Als David Schwimmer, Matt LeBlanc, Jennifer Aniston, Lisa Kudrow, Courteney Cox en Matthew Perry één na één komen binnengedruppeld en zeventien jaar na de allerlaatste aflevering weer een voet op de set van Friends zetten, vallen twee dingen op. Ten eerste is er de poster in het appartement van Joey, die er fijntjes op wijst hoelang het allemaal geleden is: kunt u zich nog de tijd herinneren dat Scarface (1983) van Brian De Palma een popculturele toetssteen was? Ten tweede besef je met een schok hoe de maniertjes van Phoebe, Ross, Rachel, Monica, Joey, Chandler en Ross diep uit de acteurs zelf kwamen.
...

Als David Schwimmer, Matt LeBlanc, Jennifer Aniston, Lisa Kudrow, Courteney Cox en Matthew Perry één na één komen binnengedruppeld en zeventien jaar na de allerlaatste aflevering weer een voet op de set van Friends zetten, vallen twee dingen op. Ten eerste is er de poster in het appartement van Joey, die er fijntjes op wijst hoelang het allemaal geleden is: kunt u zich nog de tijd herinneren dat Scarface (1983) van Brian De Palma een popculturele toetssteen was? Ten tweede besef je met een schok hoe de maniertjes van Phoebe, Ross, Rachel, Monica, Joey, Chandler en Ross diep uit de acteurs zelf kwamen. Misschien ligt daar deels een verklaring van het succes: Friends is, laten we wel wezen, de bekendste sitcom uit de geschiedenis. Het is zeker de enige waarvan de hoofdacteurs tussen de 2,5 en 3 miljoen dollar krijgen voor een reüniefeestje dat in totaal 20 miljoen heeft gekost. En voor wat? De kritiek was niet mals voor het 'oppervlakkige, lege, ontgoochelende, banale' (en zo kunnen we nog wel even doorgaan) praatprogramma waarin gastheer James Corden de sterren tot vooraf gerepeteerde anekdotes bewoog en Courteney Cox en Jennifer Aniston om de haverklap begonnen te huilen - een traan per honderdduizend dollar, zou je kunnen zeggen. Maar wij zijn niet cynisch aangelegd.Voor de fans was er inderdaad weinig nieuws te rapen: iedereen die een van de vele oral histories over de reeks heeft gelezen, wéét dat David Schwimmer geen tv meer wou doen en dat Aniston en Matthew Perry aan een andere sitcom vasthingen. We kénnen de pitch van bedenkers Marta Kauffman en David Crane, die uit hun eigen ervaringen als New Yorkse twintigers putten. En dat de acteurs constant elkaars talent zaten te bewieroken hoefde ook al niet: we weten al een kwarteeuw hoe goed ze zijn. De getuigenissen van onbekende fans over de hele wereld waren vervelend. De keuze van sterren die hun zeg mochten doen (van David Beckham tot BTS) was bizar. Elliott Gould (82) en Christina Pickles (86) - pa en ma Geller - naar de studio lokken voor één enkele quote was gemeen. Maar toch heeft de fan in ons schaamteloos van deze peperdure nostalgietrip genoten. De fragmenten van toen, de herinneringen van nu, de quiz (van toen en nu), het embonpoint van de gezellige midlifer Matt LeBlanc, die waarschijnlijk de grootste Friends-fan ter wereld is. De nog altijd ontzettend grappige Lisa Kudrow, die een saaie uitleg van Schwimmer onderbrak met de kreet dat er een insect op haar blouse zat. Haar versie met Lady Gaga van de klassieker Smelly Cat was net als de rest van de show even voor de hand liggend als hartverwarmend. In de gezamenlijke lezingen van enkele oude scenes voelde je opnieuw de oude chemie tussen deze zes mensen, die lang geleden aardig werden betaald om miljoenen mensen gelukkig te maken. En wat hadden we meer mogen verwachten? Een nieuwe aflevering? God beware ons. The One Where They Get Back Together was niet tegen harde analyse bestand, dat klopt. Het was een afgeborstelde, op Hollywoodmaat gesneden nostalgietrip, en wij hebben meegeklapt met de begintune.