De vierdelige reeks 'Chinese dromen', die vorig jaar op de VPRO werd uitgezonden en nu op Canvas te zien is, maakt deel uit van het grotere Chinaverhaal van Terlou, die eerder Langs de oevers van de Yangtze (2016) en Door het hart van China (2018) maakte. Later dit jaar volgt De wereld van de Chinezen.

In al die reeksen staat het leven van de gewone Chinees centraal. Om die te ontdooien beschikt Terlou over twee voorname troeven: hij spreekt vloeiend Mandarijn en gaat heel natuurlijk met mensen om. Dat weet ook de Vlaamse regisseur Jeroen De Greef, die voor Chinese dromen met hem naar de Volksrepubliek afreisde: 'Bij klassieke reisprogramma's worden er vooraf duizenden afspraken gemaakt. Hier was het: Ruben op de voet volgen en dan, klop-klop, even een paar vragen stellen en we zijn weer vertrokken. De mensen hebben ook nooit het gevoel dat hij stoort.'

Dat wil overigens niet zeggen dat de moeilijke onderwerpen vermeden worden. In de eerste aflevering gaan Ruben en Jeroen langs bij een bijeenkomst van moeders die het enige kind dat ze van de Chinese overheid mogen hebben zijn verloren. In een van de volgende episodes onderzoeken ze waarom in China jaarlijks vijf miljoen huwelijken op de klippen lopen, terwijl het gezin volgens leider Xi Jinping toch 'de cel' van de maatschappij is. Uitgangspunt van deze reeks was dat het over mensen en emoties mocht gaan. Emotionele tv zonder de tranen, want de geïnterviewden hoefden niet te breken. Dat deden de presentator en regisseur zelf wel. 'Na één ontmoeting stonden we achteraf in een steegje en schoot Ruben helemaal vol. Toen hij vertelde wat hem zo geraakt had - want ik spreek geen Mandarijn - hield ik het ook niet meer en stonden we daar samen een potje te huilen.' Nu moet u weten dat De Greef met Lieve Blancquaert eerder de trilogie Birth Day, Wedding Day en Last Days heeft gedraaid. Dan ben je toch wel wat gewend.

De Volksrepubliek China komt vaak genoeg in het nieuws, vanwege de handelsoorlog met de VS, de wonderlijke spagaat tussen communisme en kapitalisme en als bakermat van het nieuwe coronavirus. Maar de mensen die er wonen worden eigenlijk altijd over het hoofd gezien, zowel door hun eigen overheid als door de nieuwsgaarders uit het Westen. Dat maakt de reeksen van Ruben Terlou op zich al uniek.

Chinese dromen

Maandag 6/4, 20.30, Canvas

De vierdelige reeks 'Chinese dromen', die vorig jaar op de VPRO werd uitgezonden en nu op Canvas te zien is, maakt deel uit van het grotere Chinaverhaal van Terlou, die eerder Langs de oevers van de Yangtze (2016) en Door het hart van China (2018) maakte. Later dit jaar volgt De wereld van de Chinezen. In al die reeksen staat het leven van de gewone Chinees centraal. Om die te ontdooien beschikt Terlou over twee voorname troeven: hij spreekt vloeiend Mandarijn en gaat heel natuurlijk met mensen om. Dat weet ook de Vlaamse regisseur Jeroen De Greef, die voor Chinese dromen met hem naar de Volksrepubliek afreisde: 'Bij klassieke reisprogramma's worden er vooraf duizenden afspraken gemaakt. Hier was het: Ruben op de voet volgen en dan, klop-klop, even een paar vragen stellen en we zijn weer vertrokken. De mensen hebben ook nooit het gevoel dat hij stoort.' Dat wil overigens niet zeggen dat de moeilijke onderwerpen vermeden worden. In de eerste aflevering gaan Ruben en Jeroen langs bij een bijeenkomst van moeders die het enige kind dat ze van de Chinese overheid mogen hebben zijn verloren. In een van de volgende episodes onderzoeken ze waarom in China jaarlijks vijf miljoen huwelijken op de klippen lopen, terwijl het gezin volgens leider Xi Jinping toch 'de cel' van de maatschappij is. Uitgangspunt van deze reeks was dat het over mensen en emoties mocht gaan. Emotionele tv zonder de tranen, want de geïnterviewden hoefden niet te breken. Dat deden de presentator en regisseur zelf wel. 'Na één ontmoeting stonden we achteraf in een steegje en schoot Ruben helemaal vol. Toen hij vertelde wat hem zo geraakt had - want ik spreek geen Mandarijn - hield ik het ook niet meer en stonden we daar samen een potje te huilen.' Nu moet u weten dat De Greef met Lieve Blancquaert eerder de trilogie Birth Day, Wedding Day en Last Days heeft gedraaid. Dan ben je toch wel wat gewend. De Volksrepubliek China komt vaak genoeg in het nieuws, vanwege de handelsoorlog met de VS, de wonderlijke spagaat tussen communisme en kapitalisme en als bakermat van het nieuwe coronavirus. Maar de mensen die er wonen worden eigenlijk altijd over het hoofd gezien, zowel door hun eigen overheid als door de nieuwsgaarders uit het Westen. Dat maakt de reeksen van Ruben Terlou op zich al uniek.