We gaan de dt-regels afschaffen.
...

We gaan de dt-regels afschaffen. Of toch ingrijpend aanpassen. De reden is dat ze een grammaticale pestbelasting zijn. Ze zijn volledig arbitrair en niets meer dan een persoonlijke constructie die we even gemakkelijk kunnen negeren als respecteren. Als de Nederlandse taal een lichaam is, dan zijn de dt-regels er de appendix van. En nu snijden we ze weg. Ik hou van taal omdat ze de code is van onze geschiedenis, kennis, filosofie, gevoelens en aspiraties. Taal is onze vloer en ons behangpapier tegelijk. We moeten haar graag zien, en daarom moeten we haar ook vrij genoeg laten om te groeien. Natuurlijk zijn die regels op zich niet moeilijk. Behalve dat ze dat blijkbaar wel zijn voor mensen die niet zo taalvoelend zijn. Verscheidene grote geesten hebben mij al met een klein hartje gevraagd om nog eens de basis uit te leggen. Dat is onnodig beschamend voor die mensen, en echt nergens voor nodig. Daarnaast zijn er ook heel veel mensen die de regels perfect kennen en soms toch in de fout gaan. Ik zag onlangs Walter Pauli zijn excuses aanbieden op Twitter. Er was een dt-fout in zijn tekst blijven staan, ze was vervolgens de controles van de redactie doorgekomen en dus in het blad beland. Je had er bijna sympathie voor, ze was toch maar uit de gebouwen van Knack ontsnapt. Maar een van onze beste journalisten die verveeld zit met een onnozele dt-fout. Niet nodig. Maar ooh, het plezier van de ex-leraren Nederlands, Duits, aardrijkskunde en Latijn zal amper te beschrijven zijn geweest. 'Een foutje, hm, hm, nietwaar? Zonde, hoor. Jaja. Pijn aan de ogen, meneer! Pijn!' En dan een spreuk in het Latijn die in het Nederlands gewoon een tweet van Rik Torfs had kunnen zijn als hij weer wat te veel azijn gedronken heeft, en ik bedoelde natuurlijk wijn. Onze taal moet tegelijk transparanter en inclusiever worden, omdat ze niet enkel onze taal is. We willen dat anderstalige mensen die pas op latere leeftijd in België aankomen de taal leren. Ik denk: niet onterecht. Ik ben zelf naar een ander land getrokken, en hoewel mijn Italiaans verre van perfect is, zou ik niet weten wat gedaan zonder kennis van de lokale taal. Maar ook die mensen moeten we een klein beetje tegemoetkomen. Wat helpt bij het leren van een nieuwe taal, is dat de schrijftaal niet te ver van de gesproken taal ligt. Niemand hoort het verschil tussen dt en d of t. Vreemd, toch? Nee. Totaal niet vreemd. Dat komt gewoon omdat we dat allemaal als t uitspreken. Er is zelfs geen subtiel verschil, zoals bij een ch- en een g-klank. Dus overal waar een t werd toegevoegd aan een d, laten we die t nu gewoon weg. Dus: ik houd, jij houd, hij houd van de nieuwe regels. Zie je hoeveel lichter dat voelt? Het ziet er ook mooier uit. Laten we met die aanpassing al eens beginnen. Natuurlijk staat het zij die niet meteen willen overstappen vrij om tot aan het einde hunner dagen de dt-regels toe te passen, net zoals ik net 'hunner' heb gebruikt in de plaats van 'van hun'. Maar ze aanrekenen als fout? Tijd dat die periode afgesloten word.