'Meek's Cutoff': Een prachtige psychowestern

16/05/12 om 12:29 - Bijgewerkt om 12:29

Bron: Knack Focus

Indietalent Kelly Reichardt doolt door het niet zo wilde Westen in de prachtige psychowestern 'Meek's Cutoff'.

Meek's Cutoff ****

Kelly Reichardt met Michelle Williams, Bruce Greenwood, Paul Dano, Shirley Henderson

'Meek's Cutoff': Een prachtige psychowestern

Schrik niet wanneer er in het eerste kwartier van Kelly Reichardts enigmatische en intens picturale western geen half woord wordt gezegd en geen heel schot gelost. Met deze mysterieuze dooltocht langs de Oregon Trail mag Reichardt zich dan wel aan het meest archetypische der Amerikaanse filmgenres wagen, met zijn meditatieve sfeer, grimmige natuurpoëzie en vrouwelijke protagoniste heeft Meek's Cutoff duidelijk meer gemeen met de films van Terrence Malick en Michelangelo Antonioni dan die van Sergio Leone of Clint Eastwood.

Als vanouds laat Reichardt - bekend van de indieparels Old Joy (2006) en Wendy & Lucy (2008) - suggestie primeren op demonstratie, met observerende longshots van desolate woestijnlandschappen en indringende close-ups van de pioniers die er in verloren lopen. Heldin van dienst - voor zover in deze noodlotsballade van heroïek sprake is - is Emily (Michelle Williams), een Europese immigrante die anno 1845 samen met nog enkele andere gezinnen westwaarts trekt op zoek naar een nieuwe thuis in de Nieuwe Wereld. Daarvoor doen Emily en co een beroep op de ervaren spoorzoeker Stephen Meek (Bruce Greenwood), al verdwijnt het vertrouwen in hun arrogante gids als sneeuw onder de brandende woestijnzon wanneer het gezelschap hopeloos verdwaald blijkt.

Ondanks de gestaag stijgende suspense die daaruit voortvloeit, is van hysterie of pathos in deze losjes op feiten gebaseerde neowestern amper sprake, laat staan dat je na honderd, geduldig geritmeerde minuten met een cathartisch einde weer huiswaarts wordt gestuurd. Wat telt, zijn de onderhuidse spanningen tussen de verschillende, discreet geobserveerde personages en de existentiële vragen die langzaam maar zeker door het canvas - in een ongebruikelijk 4/3 formaat! - heen branden.

Daarbij laat Reichardt niet na om tussen de stoet van stuiterende huifkarren en emoties subtiel ook thema's als seksisme en racisme - verboden terrein in de klassieke western - aan te kaarten. Bovendien kun je de film lezen als een allegorie op hedendaags Amerika en de Irakoorlog, met Meek als de leugenachtige leider die zijn volk op zelfmoordmissie door de woestijn stuurt. Vergeet de gunslingers, sheriffs en shoot-outs, en geef je over aan deze veelgelaagde, prachtig gefotografeerde en discreet aangrijpende survivaltocht door de mythische Far West.

Dave Mestdach

Onze partners