Baby (Ansel Elgort uit The Fault in Our Stars) is een weinig spraakzame jongeman die als geen ander een auto kan besturen maar met twee problemen worstelt. Eén: om zijn hardnekkige oorsuizingen te bedwingen moet hij constant naar muziek luisteren door de oortjes die met zijn onafscheidelijke iPod verbonden zijn. Twee: door een malheur in het verleden moet hij bij het criminele brein Doc (Kevin Spacey) een schuld aflossen door chauffeur te spelen voor een bont team van gesjeesde bankovervallers (gespeeld door onder meer Jamie Foxx, Jon Hamm en Jon Bernthal). Wanneer Baby na een 'aller-allerlaatste klus' denkt dat hij de wereld kan rondreizen met Deborah (Lily James), een vrolijke serveerster die zijn liefde voor muziek deelt, blijkt dat Doc hem niet zonder slag of stoot wil laten gaan.

In het kielzog van Quentin Tarantino heeft de Brit Edgar Wright naam gemaakt met de recyclage van genrefilms. Eerder maakte hij geestige parodieën op de zombiefilm (Shaun of the Dead), Bad Boys-achtige flikkenprenten (Hot Fuzz) en scififilms (The World's End) die hij - net zoals QT - voorzag van een opvallende, sfeerbepalende soundtrack.

Voor Baby Driver, zijn passieproject waar hij al twintig jaar op broedde, ging Wright omgekeerd te werk. Hij zocht eerst de songs uit, waarna hij het verhaal op vernuftige wijze eromheen schreef. Zo beschikt Baby voor elke gemoedsgesteldheid of situatie - de voorbereidingen op een overval, het wachten op zijn kompanen bij de bank, het ontsnappen aan de flikken - over een andere afspeellijst.

Op de eclectische soundtrack vind je bijgevolg dertig songs terug: Bellbottoms van The Jon Spencer Blues Explosion siert de blitse openingsscène, maar ook Radar Love van Golden Earring, Easy van The Commodores, Hocus Pocus van Focus en Harlem Shuffle van Bob & Earl passeren de revue. Ze bepalen mee het strakke ritme, ondersteunen de leuke visuele vondsten of pimpen de met veel schwung ingeblikte, adrenalineverhogende achtervolgingsscènes in deze romantische popcornhommage aan de race- en heistfilms uit de jaren zeventig. Dit jaar nog wordt een vervolg ingeblikt.

Baby Driver

Zaterdag 14/3, 20.30, Q2

Baby (Ansel Elgort uit The Fault in Our Stars) is een weinig spraakzame jongeman die als geen ander een auto kan besturen maar met twee problemen worstelt. Eén: om zijn hardnekkige oorsuizingen te bedwingen moet hij constant naar muziek luisteren door de oortjes die met zijn onafscheidelijke iPod verbonden zijn. Twee: door een malheur in het verleden moet hij bij het criminele brein Doc (Kevin Spacey) een schuld aflossen door chauffeur te spelen voor een bont team van gesjeesde bankovervallers (gespeeld door onder meer Jamie Foxx, Jon Hamm en Jon Bernthal). Wanneer Baby na een 'aller-allerlaatste klus' denkt dat hij de wereld kan rondreizen met Deborah (Lily James), een vrolijke serveerster die zijn liefde voor muziek deelt, blijkt dat Doc hem niet zonder slag of stoot wil laten gaan. In het kielzog van Quentin Tarantino heeft de Brit Edgar Wright naam gemaakt met de recyclage van genrefilms. Eerder maakte hij geestige parodieën op de zombiefilm (Shaun of the Dead), Bad Boys-achtige flikkenprenten (Hot Fuzz) en scififilms (The World's End) die hij - net zoals QT - voorzag van een opvallende, sfeerbepalende soundtrack. Voor Baby Driver, zijn passieproject waar hij al twintig jaar op broedde, ging Wright omgekeerd te werk. Hij zocht eerst de songs uit, waarna hij het verhaal op vernuftige wijze eromheen schreef. Zo beschikt Baby voor elke gemoedsgesteldheid of situatie - de voorbereidingen op een overval, het wachten op zijn kompanen bij de bank, het ontsnappen aan de flikken - over een andere afspeellijst. Op de eclectische soundtrack vind je bijgevolg dertig songs terug: Bellbottoms van The Jon Spencer Blues Explosion siert de blitse openingsscène, maar ook Radar Love van Golden Earring, Easy van The Commodores, Hocus Pocus van Focus en Harlem Shuffle van Bob & Earl passeren de revue. Ze bepalen mee het strakke ritme, ondersteunen de leuke visuele vondsten of pimpen de met veel schwung ingeblikte, adrenalineverhogende achtervolgingsscènes in deze romantische popcornhommage aan de race- en heistfilms uit de jaren zeventig. Dit jaar nog wordt een vervolg ingeblikt.