The Play = Puzzle

Gezelschap = Eastman

In een zin = Cherkaoui creëert uitgebalanceerde schoonheid. Maar hij doet dat in een kader dat te vaak overvol dan sfeervol is.

Hoogtepunt = Terwijl er een immense toren met de blokken gebouwd wordt, ontspint er zich een adembenemende solo: kalligrafie met lijven.

Score = * * *

Baf! Met een doffe klap valt een van de piepschuimen, muisgrijze muren op de dansvloer. Er komt een nis tevoorschijn. Uit de nis gooit een danser keien op de vloer. Hij springt erachteraan en begint een adembenemende dans waarbij hij even sierlijk als wervelend tussen de stenen rollebolt. Als de overige dansers een kei in elke hand nemen en de stenen tegen elkaar kloppen, wordt het podium bedekt met een dun laagje zand. Eindelijk kunnen Sidi Larbi Cherkaoui's lijven écht beginnen te 'schrijven'.

Want het sierlijke gekronkel, geglijd en gefladder van Cherkaoui's dansers oogt als 'kalligrafie met lijven'. Jazeker, Cherkaoui creëert uitgebalanceerde schoonheid. Al doet hij dat in een kader dat te vaak overvol dan sfeervol is. In het steengruis schrijft hij net te veel 'woorden' met zijn danslijven. De sterkste scènes zijn dan ook deze waarin de choreograaf voor absolute eenvoud kiest: een spotje, een muzikant, een danser, een steen en een gooibeweging richting publiek. Baf!

Smaakmaker:

Els Van Steenberghe

De volledige recensie verschijnt volgende week (29 augustus 2012) in Knack Focus.

Belgische première: op 18 september 2012 in DeSingel, vervolgens op reis door Europa.

Meer info: www.east-man.be

The Play = PuzzleGezelschap = EastmanIn een zin = Cherkaoui creëert uitgebalanceerde schoonheid. Maar hij doet dat in een kader dat te vaak overvol dan sfeervol is.Hoogtepunt = Terwijl er een immense toren met de blokken gebouwd wordt, ontspint er zich een adembenemende solo: kalligrafie met lijven.Score = * * *Baf! Met een doffe klap valt een van de piepschuimen, muisgrijze muren op de dansvloer. Er komt een nis tevoorschijn. Uit de nis gooit een danser keien op de vloer. Hij springt erachteraan en begint een adembenemende dans waarbij hij even sierlijk als wervelend tussen de stenen rollebolt. Als de overige dansers een kei in elke hand nemen en de stenen tegen elkaar kloppen, wordt het podium bedekt met een dun laagje zand. Eindelijk kunnen Sidi Larbi Cherkaoui's lijven écht beginnen te 'schrijven'. Want het sierlijke gekronkel, geglijd en gefladder van Cherkaoui's dansers oogt als 'kalligrafie met lijven'. Jazeker, Cherkaoui creëert uitgebalanceerde schoonheid. Al doet hij dat in een kader dat te vaak overvol dan sfeervol is. In het steengruis schrijft hij net te veel 'woorden' met zijn danslijven. De sterkste scènes zijn dan ook deze waarin de choreograaf voor absolute eenvoud kiest: een spotje, een muzikant, een danser, een steen en een gooibeweging richting publiek. Baf!Smaakmaker: Els Van SteenbergheDe volledige recensie verschijnt volgende week (29 augustus 2012) in Knack Focus.Belgische première: op 18 september 2012 in DeSingel, vervolgens op reis door Europa.Meer info: www.east-man.be