EuroSonic, dag 1: Wet Leg zorgt voor opwinding met lekker rammelende indierock

© Hollie Fernando

EuroSonic, het belangrijkste showcasefestival in Europa, dat normaal gezien in Groningen plaatsvindt, is door de Covid-pandemie nu al voor het tweede jaar op rij een onlinegebeuren. Dat neemt niet weg dat het evenement, met 213 optredens gespreid over drie dagen en drie kanalen, nog steeds dé plek blijft om beloftevol Europees talent te ontdekken.

Na de openingsavond bleven deze tien bij ons alvast hangen.

• WET LEG. Met afstand de meest getipte band van het moment is afkomstig van het Britse eiland Wight en wordt aangevoerd door Rhian Teasdale en Hester Chambers, twee zingende en gitaarspelende dames die ‘lol trappen’ hoog op hun prioriteitenlijstje hebben staan. Dankzij aanstekelijke, ietwat absurdistische singles als Chaise Longue, Wet Dreams en Too Late Now groeiden ze in een mum van tijd uit tot een indie-sensatie die nú al alle zalen uitverkoopt. En dan moet hun langspeeldebuut, voorzien voor 8 april, nog uitkomen. Live is Wet Leg een lekker rammelend maar hoogst opwindend kwintet, dat met gebalde, fuzzy liedjes als Supermarket (waarin de bandleden balken als een ezel!) of Oh No, net zo jolig en pretentieloos uit de hoek komt als de jonge Breeders, Sugarcubes of B-52’s. Voeg daarbij een flinke scheut sarcasme en zelfspot, een voorliefde voor Pavement en Franse disco en de expliciete steun van de BBC: 2022 kan voor dit gezelschap dus al niet meer stuk. Op 15 mei is het in Brussel te zien tijdens Les Nuits Botanique. Neem gerust een handdoek mee.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

• COMMANDER SPOON. Eclectisch, energiek en veelzijdig, luidt het oordeel van kenners over dit Brusselse kwartet, dat mee surft op de steeds verder uitdijende New Wave of Belgian Jazz. Terecht: de groep, met saxofonist Pierre Spataro en een in psychedelische sferen verkerende gitarist als blikvangers, verraste eerder al met de lp Spooning, waarop ze zich achteloos vastbeet in r&b, hiphop en elektronica, maar tegelijk ook met Afrikaanse en Braziliaanse klankkleuren schilderde. Op het podium klinkt het resultaat afwisselend lyrisch en furieus maar altijd toegankelijk. Zelf omschrijft Commander Spoon zijn sound als ‘jazz voor mensen die nooit naar jazz luisteren’. Dit bordje lepelt u dus zeker moeiteloos leeg.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

• K.ZIA. De 28-jarige Kezia Quental is een Brusselse met Congolese en Martinikaanse roots die inmiddels naar Berlijn is verkast en op 11 februari haar debuut-lp Genesis boven de doopvont houdt. Daarop vermengt ze haar soul en r&b op vloeiende wijze met trap en afro. K.ZIA is de dochter van Marie Daulne van Zap Mama, zodat je kunt stellen dat ze haar muzikale talent via de genen toegestopt heeft gekregen. Op EuroSonic presenteerde ze zich met en puike live-band en zong ze afwisselend in het Engels en het Frans. I Got Your Back, waarin een gastrapper opdook, schreef ze voor een vriend met een depressie, terwijl ze met het zacht stuiterende J’fais mes bails het sensuele popterrein verkende waarvan Angèle zich dezer dagen de koningin mag noemen. U begrijpt: K.ZIA staat een mooie toekomst te wachten.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

• UNSCHOOLING. Bent u te vinden voor een portie hoekige mathpunk met dwarse gitaren en een neurotische zanger uit de school van David Byrne? Dan zult u gewis de oren spitsen bij een eerste blootstelling aan Unschooling, een band uit het Franse Rouen met een frontman uit Montréal, die eerder al energieke lofi-platen uitbracht als Defense Designs en Random Acts of Control. Live klinkt het kwartet afwisselend noisy en melodieus, al vergen zijn onconventionele songstructuren en bizarre tempo’s wel enige gewenning. Maar we kunnen u geruststellen: durvers worden beloond.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

• KAI KWASI. Deze 21-jarige Zuid-Londenaar heeft een boon voor D’Angelo en Moses Sumney en maakt warme, dromerige soulpop en r&b, doordrenkt met jazz en bossanova, wat hem al een platencontract met Play It Again Sam heeft opgeleverd. Met singles als Unt en Sms kon hij overigens ook op ónze onverdeelde aandacht rekenen. Kwasi, die zelf gitaar speelt, presenteerde zich op EuroSonic met een saxofonist, bassist en toetsenspeler en bracht enkele gloednieuwe nummers waaruit bleek dat hij ook als rapper zijn mannetje kan staan.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

• ALBERTINE SARGES. Deze Duitse groep werd genoemd naar haar flamboyante zangeres, die zich spiegelt aan zowel Tune-Yards als The Slits. De sound van Albertine Sarges houdt het midden tussen veerkrachtige punkfunk en prog (een dwarsfluit, iemand?) en de songs uit haar langspeler The Sticky Fingers handelen vooral over vrouwelijke identiteit en seksuele bevrijding. Prekerigheid is de artieste echter vreemd: speelplezier, dansbaarheid en vocale gymnastiek staan in haar universum centraal. Ze put uit het verleden zonder dat er kopieerdrift aan te pas komt en gevoel voor humor heeft ze óók. Zo eindigde haar set op EuroSonic met ronduit hilarisch gejodel.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

• IRENE DRESEL. Deze Franse elektronicaproducer is, onder haar echte naam, Irène Billard, ook actief als beeldend kunstenares, maar zelf onthouden we vooral de veelkleurige, sensuele techno waarmee ze de eerste festivaldag afsloot. Met haar laptop, synths en machines verkende la Drésel de kortste weg tussen suspens en contemplatie, daarbij enkel bijgestaan door een drummer-percussionist. Ze plukte vooral stukjes uit haar jongste, tweede lp Kinky Dogma en zorgde zo voor een hypnotische maar helaas veel te korte afterparty.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

• DEA MATRONA. Twee zussen uit Belfast speelden, samen met een vriendin, tijdens hun EuroSonic-set letterlijk de pannen van het dak. Dat deden ze met gebalde, meerstemmig gezongen liedjes die het koppelteken vormden tussen folkrock en indiepop. Het trio had duidelijk goed geluisterd naar Blondie en Fleetwood Mac, maar gaf aan die invloeden een eigen draai. De meisjes van Dea Matrona zouden in je eigen straat kunnen wonen. Het grote verschil is dat ze door het Ierse rockblad Hot Press onlangs tot ‘most promising act’ werden gebombardeerd en met hun fuzzy single Make You My Star, zowel in Ierland als in Groot-Brittannië, al mochten doorstoten naar de eerste plaats in de iTunes charts. Ons verdict: niets nieuws onder de zon, maar wel sympathiek.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

• SABRINA BELLAOUEL. Haar wieg stond in het huis van een Algerijnse Berberfamilie, maar Sabrina Bellaouel groeide op in Frankrijk, waar ze zich ontwikkelde tot een muzikale kameleon. Als invloeden op haar futuristische, ietwat exotische soul en r&b noemt ze FKA twigs, Jill Scott, Oum Kalthoum en Stevie Wonder In haar songs, die niet zelden handelen over gender en identiteit, experimenteert ze graag met elektronica en inventieve strijkersarrangementen, maar zelfs echo’s uit flamenco zijn voor haar geen taboe. Alles kan, zo lang het haar verhaal maar ten goede komt.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

• CARLA PRATA. Dankzij haar single Certified Freak wordt haar naam in de Londense trap- en r&b-scene al met respect uitgesproken. Carla Prata heeft dan ook heel wat te bieden. De 20-jarige Portugees-Angolese zoekt systematisch nieuwe muzikale uitdagingen op en vermengt op een organische manier Afrikaanse en mediterrane culturen. In emotioneel geladen songs als Owner en Run Me Down staat Girl Power centraal. In haar stoutste dromen ambieert Prata een plekje tussen Frank Ocean en The Weeknd. Het zij haar van harte gegund.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Partner Content