De achtenvijftigjare Gloria is al een tiental jaar gescheiden, en schuimt in de Chileense hoofdstad Santiago regelmatig bars en ontmoetingsplekken voor singles af, op zoek naar een attractieve nieuwe partner. Die vindt ze in Rodolfo, de eigenaar van een pretpark die een korset draagt om zijn buikje te verbergen. De passie laait hoog op, en ze gaan zelfs bungeejumpen. Een metafoor voor haar eigen leven want gevoelsmatig bungelt ook Gloria aan een elastiek. Haar volwassen kinderen zijn niet altijd even attent, haar ex blijft een mopperkont en zelfs Rodolfo is niet zo betrouwbaar als zijn melancholische blik doet uitschijnen.

In Hollywood hebben ze niet altijd door dat vrouwen van middelbare leeftijd nog kunnen imponeren op het witte doek. No problemo, moet regisseur Sebastián Lelio hebben gedacht want hij verliest zijn hoofdrolspeelster Paulina García geen moment uit het oog. Gloria is dan ook vooral háár film: de actrice gaat letterlijk én figuurlijk naakt, alsof de regisseur haar helemaal wil doorgronden.

De filmtitel is een duidelijke referentie aan de gelijknamige hit van Umberto Tozzi, die de zomer van 1979 mee kleurde en waarop we Gloria ook zien dansen. Het is ook een vette knipoog naar de gelijknamige film van John Cassavetes. Daarin speelt Cassavetes' muze Gena Rowlands een harde tante die zich bekommert om een jongetje wiens familie door de maffia is vermoord. Cassavetes is een van Lelio's favoriete regisseurs, en net als zijn mentor vat hij het vallen en opstaan van een vrouw die 'bigger than life' is in een energiek tragikomisch portret.

Want Gloria, tussen hoop en wanhoop, tussen bittere twijfels en diepe verlangens, mag dan haar evenwicht verliezen, struikelen en vallen, ze vindt even snel haar trots en vastberadenheid terug om voluit te leven.

Zaterdag 16/7, 22.35, NPO2

LUC JORIS

De achtenvijftigjare Gloria is al een tiental jaar gescheiden, en schuimt in de Chileense hoofdstad Santiago regelmatig bars en ontmoetingsplekken voor singles af, op zoek naar een attractieve nieuwe partner. Die vindt ze in Rodolfo, de eigenaar van een pretpark die een korset draagt om zijn buikje te verbergen. De passie laait hoog op, en ze gaan zelfs bungeejumpen. Een metafoor voor haar eigen leven want gevoelsmatig bungelt ook Gloria aan een elastiek. Haar volwassen kinderen zijn niet altijd even attent, haar ex blijft een mopperkont en zelfs Rodolfo is niet zo betrouwbaar als zijn melancholische blik doet uitschijnen.In Hollywood hebben ze niet altijd door dat vrouwen van middelbare leeftijd nog kunnen imponeren op het witte doek. No problemo, moet regisseur Sebastián Lelio hebben gedacht want hij verliest zijn hoofdrolspeelster Paulina García geen moment uit het oog. Gloria is dan ook vooral háár film: de actrice gaat letterlijk én figuurlijk naakt, alsof de regisseur haar helemaal wil doorgronden.De filmtitel is een duidelijke referentie aan de gelijknamige hit van Umberto Tozzi, die de zomer van 1979 mee kleurde en waarop we Gloria ook zien dansen. Het is ook een vette knipoog naar de gelijknamige film van John Cassavetes. Daarin speelt Cassavetes' muze Gena Rowlands een harde tante die zich bekommert om een jongetje wiens familie door de maffia is vermoord. Cassavetes is een van Lelio's favoriete regisseurs, en net als zijn mentor vat hij het vallen en opstaan van een vrouw die 'bigger than life' is in een energiek tragikomisch portret.Want Gloria, tussen hoop en wanhoop, tussen bittere twijfels en diepe verlangens, mag dan haar evenwicht verliezen, struikelen en vallen, ze vindt even snel haar trots en vastberadenheid terug om voluit te leven.LUC JORIS