The Border Fence (donderdag 28/3, 22.55, NPO2)

In 2016 maakt Oostenrijk het voornemen bekend om aan de Brennerpas een hek van 400 meter lang op te trekken. Europa kampt op dat moment met een van zijn ergste vluchtelingencrisissen en de Oostenrijkse regering - nog opgejaagd door de score van de FPÖ in de presidentsverkiezingen - wil met strengere controles aan de drukke grensovergang met Italië de toestroom van migranten die via de Alpen de rest van Europa trachtten te bereiken een halt toeroepen. De Weense documentairemaker Nikolaus Geyrhalter trok daarop met zijn camera naar Tirol.

© .

In The Border Fence - Die bauliche Maßnahme in het Duits - laat Geyrhalter vooral de lokale bevolking aan het woord, van een bioboer en een jager tot een jonge kassierster in een tolhuisje. De vluchtelingen zelf en de politici zijn opvallend afwezig - die laatsten duiken wel op in de nieuwsuitzendingen op radio en tv wanneer Geyrhalter zijn getuigen filmt. Sommige gesprekspartners geven wel blijk van ongemak bij de toegenomen migratiestroom, maar van angst is er nauwelijks sprake. Een oude boer houdt in zijn koeienstal zelfs een gepassioneerd pleidooi voor een kosmopolitisch Europa. Het strookt in elk geval niet met het cliché van het conservatieve heimatnest Tirol. En het strookt evenmin met het populistische discours van sommige politici en media.

Net als in eerder werk, zoals Our Daily Bread, Abendland en Homo sapiens, vat Geyrhalter dat alles in lang aangehouden shots, met hier en daar een absurd accent. Zo prijkt in een uitgestrekt Alpenlandschap ergens een bord: 'Achtung Staatsgrenze.' De natuur maalt daar alvast niet om.

En het hek is er tot nader order niet gekomen.

B.B. King: On the Road (donderdag 28/3, 23.10, Canvas)

Als het in Leuven weer eens tijd voor Docville is, steekt de dienst documentaires van Canvas nog een tandje bij. Een van de films die in samenwerking met het festival wordt vertoond, is B.B. King: On the Road van regisseur Jon Brewer. De in 2015 overleden King speelde in totaal om en bij de 18.000 shows, gaande van het 'Chitlin' Circuit' - een netwerk van clubs voor zwarten uit de dagen van de segregatie - over Las Vegas tot stadiontournees met U2. Brewer, een oudgediende die in 2014 ook al B.B. King: The Life of Riley (en docu's over iedereen van Yes tot Nat King Cole) draaide, neemt u in het zog van de blueslegende mee door Amerika en praat met mensen die in de verschillende fases van zijn carrière zijn pad hebben gekruist. King noemde zijn gitaar overigens Lucille. We weten niet hoe het met u zit, maar mensen die hun gitaar een naam geven mogen bij ons altijd binnen.

Slap Shot (donderdag 28/3, 22.50, CAZ)

© .

Paul Newman verdiende meer geld aan zijn saladedressing dan aan zijn films. Nochtans was hij, samen met Robert Redford en Steve McQueen, een van dé sekssymbolen van het Hollywood van de jaren zestig en zeventig. In 1977 zag King Cool er onweerstaanbaar ruig uit in deze sportfilm, een satirische kijk op geweld in het ijshockey. Newman, zelf ook een getalenteerd atleet, speelt Reggie Dunlop, de manager van een derderangsteam in de Rust Belt dat smerige trucs en vuile tactieken gebruikt om te winnen. Een Newmantopper à la Cool Hand Luke, The Hustler of The Color of Money is dit niet, maar George Roy Hill, de regisseur met wie Newman ook Butch Cassidy and the Sundance Kid en The Sting draaide, weet de downbeat-look van die periode perfect te vatten.