Game of Thrones is geen serie voor gevoelige kijkers, zo lijkt het wel. The New York Times polste bij Martin, auteur van de boeken 'Song of Ice and Fire' waarop de reeks gebaseerd is, wat hij van die aantijgingen vindt. 'Een artiest heeft de verplichting om de waarheid te vertellen. Mijn boeken zijn fantasy, maar ze vinden hun oorsprong in onze menselijke geschiedenis', klinkt het bij Martin.

'Wijzelf zijn de monsters'

'Verkrachtingen en seksueel geweld zijn steeds een onderdeel geweest van zowat elke oorlog die er ooit gevochten is en gevochten wordt. Orks en Dark Lords maken geen deel uit van de horrorverhalen van de mensheid. Wijzelf zijn de monsters en de helden. Ieder van ons heeft de capaciteit om goed én slecht te doen', vult Martin aan.

De brutale scènes zijn zo talrijk aanwezig dat we te maken krijgen met een erg verdorven wereldbeeld in Game of Thrones. 'Westeros is allesbehalve de Disneyland-versie van de middeleeuwen, maar in mijn ogen is de door mij geschapen wereld niet meer gecorrumpeerd dan de realiteit.' Volgens Martin verbleken de wantoestanden in zijn verhalen met wat er in onze geschiedenisboeken te lezen valt.

Een onbehaaglijk gevoel

En als de journalist hem vervolgens vraagt naar de verheerlijking van seksueel geweld is Martin resoluut. 'Sommigen kunnen deze seksscènes misschien als prikkelend ervaren, maar dat zegt meer over hen dan over mij. De meeste van mijn lezers interpreteren deze scènes zoals ik het bedoeld heb. Ik schrijf mijn verhalen zodat mijn lezers er middenin belanden. In het geval van seksscènes levert dit dus voor velen onder hen een onbehaaglijk gevoel op. Iets wat nog versterkt wordt als het om seksueel geweld gaat.' (AB)

Game of Thrones is geen serie voor gevoelige kijkers, zo lijkt het wel. The New York Times polste bij Martin, auteur van de boeken 'Song of Ice and Fire' waarop de reeks gebaseerd is, wat hij van die aantijgingen vindt. 'Een artiest heeft de verplichting om de waarheid te vertellen. Mijn boeken zijn fantasy, maar ze vinden hun oorsprong in onze menselijke geschiedenis', klinkt het bij Martin.'Wijzelf zijn de monsters''Verkrachtingen en seksueel geweld zijn steeds een onderdeel geweest van zowat elke oorlog die er ooit gevochten is en gevochten wordt. Orks en Dark Lords maken geen deel uit van de horrorverhalen van de mensheid. Wijzelf zijn de monsters en de helden. Ieder van ons heeft de capaciteit om goed én slecht te doen', vult Martin aan.De brutale scènes zijn zo talrijk aanwezig dat we te maken krijgen met een erg verdorven wereldbeeld in Game of Thrones. 'Westeros is allesbehalve de Disneyland-versie van de middeleeuwen, maar in mijn ogen is de door mij geschapen wereld niet meer gecorrumpeerd dan de realiteit.' Volgens Martin verbleken de wantoestanden in zijn verhalen met wat er in onze geschiedenisboeken te lezen valt.Een onbehaaglijk gevoelEn als de journalist hem vervolgens vraagt naar de verheerlijking van seksueel geweld is Martin resoluut. 'Sommigen kunnen deze seksscènes misschien als prikkelend ervaren, maar dat zegt meer over hen dan over mij. De meeste van mijn lezers interpreteren deze scènes zoals ik het bedoeld heb. Ik schrijf mijn verhalen zodat mijn lezers er middenin belanden. In het geval van seksscènes levert dit dus voor velen onder hen een onbehaaglijk gevoel op. Iets wat nog versterkt wordt als het om seksueel geweld gaat.' (AB)