Charlie De Keersmaecker: Voor Young Americans had ik geen idee wat ik twee maanden lang op die roadtrip door de States zou doen. Pas thuis hebben het boek en de expo hun vorm gekregen. Nu heb ik echt veel zin om weer aan een project te beginnen. Dat zal weliswaar ánders zijn, maar zich toch weer op jongeren toespitsen. Iets jongs en positiefs! Ik denk dat ik het deze keer ga zoeken onder de kerktoren waar ik ben opgegroeid, in Sint-Amands, bij Bornem. Deze zomer maak ik er werk van: de eindeloze zomervakantie van teenagers.
...

Charlie De Keersmaecker: Voor Young Americans had ik geen idee wat ik twee maanden lang op die roadtrip door de States zou doen. Pas thuis hebben het boek en de expo hun vorm gekregen. Nu heb ik echt veel zin om weer aan een project te beginnen. Dat zal weliswaar ánders zijn, maar zich toch weer op jongeren toespitsen. Iets jongs en positiefs! Ik denk dat ik het deze keer ga zoeken onder de kerktoren waar ik ben opgegroeid, in Sint-Amands, bij Bornem. Deze zomer maak ik er werk van: de eindeloze zomervakantie van teenagers. Hebben die jonge Amerikanen iets losgemaakt? De Keersmaecker: Ja, maar jongerencultuur heeft mij altijd wel geboeid. Toen ik zelf nog tiener was, heb ik net als iedereen The Catcher in the Rye van J.D. Salinger gelezen, omdat het verplicht was op school. Toen al vond ik het een meesterwerk. Onlangs heb ik het herlezen, om te zien of ik het als vroege veertiger nog altijd goed zou vinden. En ja, hoor. Toen sprak het míjn adolescente wereld enorm aan, nu vind ik het briljant omdat het dé adolescente wereld zo straf weergeeft. Salingers kortverhalen zijn overigens ook de moeite: A Perfect Day for Bananafish, of Franny and Zooey. Gisteren konden we dit telefoontje niet plegen omdat je net in de bioscoop was neergeploft. De Keersmaecker: Voor Three Billboards Outside Ebbing, Missouri. Weer Amerika! Sterk, hoor. Ik zou meteen nog eens kunnen gaan kijken, al was het maar om Frances McDormand bezig te zien. Oké, scenariogewijs kun je over enkele dingen zeuren als je echt wilt, maar het blijft een goeie film. Het echte Smalltown, America zoals ik het aan den lijve heb ondervonden. Woody Harrelson speelt weer de flik met de bierbuik die hij ook in True Detective speelde, maar hij doet het super. Wacht, ik loop nu even naar mijn living, want ik wil nog twee expo's vernoemen. Omdat die gevolgen hadden voor de salontafel? De Keersmaecker: Ja, als ik een tentoonstelling goed vind, dan koop ik het boek. Vorige week ben ik naar Always Trust the Artist geweest, de groepsexpo naar aanleiding van twintig jaar Tim Van Laere Gallery in Antwerpen - loopt nog tot 17 maart. Ik ging voornamelijk om werk te zien van Kati Heck, een Duitse die in Antwerpen woont. Schilderwerk van heel hoog niveau vind ik dat. Ze slalomt tussen vele aspecten van de schilderkunst - ernst en humor, fijn en wild - maar ze vindt altijd een balans. Ik ben grote fan. Verder heb ik hier het boek Preston Bus Station van fotograaf Jamie Hawkesworth liggen, een Engelsman van halverwege de twintig die een maandlang elke dag foto's heeft genomen van reizigers in een busstation in Lancashire. Een simpel idee, maar fantastisch goed gedaan. In Engeland is het trouwens met fotografie zoals met popmuziek: wie jong en getalenteerd is, wordt aan tweehonderd per uur de hemel in geprezen. Maar helaas zijn er ook veel die snel opbranden.