Het speurdersteam mag wel heel ver gaan om de spelers op te sporen. Is er iets dat ze níét mogen?
...

Het speurdersteam mag wel heel ver gaan om de spelers op te sporen. Is er iets dat ze níét mogen? Axel Daeseleire: Het team mocht ver gaan, maar dat verliep stapsgewijs. De speurders moesten steeds om toestemming vragen aan de 'onderzoeksrechter'. Zoals in de realiteit, dus. Deelnemers kunnen niet eens geld afhalen zonder opgemerkt te worden. Hoe blijven ze onder de radar? Daeseleire: Dat maakt het inderdaad moeilijk, maar het is in de realiteit ook zo. Voortvluchtigen die hun bankkaart gebruiken zijn traceerbaar en worden zo gemakkelijker gevonden. Ik zou de kandidaten die het spel perfect spelen en niet gevonden worden bijna verdacht vinden. Daeseleire: (lacht) We hebben het er effectief over gehad: geeft het programma echte voortvluchtigen niet te veel tips? Maar veel ontsnappingstechnieken kan je heus wel zelf bedenken, en we hebben wel degelijk bepaalde dingen verzwegen om criminelen niet op ideeën te brengen. Nu u weet wat zo'n opsporingsteam allemaal kan zien en horen: kunt u nog op twee oren slapen? Daeseleire: De opnames zijn al een tijdje voorbij, maar toen we aan het filmen waren, had ik het moeilijk. Al accepteer ik die controle ergens ook. Dat moet wel, anders word je paranoïde. Iedereen weet dat zo'n opsporingstechnieken mogelijk zijn. Je moet erop vertrouwen dat ze in naam van de rechtvaardigheid worden aangewend, en niet tegen jou gebruikt worden. Maar eerlijk: ik voel mij enorm bekeken.