Marina (transactrice Daniela Vega), een transvrouw uit de Chileense hoofdstad Santiago, draait de volumeknop naar rechts wanneer Aretha Franklins hit (You Make Me Feel Like) A Natural Woman op de radio passeert. Zo'n boost kan ze wel gebruiken. Ze zit namelijk in een serieuze dip nadat ze plots Orlando (Francisco Reyes) verloren heeft, haar twintig jaar oudere geliefde bij wie ze wilde intrekken. Op veel medeleven van haar omgeving hoeft Marina, die als serveerster werkt maar ook ambities heeft als zangeres, niet te rekenen. Ze wordt veeleer met argwaan en vooroordelen geconfronteerd.

Omdat bij Orlando kneuzingen en een hoofdwonde zijn vastgesteld, denkt de politie dat Marina schuld heeft aan zijn dood. Orlando's familie, zijn ex-vrouw en zijn oudste zoon op kop, kan dan weer niet verkroppen dat hij hen zomaar voor haar liet vallen. Ze willen niet alleen dat Marina haar spullen zo snel mogelijk uit Orlando's appartement weghaalt, ze maken haar ook duidelijk dat ze niet welkom is op de wake en de begrafenis. Dat alles hakt op Marina in, al vecht ze terug om aan de buitenwereld te laten zien wat voor een fantastische vrouw ze is.

Gloria, de Amerikaanse remake Gloria Bell, Disobedience en Una mujer fantástica: de Chileen Sebastián Lelio heeft zich in korte tijd opgewerkt tot een regisseur met een bijzonder talent voor het portretteren van vrouwelijke personages die zich weigeren te schikken naar maatschappelijke of familiale conventies.

Vaak gebruikt Lelio daarbij thrillerelementen, zoals ook hier, maar Marina's portret bevat eveneens magisch realistische momenten. Zo werkt Lelio veel met reflecties om Marina's zoektocht naar haar identiteit te benadrukken, of worden de beelden uitermate kil wanneer de autoriteiten haar aan een vernederende medische controle onderwerpen. In andere scènes laat hij Marina dan weer diagonaal tegen de wind in leunen en zelfs al dansend de lucht in vliegen in een kitscherig glitterpakje.

Una mujer fantástica bewijst overigens dat films wel degelijk impact kunnen hebben. Nadat Lelio in 2018 de Oscar voor beste buitenlandse film had gewonnen (de eerste in de geschiedenis van het land), voerde de Chileense overheid een wet in die de officiële erkenning van transgenders sterk vereenvoudigt. Bovendien werd Daniela Vega datzelfde jaar de eerste transgender die tijdens een Academy Awards-ceremonie een stukje mocht presenteren: zij kondigde een optreden van Sufjan Stevens aan.

Una mujer fantástica

Vrijdag 20/12, 22.55, NPO2

Marina (transactrice Daniela Vega), een transvrouw uit de Chileense hoofdstad Santiago, draait de volumeknop naar rechts wanneer Aretha Franklins hit (You Make Me Feel Like) A Natural Woman op de radio passeert. Zo'n boost kan ze wel gebruiken. Ze zit namelijk in een serieuze dip nadat ze plots Orlando (Francisco Reyes) verloren heeft, haar twintig jaar oudere geliefde bij wie ze wilde intrekken. Op veel medeleven van haar omgeving hoeft Marina, die als serveerster werkt maar ook ambities heeft als zangeres, niet te rekenen. Ze wordt veeleer met argwaan en vooroordelen geconfronteerd. Omdat bij Orlando kneuzingen en een hoofdwonde zijn vastgesteld, denkt de politie dat Marina schuld heeft aan zijn dood. Orlando's familie, zijn ex-vrouw en zijn oudste zoon op kop, kan dan weer niet verkroppen dat hij hen zomaar voor haar liet vallen. Ze willen niet alleen dat Marina haar spullen zo snel mogelijk uit Orlando's appartement weghaalt, ze maken haar ook duidelijk dat ze niet welkom is op de wake en de begrafenis. Dat alles hakt op Marina in, al vecht ze terug om aan de buitenwereld te laten zien wat voor een fantastische vrouw ze is. Gloria, de Amerikaanse remake Gloria Bell, Disobedience en Una mujer fantástica: de Chileen Sebastián Lelio heeft zich in korte tijd opgewerkt tot een regisseur met een bijzonder talent voor het portretteren van vrouwelijke personages die zich weigeren te schikken naar maatschappelijke of familiale conventies. Vaak gebruikt Lelio daarbij thrillerelementen, zoals ook hier, maar Marina's portret bevat eveneens magisch realistische momenten. Zo werkt Lelio veel met reflecties om Marina's zoektocht naar haar identiteit te benadrukken, of worden de beelden uitermate kil wanneer de autoriteiten haar aan een vernederende medische controle onderwerpen. In andere scènes laat hij Marina dan weer diagonaal tegen de wind in leunen en zelfs al dansend de lucht in vliegen in een kitscherig glitterpakje. Una mujer fantástica bewijst overigens dat films wel degelijk impact kunnen hebben. Nadat Lelio in 2018 de Oscar voor beste buitenlandse film had gewonnen (de eerste in de geschiedenis van het land), voerde de Chileense overheid een wet in die de officiële erkenning van transgenders sterk vereenvoudigt. Bovendien werd Daniela Vega datzelfde jaar de eerste transgender die tijdens een Academy Awards-ceremonie een stukje mocht presenteren: zij kondigde een optreden van Sufjan Stevens aan.