'Is het theater eigenlijk nog van deze tijd?', vroeg Knack-collega Han Renard aan Stijn Devillé enkele weken voor zijn Gesprek met de regen in première ging bij het Leuvense productiehuis Het Nieuwstedelijk. Devillé antwoordde voorzichtig. 'Ik denk het wel', zei hij.

Hij vervolgde met een wat mak antwoord: 'We hebben meer dan ooit behoefte aan menselijke ontmoetingen. En theater is precies dat: de ontmoeting tussen een artiest en het publiek. Je zit in dezelfde ruimte, je ademt dezelfde lucht, je beleeft dezelfde tijd. Dat is niet het geval met televisie, film of je smartphone. Het is een directe ervaring die je ook terugvindt bij sportwedstrijden. Waarom is het leuker om naar het voetbal te gaan dan om voor je televisie te zitten? Omdat je erbij bent, omdat er iets gebeurt. Dat vind ik belangrijk en het mooiste wat er is.'

Enkele jaren geleden tuimelde een van Stijn Devillé's dochters van de trap en bleef roerloos liggen. Devillé slaagde erin zijn kind te reanimeren.

Gesprek met de regen is een véél sterker antwoord op die vraag. Het is een sterker, ontroerender en ontwrichtender antwoord. Mogelijk heeft dat met de aanleiding te maken. Enkele jaren geleden viel een van Devillé's dochters van de trap en bleef roerloos liggen. Devillé slaagde erin zijn kind te reanimeren. 'Maar wat als me dat niet gelukt was?', vroegen zijn echtgenote en hij zich af.

Vanuit die vraag groeide Gesprek met de regen. De voorstelling is atypisch voor Devillé die zich de laatste jaren vooral liet opmerken door geëngageerde, maatschappijkritische voorstellingen zoals de politieke trilogie Hebzucht, Angsten Hoop. Nu trekt hij resoluut de puur persoonlijke kaart.

Hij schreef een messcherpe tekst voor Tom Van Bauwel en Sara Vertongen, waarin hij subtiel de verschillende fases van rouw verwerkte. Bovenal ademt de tekst emotie uit en blijft ze boeien door het goed doordachte verhaal. Dat verhaal - een koppel verliest hun dochtertje en besluit naar het buitenland te verhuizen waar de vrouw een groot project moet leiden terwijl de man aan een nieuwe roman zal werken - is de kapstok waar Devillé zorgzaam de rouwstadia aan hangt. Dat zowel Van Bauwel als Vertongen elk zelf kinderen hebben, voel je aan de intensiteit van hun spel.

De regenbui op de scène wordt dankzij een ingenieuze regenprinter een gesprek tussen vader en zijn overleden dochter.

Het decor oogt zoals het leven van het koppel aanvoelt: als een kaalgeslagen, zwarte vlakte. Een verplaatsbare glazen achterwand helpt bij het suggereren van een hippe loft, een drukke winkelstraat én een fikse stortbui. Die stortbui tranformeert dankzij een ingenieuze regenprinter, die speciaal voor de productie ontwikkeld werd, tot een gesprek tussen vader en zijn overleden dochter. Zij beantwoordt zijn vragen met woorden die letterlijk uit de hemel alias regenprinter regenen.

De opvoering die wij bijwoonden, werd ook bijgewoond door een ouder koppel. Voor aanvang babbelden ze honderduit tegen vrienden over hun buitenverblijf. 'Straks spreken we af wanneer jullie bij ons langskomen', klonk het. Dat liep anders... Tijdens de voorstelling ging de man almaar rechter zitten. De vrouw werd steeds zenuwachtiger en greep naar een zakdoek. Na de voorstelling haastten ze zich de zaal uit. 'Dit was zoals het was', fluisterde hij. Zijn vrouw zweeg.

Hun reactie is een overrompelend bewijs dat theater er effectief toe doet en er altijd toe zal doen. Het laat je in goed gezelschap de heftigste momenten (her)beleven op de mooiste en meest zalvende manier.

Gesprek met de regen is geen vernieuwend, maar wel deugddoend, oprecht en pakkend theater, dankzij het scherpe spel, de zorgvuldig gebeeldhouwde tekst en de verrassende setting.

Gesprek met de regen van Het nieuwstedelijk reist tot 27 januari 2019 door Vlaanderen en Nederland. Alle info: www.nieuwstedelijk.be

Trailer: