Londen, 1940. Copywriter Catrin Cole (Gemma Arterton) is als secretaresse op het ministerie van Informatie aangeworven, maar haar leidinggevende is onder de indruk van haar talent en promoveert haar: ze mag zich aan de vrouwelijke dialogen zetten van de propagandafilms die het Britse moreel tijdens de Blitz op peil moeten houden. Later wordt ze uitgestuurd om Lily en Rose Starling te interviewen, dappere tweelingzussen die in Duinkerke soldaten wilden helpen evacueren in een vissersboot. De details blijken niet zo heldh...

Londen, 1940. Copywriter Catrin Cole (Gemma Arterton) is als secretaresse op het ministerie van Informatie aangeworven, maar haar leidinggevende is onder de indruk van haar talent en promoveert haar: ze mag zich aan de vrouwelijke dialogen zetten van de propagandafilms die het Britse moreel tijdens de Blitz op peil moeten houden. Later wordt ze uitgestuurd om Lily en Rose Starling te interviewen, dappere tweelingzussen die in Duinkerke soldaten wilden helpen evacueren in een vissersboot. De details blijken niet zo heldhaftig als de pers ze heeft voorgesteld, maar Catrin vindt dat het verhaal genoeg fond heeft om er een 'authentieke en optimistische' film van te maken. De film krijgt het groene licht. Het scenario wordt uitgewerkt door Tom Buckley (Sam Claflin) en Raymond Parfitt (Paul Ritter), Catrin mag zich daarbij over de 'slop' ontfermen, het 'sentimentele gewauwel' van vrouwen, zoals de dialogen van de vrouwen worden genoemd. Maar ondanks Catrins toewijding komt het project maar moeilijk van de grond. Buckley werkt Catrins ideeën tegen, Ambrose Hilliard (Bill Nighy), een pretentieuze acteur op zijn retour, beklaagt zich over zijn te beperkte rol en een bemoeizuchtige minister wil om politieke redenen een Amerikaanse RAF-piloot (Jack Lacy) in de film, ook al heeft die nul acteertalent. De titel van deze film uit 2016 verwijst natuurlijk naar een van Churchills wereldberoemde oorlogstoespraken, 'This Was Their Finest Hour', die hij op 18 juni 1940 in het House of Commons gaf. Ook de Britse filmindustrie beleefde toen haar finest hour. Maar terwijl Hollywood altijd al in de spiegel heeft gekeken zijn films over het reilen en zeilen van de eigen sector in het Verenigd Koninkrijk zeldzaam. De Deense regisseuse Lone Scherfig ( Will Wants to Kill Himself, An Education en The Riot Club) knipoogt hier en daar wel naar de films van het invloedrijke duo Powell en Pressburger maar houdt zulke cinefiele referenties beperkt. Deze bewerking van Lissa Evans roman Their Finest Hour and a Half scoort vooral als charmante crowdpleaser. De toon is afwisselend somber en amusant en het beeld dat de film geeft is er een van gewone mensen die zich verenigen, over klassengrenzen heen, om samen een doel te bereiken. Their Finest is ook een feministisch empowermentverhaal. Catrin, gemodelleerd naar scenariste Diana Morgan, wordt in het begin gekleineerd door haar mannelijke collega's. Ze krijgt ook minder betaald dan hen, maar neemt dat voor lief want ze kan het geld goed gebruiken: haar inwonende vriend (Jack Huston) is een tegen de armoede vechtende kunstenaar.