BELGICA (Vrijdag 30/11, 20.35, Q2)

Samen met Dagen zonder lief is Belgica Felix Van Groeningens meest persoonlijke film tot nu toe. Hij vertelt het verhaal van de op- en ondergang van de Belgica, een uitgangsoord in Gent waarvoor hij zich liet inspireren door de geschiedenis van de Charlatan, het beruchte muziekcafé aan de Vlasmarkt dat in de jaren negentig door zijn vader Jo werd uitgebaat.
...

Samen met Dagen zonder lief is Belgica Felix Van Groeningens meest persoonlijke film tot nu toe. Hij vertelt het verhaal van de op- en ondergang van de Belgica, een uitgangsoord in Gent waarvoor hij zich liet inspireren door de geschiedenis van de Charlatan, het beruchte muziekcafé aan de Vlasmarkt dat in de jaren negentig door zijn vader Jo werd uitgebaat. Het bonzende hart van het verhaal is de relatie tussen twee broers, Jo (Stef Aerts) en Frank (Tom Vermeir), die elkaar uit het oog verloren hebben. Ze worden opnieuw bij elkaar gebracht door het café dat door de eenogige Jo in hartje Gent gerund wordt. Wanneer zijn grote frère zich aanbiedt om in het weekend te komen helpen, groeit er opnieuw een band tussen de twee, ook omdat het café dankzij de livemuziek en het excessief hedonistische sfeertje dat er hangt, uitgroeit tot de favoriete kroeg van feestgrage nachtvlinders. Totdat de broers, mede door het overmatige drank- en druggebruik van Frank, de controle over de zaak kwijtraken, het café zijn ziel verliest en ook hun relatie onder hoogspanning komt te staan. Het gaat Van Groeningen intussen voor de wind, nu zijn Hollywooddebuut Beautiful Boy goed tot lovend wordt onthaald, maar na Belgica zat hij in een dipje: ondanks goede pers en een regieprijs op het Sundance-festival bleef zijn met de hulp van coscenarist Arne Sierens gefictionaliseerde nostalgietrip - Van Groeningen stond als tiener zelf vaak achter de toog in het café van zijn pa - onder de verwachtingen. De lof was evenwel terecht: dit is een straffe feestfilm annex dubbele karakterstudie over twee ploeterende broers. De vertolkingen zijn solide en genuanceerd en vaste cameraman Ruben Impens vangt de rauwe dynamiek van het kroegleven en de wisselende gemoedsstemmingen van de twee broers op een authentieke manier, terwijl Van Groeningen, zoals steeds, al zijn personages een ziel weet mee te geven. En dan is er nog de muziek van Soulwax. David en Stephen Dewaele mixen, in hun typische eclectische samplerstijl, genres en stijlen door elkaar en komen op de proppen met gelegenheidsbands - zoals The White Virgins en The Shitz (met de kids van Kamagurka) - die onder meer Turkse dance en psychobilly afwisselen met neosoul en hardcore. Hoe ruw Belgica soms ook mag zijn, dit is een bruisende ode aan de broederliefde en het nachtleven.Het zijn niet alleen de westenwinden die gieren van _venijn in de tweede film van Offline-regisseur Peter Monsaert. In dit donkere familiedrama, dat zich afspeelt in en rond een bordeel in de Vlaams-Franse polderstreek, draait alles om de wraak- en schuldgevoelens van madam Sylvia (Sara Vertongen) nadat haar dochtertje (Vertongens echte dochter Esra Vandenbussche) door een pedofiel werd aangerand. Halverwege slaat deze milieuschets, met Wim Willaert als zwijgzame buschauffeur, ietwat onhandig de richting van een whodunit in, maar toch is dit een sfeervol, uit warme kleuren opgetrokken suspensedrama dat met een groot empathisch vermogen zijn geblutste personages observeert. De soundtrack is deels van de hand van Bert Dockx, bezieler van Dans Dans en Flying Horseman.De achttienjarige Sonita is de dochter in een Afghaans vluchtelingengezin dat in de arme buurten van Teheran woont. Als bruid-tegen-wil-en-dank is ze negenduizend dollar waard, geld dat haar familie nodig heeft om te overleven. De jongedame heeft echter andere toekomstplannen: in plakboeken kleef ze haar gezicht op het lichaam van Rihanna en Michael Jackson is haar ingebeelde papa. De Iraanse documaker Rokhsareh Ghaemmaghami doet Sonita's claim to fame als rapper en activiste uit de doeken. Ze drijft en passant de discussie op de spits over hoe een documaker zich tot zijn onderwerp hoort te verhouden door Sonita's muziekvideo te regisseren. Die gulle gift wierp vruchten af: Sonita kreeg een beurs in Amerika en trad op voor onder meer Chelsea Clinton.De een roastte niet alleen Justin Bieber, Charlie Sheen en tweemaal Donald Trump, maar waagde zich ook in een gevangenis om daar gedetineerden uit te lachen. De ander, volgens velen dé comedian's comedian, is zo scherp en schuin dat zelfs Bill Burr in hem zijn meerdere moet erkennen. Zet Jeff 'The Roastmaster General' Ross en Dave 'A Hairy Asshole' Attell samen op een podium en u krijgt de driedelige Netflix-special Bumping Mics waarmee de twee elkaar, bekende collega's en hun publiek door de mangel halen. Wat hun deels geïmproviseerde 'dueling pianos duet' speciaal moet maken? Attell: 'It's off-the-rails, fast and loose. Bumping Mics becomes more like a party event than an actual stand-up show.'Het zegt iets over het aantal terroristische aanslagen die er sinds 9/11 zijn geweest als we er hier en daar eens eentje zomaar vergeten. Het zegt misschien ook iets over de hardleersheid van het Westen als we vooral de gruwel vergeten die niet in onze achtertuin heeft plaatsgevonden. Op 26 november 2008, deze maand tien jaar geleden, vonden in de Indiase stad Mumbai tien aanslagen plaats waarbij 166 dodelijke slachtoffers vielen. In het exclusieve Taj Mahal Palace Hotel mondde de gewelddaad uit in een gijzelingsactie die pas drie dagen later werd beëindigd, toen de politie de laatste gijzelnemers van terreurgroep Lashkar-e-Taiba doodschoot. De docu Back to the Taj Mahal Hotel blikt terug op het drama met archiefbeelden en gesprekken met vijf overlevenden, verschillende mensen die om uiteenlopende redenen in het hotel verbleven maar sindsdien eenzelfde trauma delen.Na een positief onthaald eerste seizoen bestelde de Canadese zender CTV prompt een tweede en derde seizoen van de crimireeks Cardinal, gebaseerd op de boeken van Giles Blunt. In zes afleveringen wordt nu zijn roman Blackfly Season naar het scherm vertaald. Rechercheurs John Cardinal (Billy Campbell) en Lise Delorme (Karine Vanasse) krijgen alweer een mysterieuze zaak op hun bord. Een jonge vrouw, met wie op het eerste gezicht niets mis is, heeft een kogel in haar hersenen zitten. Aangezien haar geheugen daardoor volledig gecrasht is, moeten Cardinal en Delorme op zoek naar wie de vrouw is en waarom ze neergeschoten werd. Ondertussen broedt in het centrum van het stadje Algonquin Bay een bendeoorlog die al snel uit de hand loopt.De sociaal onhandige tiener Greg (Thomas Mann) wordt door zijn moeder aangespoord om contact te leggen met een meisje (Olivia Cooke) bij wie leukemie is vastgesteld. Dit is niet het begin van een romantisch melodrama à la The Fault in Our Stars, maar meer een sarcastische, van liefde voor cinema doordrongen variant daarop. De zeventienjarige Greg en zijn maat Earl (RJ Cyler) zijn namelijk filmmakers in spe en door het contact met de doodzieke Rachel gaan ze ook anders nadenken over hun filmwerk - parodieën op klassiekers met als titels Gone with My Wind, Pooping Tom en A Sockwork Orange. Regisseur Alfonso Gomez-Rejon was ooit de persoonlijke assistent van Martin Scorsese en Alejandro Gonzalez Iñárritu. Door de talrijke filmreferenties klopt in zijn komische en aangrijpende indie ook een cinefiel hart.Sinds Russian Ark weten we dat de eigenzinnige Russische maestro Aleksandr Sokoerov de camera als geen ander door een museum kan laten dwalen. Wat hij in die fascinerende film over het Hermitage in Sint-Petersburg deed, doet hij in Francofonia in het Louvre: de kijker meenemen op een tocht doorheen de gangen van het Parijse museum, waar we ook de geesten van Marianne en Napoleon kruisen. Maar Sokoerov is niet geïnteresseerd in deze symbolen van de Franse republiek. De hoeksteen van dit poëtische essay over politiek en macht, Europa en de waarde van kunst in het algemeen, is de relatie tussen directeur Jaujard en Wolff-Metternich, de aristocratische nazi-officier die zich in bezet Parijs anno 1940 inzet om de museumschatten tegen plundering te beschermen. Een fascinerende elegie in een betoverende artistieke stijl - een mix van archiefbeelden en geacteerde scènes.Wat te doen als je je oma moet delen met alle kinderen van Nederland? Jonathan van Duijn, de kleinzoon van Annie M.G. Schmidt, eist de schrijfster van Jip en Janneke en honderden verhalen, liedjes en versjes (Dikkertje Dap! Nicolaas Eduard Rammenas! De spin Sebastiaan!) weer helemaal voor zichzelf op met de vierdelige docu Annie M.G. Schmidt. Van Duijn, die pas zeven was toen zijn oma overleed, zag in de reeks vooral een kans om haar beter te leren kennen. Hij reisde terug naar de plaatsen waar ze had gewoond - van de Côte d'Azur tot het wonderlijk genaamde Berkel en Roderijs - en stelde met genoegen het rebelse karakter vast van de vrouw die Kees van Kooten liefkozend 'onze Nederlandse reservekoningin' noemde. Er zijn over kettingrokende Annie al veel docu's en een heuse dramareeks gemaakt, maar dat is geen reden om dit liefdevolle portret van de koppige dame, wier heerlijke taaltoets alleen door haar uitzinnige fantasie werd geëvenaard, te laten passeren. Bij wijze van soundtrack raden wij Op een mooie Pinksterdag van Jongewaard en Van den Heuvel aan.Oplettende abonnees hadden het misschien al in de gaten: Netflix is aan een nieuwe groeispurt toe en hoopt die in Azië te bewerkstelligen. De opmerkelijke Aziatische titels die de zender dit jaar al heeft gelost (voornamelijk cultfavorieten als de spectaculaire anime Devilman Crybaby en het geweldfestijn The Night Comes for Us) waren slechts de voorbode van een 'big push' (de woorden van CNN) die begin deze maand werd aangekondigd op de groots opgezette showcase 'See What's Next: Asia'. Laten we enkele van die uit het Oosten komende wijze titels van naderbij bekijken.Rajma ChawalGeen spatje bloed te bespeuren in de nieuwe film van Leena Yadav, de Indiase regisseuse die in 2015 internationaal doorbrak met Parched, waarin ze de misogynie op het Indiase platteland aankaartte. Rajma Chawal speelt zich af in de stad en is lichter van toon. Het is een bitterzoete komedie over een ouderwetse vader die een vals Facebookprofiel aanmaakt om de relatie met zijn zoon te verbeteren. Klinkt als een interessante testcase: zal Hollywood zich, nu we deze film dankzij Netflix wereldwijd kunnen zien, zich over twee jaar niettemin aan een platvoerse remake wagen?TypewriterGeheimtip! De naam Sujoy Ghosh doet bij ons vooralsnog geen belletje rinkelen, maar zijn thriller Kahaani (2012) was in heel Azië een fenomeen. Voor Netflix maakt hij de bovennatuurlijke reeks Typewriter (releasedatum onbekend), waarin een groep scholieren op spokenjacht gaat. Iets om naar uit te kijken, maar men weze gewaarschuwd: Aziatische geesten hebben de vervelende gewoonte om via het kleine scherm je woonkamer in te palmen.LeilaAls twee verschillende landen een film van je hand nomineren voor de Oscar voor beste niet-Engelstalige film, kan dat maar één ding betekenen: dat je de dubbele nationaliteit hebt! Deepa Mehta, bekend van haar veelgeprezen Elements-trilogy Fire, Earth en Water, maakt met Leila (releasedatum nog onbekend) een tv-reeks die zich afspeelt in een dystopische toekomt, waarin een vrouw op zoek moet naar haar verloren dochter. De inlijving van Mehta, zowat de meest gerenommeerde Indische vrouwelijke regisseur, toont aan dat het Netflix menens is. CEO Reed Hastings liet zich dit jaar ontvallen dat India het land is 'waar we de volgende 100 miljoen abonnees zullen vinden'.Opmerkelijk in dat verband is dat Mowgli: Legend of the Jungle (uit op 7 december), de verfilming van Andy 'Gollum' Serkis van het bekendste werk van de Britse imperialist Rudyard Kipling, óók zijn opwachting maakte op 'See What's Next: Asia'. Niet aan gedacht, of is Netflix gewoon duidelijk over zijn bedoelingen? 'Wij gaan dat spel hier overnemen.'