Is er in 2018 nog plaats voor Lena Dunham?

© .
Jozefien Wouters Freelancejournaliste

Een dik jaar na het einde van Girls palmt Lena Dunham opnieuw het televisiescherm in met de HBO-reeks Camping. Maar is er nog plaats voor haar? Hoe Lena Dunham werd ingehaald door de tijdsgeest.

Na een reeks over hippe twentysomethings in New York richt Lena Dunham (deze keer alleen als producer en scenarist, niet als actrice) haar blik op iets minder hippe fortysomethings op een camping. In de nieuwe HBO-reeks Camping wil Kathryn (Jennifer Garner) de vijfenveertigste verjaardag van haar man Walt (David Tennant) vieren met een ontspannend weekendje in de natuur. Als u een beetje vertrouwd bent met het werk van Dunham, weet u nu al dat het allesbehalve ontspannend zal zijn.

Of de reeks potten zal breken, is een andere vraag. Girls werd in 2012 onder luid applaus gelanceerd. Een compromisloze serie over vrouwen! Met pijnlijk ongemakkelijke seksscènes, irritante personages én vetrolletjes! Eindelijk! Dunham werd ’the voice of a generation’, een toonbeeld van het moderne feminisme. Alleen heeft de tijdgeest haar ingehaald. Om de paar maanden herhaalt zich hetzelfde patroon: Dunham doet een scheve uitspraak, mensen op het internet worden boos, Dunham excuseert zich op Twitter om wat later dezelfde fout te maken. Er is nu zelfs een ‘Lena Dunham Apologizes’, een Twitterbot die fungeert als een satirische ghostwriter voor Dunhams excuses.

Een samenvatting van haar controversieelste manoeuvres.

Niemand zou me een racist noemen als ze wisten hoe hard ik Drake wil neuken

Die keer dat ze een verkrachting in twijfel trok

Het pijnlijkste Dunham-moment. Vorig jaar werd Girls-scenarist Murray Miller door de jonge zwarte actrice Aurora Perrineau beschuldigd van verkrachting – in 2012, toen ze amper zeventien was. Dunham en Girls-producente Jenni Konner reageerden met een statement waarin ze Miller verdedigden. ‘Onze eerste instinct is te luisteren naar het verhaal van elke vrouw, maar onze kennis van Murrays situatie overtuigt ons ervan dat deze beschuldiging spijtig genoeg behoort tot de 3 procent aangiftes die jaarlijks ten onrechte gebeuren.’ Een paar maanden daarvoor had ze nog getweet: ‘Things women don’t lie about: rape.’

Al die keren dat diversiteit niet haar sterkste kant bleek

Voor een reeks die zich afspeelt in het multiculturele New York, was er opvallend weinig kleur in Girls. Dunham heeft het probleem meermaals erkend, maar grote veranderingen bleven uit. Zwarte personages werden meestal beperkt tot bijrollen. Zo speelde Donald Glover (aka Childish Gambino) een zwarte Republikein en love interest van Dunhams personage Hannah. Al na twee afleveringen dumpte Hannah hem vanwege zijn politieke voorkeuren. Girls wordt gezien als het schoolvoorbeeld van white feminism, dat focust op de strijd van witte, geprivilegieerde vrouwen en daarbij minderheden uit het oog verliest. In Camping is een hoofdpersonage zwart (Janicza Bravo) en een ander half Spaans, half Puerto Ricaans (Arturo del Puerto). Het is een begin.

Die keer dat ze pissig was op Odell Beckham Jr.

In 2016 beschuldigde Dunham de zwarte American football-speler Odell Beckham Jr. onrechtstreeks van misogynie. ‘Ik zat naast hem op het Met Gala en het was alsof hij naar me keek en besloot dat ik geen vrouw was volgens zijn normen.’ Dat was vreemd.

Die keer dat ze aan hipsterracisme gelinkt werd

Auteur Zinzi Clemmons, die ooit voor Dunhams nieuwsbrief Lenny Letter schreef, liet weten dat Dunham zich in haar studententijd onder ‘hipsterracisten’ begaf, die zelf hun racisme als ironie en sarcasme bestempelden. ‘Het is tijd voor gekleurde – en vooral zwarte – vrouwen om zich te distantiëren van Lena Dunham’, voegde ze eraan toe. Dunham had op eerdere beschuldigingen van racisme, toen Girls net begon, gereageerd met: ‘Niemand zou me een racist noemen als ze wisten hoe hard ik Drake wil neuken.’

Ik ben me ervan bewust dat Bill Cosby vergelijken met de Holocaust niet mijn beste zet was

Die keer dat ze het jammer vond dat ze nooit een abortus had ondergaan

Sinds het prille begin van haar carrière is Dunham een uitgesproken verdediger van het recht op abortus. Alleen brengt ze die strijd niet altijd even goed onder woorden. In 2016 verkondigde ze in haar podcast Women of the Hour dat ze graag een abortus had gehad. Eigenlijk wilde ze het stigma omtrent abortus aankaarten. Die boodschap kwam niet zo goed over.

Die keer dat ze Bill Cosby vergeleek met de Holocaust

In Time Out verdedigde Dunham regisseur en buddy Judd Apatow, die zogezegd ‘geobsedeerd’ is omdat hij de Bill Cosby-affaire zo resoluut aankaart. ‘Dat is alsof je tegen iemand zegt dat hij geobsedeerd is door de Holocaust.’ Ze excuseerde zich met de woorden: ‘Ik ben me ervan bewust dat Bill Cosby vergelijken met de Holocaust niet mijn beste zet was.’

Die keer dat ze een Time’s Up-foto fotobomde

Begin dit jaar ging Dunham tijdens de Golden Globes op de foto met de Time’s Up-beweging. Die foto deelde ze gretig op sociale media. Meer dan 300 Hollywoodactrices en scenaristes zetten hun schouders onder het initiatief, dat tegen seksueel misbruik op de werkvloer strijdt. Dunham was niet een van hen. Volgens actrice Emma Thompson was Dunham niet aanwezig tijdens de voorbereidingen en was haar plotse aanwezigheid een verrassing.

Die keer dat ze ‘Being fat is not beautiful it’s an excuse’ op een trui kreeg

Recent nog werd Dunham beschuldigd van fatshaming. Samen met kledingmerk Revolve ontwierp ze een trui met het opschrift ‘Being fat is not beautiful it’s an excuse’. Volgens Dunham een manier om beledigingen aan zwaarlijvigen te reclaimen. Alleen viel die boodschap volledig in het water toen Revolve een slank model uitkoos om de trui te promoten. Dunham trok zich wijselijk terug uit de samenwerking.

Camping

Vanaf 15/10 in PlayMore van Telenet.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Partner Content