'Zijn er nog vragen? Natuurlijk zijn er geen vragen. Het is een Vlaams publiek op een zondagavond.' Twee poppenkastfiguren turen schalks naar de publiekstribune van theater Zuidpool. In de zaal ruikt het naar verwarring en de tranen van de eerste herfstbuien. Ergens in het publiek weerklinkt een geënerveerd lachje. Tot voor enkele ogenblikken hadden de twee poppen liggen ruziën over wat de voorstelling Er is geen begin - midden - einde tot nog toe had betekend. Over welke boodschappen er wel of niet verstopt zaten in de abstracte beeldtaal van speler en regisseur Ruud Horrichs van theatercollectief De Eenzamen.
...