Philippe Geubels gaat een week op vakantie met een viertal gasten, onder wie mensen met autismespectrumstoornis, mensen die geworsteld hebben met een verslaving, mensen met een opvallend uiterlijk, mensen met een onvervulde kinderwens, mensen met verschillende genderbelevingen, vrouwen en senioren. Hij sluit de week af met een comedyset in de Antwerpse Arenbergschouwburg over het bewuste thema, met zijn nieuwe vrienden vooraan in de rij.
...

Philippe Geubels gaat een week op vakantie met een viertal gasten, onder wie mensen met autismespectrumstoornis, mensen die geworsteld hebben met een verslaving, mensen met een opvallend uiterlijk, mensen met een onvervulde kinderwens, mensen met verschillende genderbelevingen, vrouwen en senioren. Hij sluit de week af met een comedyset in de Antwerpse Arenbergschouwburg over het bewuste thema, met zijn nieuwe vrienden vooraan in de rij. Een tweede seizoen was lang niet zeker. Dat voelde als verraad, zei je daarover in Knack Focus. Philippe Geubels: Dat voelde tegenover de mensen uit het eerste seizoen inderdaad als verraad. De onderwerpen liggen niet voor het rapen. Vond je gemakkelijk deelnemers? Geubels: We wilden graag iemand met een seksverslaving meenemen op reis - want het moeten niet altijd drugsverslaafden zijn - maar het taboe was te groot. Ook mensen met een onvervulde kinderwens waren moeilijk te vinden. Ongewenste kinderloosheid wordt door velen niet gezien als een groot verlies, terwijl het dat wel is. Dat is een emotionele, belangrijke aflevering geworden. In de eerste aflevering zegt Bart, die autismespectrumstoornis heeft, dat hij liever thuis was gebleven. Geubels: Het was voor sommige deelnemers niet altijd even aangenaam, maar toch deden ze mee. Ik geloof echt dat humor kan helpen in moeilijke tijden. Als je met iemand lacht, zeg je ook: je hoort erbij. Zijn moppen over andermans problemen niet bijzonder verraderlijk? Wat voor de één grappig is, is voor de ander wansmakelijk. Geubels: Ik maak bij elke mop de afweging: vind ik dat zelf oké? Ik houd me niet in omdat iets een taboe is. We horen vaak dat we met niets meer mogen lachen, maar ik ervaar dat anders. Als de mop goed is en met de beste intenties gemaakt is, kan je met alles lachen. Heb je zelf ook iets bijgeleerd na Taboe? Geubels: Ik heb veel geleerd uit de gesprekken over genderdiversiteit. Ik zag in transitie gaan nog te veel als een keuze. Het is geruststellend om te merken dat gender een spectrum is. Met pakweg links Veronique De Cock, een heel vrouwelijke vrouw, en rechts Tom Waes, de meest mannelijke man. Vele mannen willen Tom Waes zijn, maar ik weet nu dat ik ergens anders op dat spectrum zit, en dat is oké. Acht landen hebben inmiddels een eigen versie van Taboe. Hoe verklaar je dat internationale succes? Geubels: Het is een goed format. De mix tussen humor en human interest klopt. Verschillende landen vonden geen presentator. Frankrijk bijvoorbeeld, waar bekende comedians een soort supersterren zijn die niet zoveel tijd in een programma willen steken of bang zijn voor de reacties. Ook ik had schrik toen het eerste seizoen gelanceerd werd. Maar ondertussen denk ik dat de meeste kijkers wel weten dat het programma met de beste bedoelingen gemaakt is.