The Play = Galileo
...

Wie op de eerste rij zit, zal het geweten hebben. Objecten scheren vervaarlijk over de hoofden of langs de gezichten van de toeschouwers om uiteindelijk toch goed terecht te komen. Dat heeft natuurlijk alles te maken met de titel van het stuk: 'Galileo'. Geïnspireerd door de Italiaanse natuurkundige en astronoom gaan de makers op zoek naar het middelpunt of de middelpunten van het heelal. In een haast woordeloze - behalve wat gevloek - voorstelling knutselen en experimenteren ze erop los. Nu eens slapstick comedy, dan weer uitbundige absurditeit: het stuk is een feest voor het oog. Onevenwichtig evenwicht Spots veranderen in telescopen, zoutvaatjes tekenen hemellichamen, ladders worden onheilspellende tronen, ballonnen vormen planeten die op één lijn komen te staan. Kortom, gebruiksvoorwerpen en theaterbenodigdheden krijgen een volledig nieuwe rol in de handen van Marnef en Janssens, die zich in het zweet lopen om een evenwicht te zoeken in het onevenwicht. Of was het nu omgekeerd? 'Galileo' is een leuke voorstelling die van klein naar groter en grootser gaat. Langer had de voorstelling niet hoeven te duren en anderzijds had het misschien nog wat méér mogen zijn. Het is in ieder geval uitkijken naar wat deze knapen nog in hun mars hebben.