Er wordt vaak gezegd dat politici vooral de elite aan hun kant willen houden. Ze zorgen ervoor dat ze weinig of geen belastingen betalen, en laten hen doorgaans een beetje hun gang gaan. Ze hopen er zelf bij te gaan horen en omringen zich dus graag - en best, voor hun loopbaan - met machtige figuren. Dus met groot kapitaal.

Ik denk dat het altijd zo gegaan is. Omdat politiek en ook democratie natuurlijk vanuit een elite zijn ontstaan - de Romeinen hadden wel een soort volksvertegenwoordiging, ze werden natuurlijk bestuurd door de Senaat, en die was zuiver elitair.

Het zal wel lastig zijn als je als minister een hele dikke vis tegen hebt. Negen van de tien keer zul je de volgende legislatuur geen minister meer zijn.

Maar het grootste probleem lijkt mij wanneer de middenklasse opstaat. Zij is namelijk het systeem zélf. Als de middenklasse floreert, werkt het systeem. Er is iets voor mensen om naartoe te werken, en er is een beloning voor dat werk. Maar als dat niet meer klopt, en de middenklasse wordt een vechtende onderklasse, dan wordt het heel snel erg donker aan de hemel.

Het grootste probleem lijkt mij wanneer de middenklasse opstaat.

Ik ben dus erg blij met protesten. In deze tijd mensen zo ver krijgen dat ze de straten op trekken om luid hun gedacht te verkondigen? Dat vervult me helemaal met hoop en strijdlust. Dan komt de anarchist in mij naar boven en fuck, dat doet goed.

Want meermaals het laatste jaar heb ik me luidop afgevraagd: hoe ver moet het gaan - of mag het gaan? Tot mensen in ons klein treuzelend land zeggen: 'Hier is de lijn, makkers. En jullie zijn erover gegaan.'

Onze staat is veel te groot. Er kunnen hele niveaus en regeringen gewoon tussenuit. Niet alleen dat, elke dienst tussen staat en individu faalt. Proximus: arrogantste bedrijf waar ik ooit mee te maken kreeg. NMBS: niet aangepast aan de economie van vandaag, waarin tien minuten het verschil kunnen maken tussen een job hebben of niet. De Lijn: een politiek machtsmiddel dat onze binnensteden tot lelijke parkings verbouwt en chauffeurs blijkbaar zo opjaagt dat ze niet meer normaal kunnen rijden. De Post: overstap naar deze eeuw volledig gemist.

Maar aan de andere kant wel de arrogantie om de belastingdruk zo op te voeren dat mensen amper rondkomen en ondernemende personen compleet ontmoedigd raken en hun heil moeten zoeken in de eindeloze trucjes van fiscalisten. Fiscalisten die er natuurlijk alles aan doen om een serieuze vereenvoudiging tegen te gaan.

En niet alleen dat: daarbij nog eens de complete verkleutering van de relatie. Minuut te laat bij je auto? Boete, meneer. We hebben u wel gefilmd, mevrouw. Dag te laat met te betalen? Boete. Factuur te innen van de overheid? Oei, de rij is lang, mevrouw.

Dat - en oneindig veel soortgelijke, schijnbaar onnozele prullen - is hoe je de middenklasse op de lange duur voor de deur van je ambtswoning krijgt. Moegepest en razend, en op zoek naar een antwoord.

Bel ze dan maar, als politicus, die elite. Kijk eens of ze je komen helpen.

Het systeem werkt niet meer, maar het systeem begint eindelijk te werken.