'You didn't cry when Bambi's mom died?'
...

In deze dialoog tussen Joey Tribbiani en Chandler Bing legt Friends vast hoe de meeste mensen over animatiefilms en -series denken. Joey, de minst slimme van de vrienden, raakt ontroerd door een tekenfilm, terwijl Chandler wel clever genoeg is om te doorzien dat het gewoon maar getekend is. Maar animatieseries zijn niet meer louter om te lachen. In de Netflix Original Bojack Horseman of in Cartoon Networks Rick and Mortyleggen personages het loodje, en kan dat écht pijn doen. Het is een teken aan de wand: veel animatieseries anno 2017 evenaren of overtreffen de emotionele kracht van een Mad Men of Breaking Bad.De shift naar de tekenfilmreeks 2.0 werd ingezet in 2005, onder meer met het magische avontuur Avatar: The Last Airbender. Daarin moeten de twaalfjarige Aang en zijn vrienden de wereld redden in een episch verhaal, verspreid over drie seizoenen. Een gigantisch succes: op de filmdatabasewebsite IMDb haalt de serie 9,2 op 10, wat van Avatar de veertiende hoogst gewaardeerde televisieserie ooit maakt. In de IMDb-lijst gaat de reeks House Of Cards, Dexter, Fargo en vele anderen vooraf.Verscheen ook in 2005: Moral Orel, een serie van animatiekoploper Adult Swim, een programmablok voor tieners en jonge twintigers op Cartoon Network. Hoofdpersonage Orel Puppington leeft in een kapot gezin. Zijn moeder is depressief en verminkt zichzelf. Zijn vader heeft een destructieve alcoholverslaving en schiet Orel op een gegeven moment zelfs neer. Zijn broers zijn in feite maar halfbroers. Iedereen weet dat, niemand maakt er een probleem van. Moral Orel is een hartverscheurende en confronterende serie van een kind die probeert een goed persoon te worden te midden van de meest barre omstandigheden. Avatar en Moral Orel zijn maar een paar sterke voorbeelden van tekenfilmseries die de grenzen van het genre doorbraken. De Heilige Drievuldigheid (The Simpsons, Family Guy en South Park) die toen nog domineerde, was gedurfd qua inhoud, maar niet qua vorm. Zowat elke episode van De Drie staat op zichzelf: een verhaal wordt opgezet én afgerond binnen één aflevering. Stierf Kenny McCormick van South Park, dan was hij de volgende episode simpelweg weer alive and kicking. Niets had ooit gevolgen buiten de grenzen van een aflevering, waardoor De Drie zelden de tijd konden nemen om diepe en emotioneel krachtige verhaallijnen te brengen.Maar tien jaar geleden waren dergelijke dramagebaseerde tekenfilmseries nog een uitzondering. Moral Orel zocht zelfs in zo'n mate de grens op dat het volgens Adult Swim de grens overschreed. Adult Swim verplichtte de maker van Moral Orel om de show vroegtijdig af te sluiten, wegens te zwaar en niet grappig genoeg.Anno 2017 zou een animatieserie als Moral Orel veel meer overlevingskansen hebben. Meer nog, Bojack Horseman van Netflix ís een serie zoals Moral Orel: donker, hard, deprimerend, herkenbaar. Dat Bojack Horseman door Netflix geproduceerd wordt, zegt veel over het groeiende respect voor het genre. En er is meer. Al even goed als Bojack Horseman is Rick and Morty, een briljante serie over een geniale maar verknipte grootvader Rick en zijn naïeve kleinzoon Morty. Het hartverwarmende Gravity Falls is dan weer Twin Peaks, maar dan gemaakt door Disney: de perfecte mysterieserie voor tieners én ouders. Archer, een soort getekende Mad Men maar dan met geheime agenten in plaats van reclamemannen, gaat nu al acht seizoenen mee. En tekenend: South Park gooide het twee seizoenen geleden over een totaal andere boeg door plots in te zetten op één groot verhaal per seizoen. Eric Cartman en co zijn niet langer trendsetters, maar trendvolgers. En ja, Kenny McCormick gaat al enkele seizoenen niet meer dood.Geacteerd of geanimeerd? In het gouden tijdperk van de televisie zegt dat steeds minder over de kwaliteit van de serie. Kijk dus zeker uit naar die nieuwe aflevering van Game Of Thrones of dat tweede seizoen van Stranger Things, maar probeer ook eens Rick and Morty - het derde seizoen ging op 30 juli van start - of Bojack Horseman - seizoen vier verschijnt op 8 september - uit. U zou weleens kunnen schrikken wat het met u doet wanneer men stopt met een personage te tekenen.