5. Ontoerekeningsvatbaar

Net als in Gek en geniaal, waarin kunstenaars werkten met psychosegevoelige mensen, is in Ontoerekeningsvatbaar de kunstenaar het glijmiddel om een licht te werpen op de schrijnende eentonigheid van het bestaan van de geïnterneerde. De verhalen doen naar adem happen, maar het is ook naïef te geloven dat zo'n samenwerking met een kunstenaar werkelijk een verschil maakt.

4. Komen te gaan - corona

Hoe deel je verdriet als je niemand mag omhelzen? Met twee zitten ze in de zaal van de begrafenisondernemer. De dienst wordt gestreamd voor iedereen die erbij wil zijn maar niet mag of niet durft uit angst voor het virus. Komen te gaan biedt in drie afleveringen een blik op leven en dood in coronatijden, op afscheid met afstand, op werken met afstandsonderwijs en op gezinnen die voor een tijdelijke scheiding kiezen. Want begrafenisondernemers zijn ook maar mensen. Komen te gaan toont aan dat de willekeur van een virus ook het mooiste en meest zorgzame in een mens naar boven haalt.

3. GR5

Vijf jaar geleden vertrok Lisa om dwars door Europa de GR5 af te stappen. Ze kwam nooit op haar bestemming aan. Ze verdween. In de bossen van de Vogezen. Denkt men. Zelfmoord. Vermoedt men. Als eerbetoon, uit schuldgevoel of om persoonlijke besognes te verwerken besluiten drie vrienden van toen de tocht te maken in de voetsporen van hun verdwenen vriendin, in de hoop antwoorden te vinden. Regisseur met dienst is Jan Matthys, geen man van het grote experiment of van de kunstzinnige cameravoering, maar wel de man van de gedurfde keuzes voor minder bekende acteurs. Hij deed het eerder bij In Vlaamse velden en in Quiz Me Quick, en ook in GR5 lijkt het te werken. Violet Braeckman, Saïd Boumazoughe, Laurian Callebaut en Boris Van Severen zijn de reisgenoten Zoë, Asim, Ylena en Michiel die met een rugzak vol geheimen en onderdrukte frustraties door Europa stappen.

2. Als je eens wist

De verhalen in Als je eens wist zijn hard en schrijnend. Maar deze driedelige reeks van Hilde Van Mieghem over kindermishandeling mikt niet op de schok of sensatie. Van Mieghem wil slechts één ding: het deksel van de stinkende pot lichten en de slachtoffers een stem geven. Het gaat niet over de ranzige details, het gaat over wat kindermishandeling met mensen doet en hoe stilzwijgen of wegwuiven een slachtoffer voor de tweede keer uitwist. Van Mieghem brengt de kracht en de schoonheid van de overlevers verbluffend goed in beeld.

1. Kinderen van de Holocaust

In Kinderen van de Holocaust blikken twaalf mensen die de Shoah overleefd hebben of hun familie in een vernietigingskamp verloren terug op de gruwel van Hitlers Endlösung. De grootste kracht van het programma? De getuigen zitten er niet om de kijker de les te lezen. Ze vertellen hoe het was. Over wat ze wisten en voorspelden. Over de stilte van de toekijkende massa. Maar ook over de tekenen van verdoken verzet. Dat zijn ook nu, meer dan zeventig jaar later, flikkeringen van hoop. De mens kan een beest zijn voor een ander. Hij kan ook mens blijven. Het is een keuze. Kinderen van de Holocaust maakt het drieluik over de Tweede Wereldoorlog akelig compleet.

5. OntoerekeningsvatbaarNet als in Gek en geniaal, waarin kunstenaars werkten met psychosegevoelige mensen, is in Ontoerekeningsvatbaar de kunstenaar het glijmiddel om een licht te werpen op de schrijnende eentonigheid van het bestaan van de geïnterneerde. De verhalen doen naar adem happen, maar het is ook naïef te geloven dat zo'n samenwerking met een kunstenaar werkelijk een verschil maakt.4. Komen te gaan - coronaHoe deel je verdriet als je niemand mag omhelzen? Met twee zitten ze in de zaal van de begrafenisondernemer. De dienst wordt gestreamd voor iedereen die erbij wil zijn maar niet mag of niet durft uit angst voor het virus. Komen te gaan biedt in drie afleveringen een blik op leven en dood in coronatijden, op afscheid met afstand, op werken met afstandsonderwijs en op gezinnen die voor een tijdelijke scheiding kiezen. Want begrafenisondernemers zijn ook maar mensen. Komen te gaan toont aan dat de willekeur van een virus ook het mooiste en meest zorgzame in een mens naar boven haalt.3. GR5Vijf jaar geleden vertrok Lisa om dwars door Europa de GR5 af te stappen. Ze kwam nooit op haar bestemming aan. Ze verdween. In de bossen van de Vogezen. Denkt men. Zelfmoord. Vermoedt men. Als eerbetoon, uit schuldgevoel of om persoonlijke besognes te verwerken besluiten drie vrienden van toen de tocht te maken in de voetsporen van hun verdwenen vriendin, in de hoop antwoorden te vinden. Regisseur met dienst is Jan Matthys, geen man van het grote experiment of van de kunstzinnige cameravoering, maar wel de man van de gedurfde keuzes voor minder bekende acteurs. Hij deed het eerder bij In Vlaamse velden en in Quiz Me Quick, en ook in GR5 lijkt het te werken. Violet Braeckman, Saïd Boumazoughe, Laurian Callebaut en Boris Van Severen zijn de reisgenoten Zoë, Asim, Ylena en Michiel die met een rugzak vol geheimen en onderdrukte frustraties door Europa stappen.2. Als je eens wistDe verhalen in Als je eens wist zijn hard en schrijnend. Maar deze driedelige reeks van Hilde Van Mieghem over kindermishandeling mikt niet op de schok of sensatie. Van Mieghem wil slechts één ding: het deksel van de stinkende pot lichten en de slachtoffers een stem geven. Het gaat niet over de ranzige details, het gaat over wat kindermishandeling met mensen doet en hoe stilzwijgen of wegwuiven een slachtoffer voor de tweede keer uitwist. Van Mieghem brengt de kracht en de schoonheid van de overlevers verbluffend goed in beeld.1. Kinderen van de HolocaustIn Kinderen van de Holocaust blikken twaalf mensen die de Shoah overleefd hebben of hun familie in een vernietigingskamp verloren terug op de gruwel van Hitlers Endlösung. De grootste kracht van het programma? De getuigen zitten er niet om de kijker de les te lezen. Ze vertellen hoe het was. Over wat ze wisten en voorspelden. Over de stilte van de toekijkende massa. Maar ook over de tekenen van verdoken verzet. Dat zijn ook nu, meer dan zeventig jaar later, flikkeringen van hoop. De mens kan een beest zijn voor een ander. Hij kan ook mens blijven. Het is een keuze. Kinderen van de Holocaust maakt het drieluik over de Tweede Wereldoorlog akelig compleet.