Nu Netflix, Hulu, Amazon, YouTube, Telenet en elk technologiebedrijf waarvan de CEO 'disruptor' op zijn naamkaartje heeft staan tv-fictie aan het maken is, kon Facebook niet achterblijven. 'Facebook Watch' heet hun streamingdienst, waarmee ze in de eerste plaats de concurrentie met YouTube Premium aangaan, om mensen zo lang mogelijk op hun platform te houden. Blijkbaar doen ze dat al even: Facebook Watch werd al in augustus van vorig jaar gelanceerd, maar pas sinds vorige maand valt dat ook op. Met Sorry for Your Loss, een reeks met een Olsen, een Star Wars-actrice en een Oscargenomineerde als cast, heeft Facebook Watch net zijn eerste paradepaardje gelanceerd.
...

Nu Netflix, Hulu, Amazon, YouTube, Telenet en elk technologiebedrijf waarvan de CEO 'disruptor' op zijn naamkaartje heeft staan tv-fictie aan het maken is, kon Facebook niet achterblijven. 'Facebook Watch' heet hun streamingdienst, waarmee ze in de eerste plaats de concurrentie met YouTube Premium aangaan, om mensen zo lang mogelijk op hun platform te houden. Blijkbaar doen ze dat al even: Facebook Watch werd al in augustus van vorig jaar gelanceerd, maar pas sinds vorige maand valt dat ook op. Met Sorry for Your Loss, een reeks met een Olsen, een Star Wars-actrice en een Oscargenomineerde als cast, heeft Facebook Watch net zijn eerste paradepaardje gelanceerd. De verrassing: het blijkt een goede reeks te zijn. In de Angelsaksische pers was Sorry for Your Loss de voorbije weken hét gespreksonderwerp. Vier sterren in The Guardian. Een rating van 83 procent op Metacritic. Lovende recensies van Vox, The Atlantic, Rolling Stone, New York Magazine en Vulture. Het enige probleem is dat recensenten ook quasi de enige kijkers zijn. Facebook lijkt beter in het aanprijzen van trainingsprogramma's voor sixpacks dan het aan de man brengen van eigen tv-reeksen. De Facebookteller van de tweede aflevering staat na enkele weken nog altijd maar op 75.000 views. Dat is bizar weinig. Samengevat is dat: Sorry for Your Loss is de best gerecenseerde reeks waar niemand naar kijkt. Behalve lof delen de recensies ook een onderwerp: tranen. 'Ik heb zo hard geweend dat mijn lens fysiek uit mijn oog is gevallen', begint de review van The Atlantic. 'Ik heb de show nauwelijks kunnen uitkijken en dat is als compliment bedoeld', schrijft Vulture. New York Magazine heeft het over 'een cathartische ervaring'. The Huffington Post waarschuwt voor 'snotterig, kortademig snikken'. This Is Us heeft eerder een nieuwe standaard gezet inzake huil-tv voor intellectuelen. Sorry for Your Loss is de volgende stap. De reeks draait om Leigh, gespeeld door Elizabeth Olsen - vooral bekend als de jongere zus van tweeling Mary-Kate en Ashley en als Scarlet Witch in Avengers. Leigh, een twentysomething, is net weduwe geworden. De reeks begint een paar maanden na de onverwachte dood van haar man. Ze heeft haar werk opgezegd en woont terug bij haar moeder en zus (respectievelijk gespeeld door Janet McTeer en The Last Jedi's Kelly Marie Tran) in een poging om de draad van haar leven weer op te pikken. Dat blijkt moeilijk. 'De reden waarom iedereen tegen je zegt dat het niet het einde van de wereld is, is omdat het niet het einde van hún wereld is. Zij moeten niet uitzoeken hoe je in een wereld moet leven die voorbij is. Jij wel', horen we Leigh zeggen aan het einde van de eerste aflevering. Dat is de toon van Sorry for Your Loss: het is geen lichtvoetige millennialreeks voor internettijden, maar een menselijk drama over verlies en hoe ermee om te gaan. De sterkte is dat de reeks dat onderwerp niet als één ondraaglijk zware emotie tackelt, maar in behapbare, concrete verhaallijnen giet. Hoe ga je de eerste keer je appartement weer binnen na de dood van je man? Hoe gaan een schoonmoeder en een schoonzus om met het verlies? Hoe deblokkeer je zijn telefoon? Ga je dingen ontdekken over zijn leven die je niet verwacht had? Drie jaar is er aan de reeks gewerkt en dat voel je. Dit is niet five stages of grief in een melodrama gegoten, maar een pientere vivisectie van rouw. Sorry for Your Loss lijkt verlies bestudeerd te hebben en er iets over te willen zeggen. In interviews zei Olsen dat The Year of Magical Thinking, het autobiografische relaas van Joan Didion over de dood van haar man, model heeft gestaan tijdens het maken van de reeks. Dat is een ambitieuze referentie. Maar wat Sorry for Your Loss nog interessanter maakt, is wat de reeks voor de toekomst van de tv betekent. Facebook Watch claimt dat het geen programma's wil maken die even goed op Netflix, Amazon of YouTube zouden kunnen verschijnen. Het moeten programma's op maat van Facebook zijn. Sorry for Your Loss laat zien hoe die toekomst eruit zou kunnen zien. Visueel is de reeks bijvoorbeeld ontstellend saai. Alles baadt in cleane grijze en blauwe tonen. De flashbacks spelen zich af in nog grijzere en blauwere kleurschakeringen. Alle actie zit in de dialogen, er wordt niets visueel verteld. Dat is een flinke stap achteruit voor het medium televisie, maar wel een doelbewuste: Sorry for Your Loss lijkt niet gemaakt om op een tv te kijken, maar op een tablet of telefoon, zodat het ook op een klein scherm en in low res overeind blijft. Maar nog meer lijkt het dat Sorry for Your Loss enkel dankzij Facebook zou kunnen bestaan. Het is niet de eerste serie over rouw, maar wel een van de eerste series die het op zo'n onverbloemde manier doet. Dubbelleven was 'mijn man is gestorven en op de begrafenis bleek dat hij nog een andere vrouw had' op maat van de Eén-kijker. The Leftovers was 'mijn vrouw is gestorven en er is iets mysterieus aan de hand met de wereld' op maat van de mystery show-kijker. Sorry for Your Loss is 'mijn man is dood en alles is kut en ik huil elke dag'. Waarmee we willen zeggen: het is een reeks die geen twist nodig heeft om kijkers te lokken, maar volledig teert op emotie en inzichten over verlies. Het is televisie op maat van Facebook-gebruikers die een link naar de eerste aflevering posten met als bijschrift: 'Dit.' Of hoe elk platform straks misschien zijn eigen soort televisie gaat maken. Voor de volledigheid: dingen posten met als bijschrift 'Dit.' komt om redenen die we zelf ook niet kunnen uitleggen heel irritant over. Stop daarmee.