Er zijn miljarden mensen in de wereld, honderden miljoenen van hen wonen in wat wij onze 'westerse wereld' noemen en zij stemmen op hun beurt voor tienduizenden politici en volgen duizenden mediakanalen.
...

Er zijn miljarden mensen in de wereld, honderden miljoenen van hen wonen in wat wij onze 'westerse wereld' noemen en zij stemmen op hun beurt voor tienduizenden politici en volgen duizenden mediakanalen. Wat een massa en diversiteit. Toch? Hier is hoe we die massa opdelen: links en rechts. Je hebt links, die zitten aan de linkerzijde. En dan heb je rechts. Op rechts. Nee, goed, er is ook het centrum. Daar zit Wouter Beke. Nu hangt het van je positie af wat die termen betekenen, natuurlijk. Zit je links, dan betekent links slim en progressief en rechts racistisch en achterlijk. Zit je rechts, dan betekent links huilerig en ongewassen, en rechts verantwoordelijk en flink geschoren. Media, dat is eenvoudig, die zijn allemaal links. Behalve Breitbart en Fox, natuurlijk. Twee nieuwskanalen waar zo goed als niemand in Europa ooit echt naar surft of kijkt, maar we doen zo graag dat hun problemen ook onze problemen zijn. Toch? Wat gaan we anders doen? Onze eigen hoofdpunten en nieuwsthema's bedenken? Ik dacht het niet, nee. Voor elke Weinstein zal er wel een Vlaamse tegenhanger te vinden zijn. En voor elke Trump. Alle slechte politici zijn rechts, behalve die ijdeltuit van Canada. En Obama was volgens de meeste Europeanen natuurlijk links, want hij kon zo mooi speechen en ja... Hij had een zwarte pa en zwarte mensen kunnen natuurlijk niet rechts zijn! De nauwlettende lezer heeft intussen begrepen dat ik niet geheel overtuigd ben door de klassieke tweedeling van het maatschappelijke veld. Het gaat me niet alleen om de tweedeling, maar ook om de veronderstelde homogeniteit. Alsof iemand helemaal bij de ene of bij de andere groep moet horen. Je moet het bij jezelf maar eens nagaan. Het kan goed zijn dat je heel erg pro gelijke rechten voor niet-hetero's bent, maar ook voor minder inmenging door de overheid of voor lagere belastingen in ruil voor een grotere focus op zelfredzaamheid. De vereenvoudiging van de realiteit is echt spijtig. Politici zullen hun progamma erop afstellen, kiezers gaan zich ermee identificeren en media wakkeren de strijd aan tussen de twee kampen. De wortels van rechts en links lopen natuurlijk doorheen de moderne geschiedenis, maar waren de verschillen niet genuanceerder dan wat we er later van hebben gemaakt? In een tijd van zogenaamd grenzeloze individualisering gaat het er nog ontzettend binair aan toe. Loop je links, dan krijg je dit pakket. Kies je rechts, dan is het dat andere. Dat terwijl de meeste binaire keuzes wel uitgedaagd worden, tot en met de opdeling in geslachten. Vijftig jaar na de studentenprotesten in Parijs en Leuven staan in de Verenigde Staten jongeren op die genoeg uitgedaagd zijn om niet gewoon wat naar luide muziek te gaan luisteren op hun kamer en tegen hun vijfentwintigste toch ook bij een of andere bedrijf aan de slag te gaan. Ik hoop dat tussen die jonge mensen over alles gediscussieerd wordt, maar niet over wie nu rechts en wie nu links gaat staan.