Apéro Poëzie

Het Poëziecentrum en deAuteurs koppelen in hun poëzieprogramma twee - al dan niet literaire - gasten voor een ontmoeting op basis van een poëtisch oeuvre (genre: cabaretier Wim Helsen en dichteres Hagar Peeters). En ja, er worden ook gedichten voorgelezen, onder meer door festivaldichteres Charlotte Van den Broeck(zie pagina 34).
...

Het Poëziecentrum en deAuteurs koppelen in hun poëzieprogramma twee - al dan niet literaire - gasten voor een ontmoeting op basis van een poëtisch oeuvre (genre: cabaretier Wim Helsen en dichteres Hagar Peeters). En ja, er worden ook gedichten voorgelezen, onder meer door festivaldichteres Charlotte Van den Broeck(zie pagina 34). Monoloog van Julie Cafmeyer(zie pagina 12), een van de mooiste titels op de affiche. Verwacht u aan een intieme offerande van gevoelens, twijfels en hartenpijn. Voor meerwaardezoekers is er haar interactieve solo Is This Porn? No This Is Love, over de schemerzone tussen liefde en lust, in de reeks Voorlopige opstelling. (zie ook onder o) Deze Brit zakt naar Oostende af op uitdrukkelijke vraag van curator Dirk Pauwels(zie ook onder P). Onder de noemer The Last Gentleman ontvouwt hij zijn vaak absurde kijk op het leven en hoe het te ondergaan, in een vervolg op de performance Time and the Man, een voorstelling van dertig (!) jaar geleden. (zie ook onder m) Op 26 juni om 13 uur werden in Gent tachtig duiven gelost. Bestemming: Oostende. Elke duif droeg een korte boodschap mee, opgeschreven door een Oostendenaar (m/v). Tachtig zinnen of verzuchtingen die van Gent naar de kust vliegen: zo letterlijk is het verlangen naar zee en naar thuiskomen nog niet vormgegeven. De voorbije twintig jaar zijn in en rond Oostende al de gekste locaties gebruikt voor artistieke (en andere) doeleinden. Twee voorbeelden: het kruipgat onder de kiosk op het Wapenplein (voor een solo door een dramastudent). En de luifel boven de ingang van het Casino Kursaal (voor een concert on the roof door Little Jimmy, de bluesveteraan). O ja, Elysée is een fuifzaal in de Christinastraat. Want wie TaZ alleen maar associeert met theater van en voor volwassenen, vergist zich. Streelt uw oorschelpen met zestiende-eeuwse composities en een liedprogramma over slaap. Klinkt als een slome sessie? Vraag het aan kenner en radiopresentator Luc Janssen. Hij heeft nu nog kippenvel van het middernachtconcert van Graindelavoix tijdens TaZ 2015. De Hotshop - cooler dan De Warme Winkel is de gevatte naam voor een nieuwe werking van het hippe Nederlandse De Warme Winkel, waarbij een lid van dat collectief aan de slag gaat met jonge theatertalenten. In Indiaan trekt een groep twintigers zich terug in de natuur, op zoek naar sporen van native Americans. Tussen de tientallen titels op het festivalprogramma staat zo nu en dan ook een nieuwe creatie, zoals In stukken, een hommage aan wijlen Eric De Volder (de allereerste centrale gast op TaZ). Hendrik Van Doorn en Ineke Nijssen gaan aan de slag met zijn teksten. Ze gebruiken die als spelmateriaal voor een creatie met kinderen uit Oostende. Onder deze noemer presenteert TaZ al twintig jaar aanstormend talent, in het theater maar ook in de muziek. (zie ook onder w) De naam van het meeting point in het Leopoldpark. Herinnert aan de begindagen, toen het festival onderdak vond in diverse lokale scholen. Bruine kroeg in de Langestraat, geschikt voor liefhebbers van cocktails, soul en disco. Niet zelden de allerallerlaatste halte van een festivalnacht die vrolijk uit de hand loopt. 'Een evident absurde waanwetenschappelijke theorie'. Anders gezegd: een wetenschap uit Wonderland. Klinkt wollig? De Nederlander Matthijs van Boxsel, die eerder een heuse encyclopedie over de domheid schreef, geeft een 'begeesterende conference' over de materie. Theaterwandelingen met gids, waarbij het festivalpubliek twee of drie korte voorstellingen na elkaar gepresenteerd krijgt, te zien op onverwachte locaties. Werk dat nog niet 100 procent af is maar het evengoed waard is om getoond te worden. (zie ook onder b) Curator van TaZ 2017. Gentse theaterdirecteur, ooit actief bij Radeis (samen met Josse De Pauw) en in een latere fase van zijn carrière artistiek leider van het vermaarde productiehuis Victoria, tegenwoordig Campo. Staat garant voor onverwachte invalshoeken en spannende combinaties van makers en inhoud. Dat een thema als morosofie (zie onder m) op het programma staat, is niet zo verwonderlijk: Pauwels werkte ooit in een psychiatrische instelling, als creatief therapeut. Acteur Warre Borgmans gaat elke avond in gesprek met festivalgasten, jong en oud, tijdens een late-night talk. Ook William Shakespeare is present, zij het in deze iel Antwaarpse versie van Olympique Dramatique/ Toneelhuis. Met kleppers als Jan Decleir en Peter Van den Begin. Noot: ook het jonge theatercollectief Kuiperskaai waagt zich aan een klassieker van de fijnbesnaarde bard: The Winter's Tale. De titel van een muzikale hommage aan de in 2015 overleden Nederlandse zanger en taalvirtuoos Drs P. Met dank aan Jan De Smet en Jean Blaute. De nieuwe creatie van Boris Van Severen en Jonas Vermeulen (Campo), die eerder met de rockopera The Great Downhill Journey of Little Tommy iedereen van de sokken bliezen. We worden er nu al goedgezind van. Samenwerking van TaZ met het cultuurmagazine Rekto:Verso in Mu.Zee. Met onder meer een discussie over artistieke generatiewissels. Het gezelschap van Lisbeth Gruwez, ooit danseres bij Jan Fabre maar al enkele jaren op pad met kompaan Maarten Van Cauwenberghe, komt naar Oostende met een dansante hommage aan die andere grote bard: Bob Dylan. Een parel. Kreeg van TaZ ooit een eerste presentatieplek geboden, voor haar afstudeervoorstelling Huilend hert/Aangeschoten wild (in de richting 3D/multimediale van het Kask in Gent. De festivaljury beloonde haar theatrale tableaux vivants met een geldprijs, waardoor Warlop een tweede project kon financieren. Vandaag is ze een graag geziene gast op podia in binnen- en buitenland. Te zien op deze editie: Fruits of Labor. Zo dicht bij de zee moet een mens het over vluchtelingen hebben, zoals Laura van Dolron in Wij; zoals Mokhallad Rasem in Zielzoekers; of zoals Muziektheater Transparant in Het Kanaal, op tekst van Gaea Schoeters. Ga zeker ook in het Leopoldpark kijken naar de foto's van Oostendenaar Keoma Zec, die West-Afrikaanse migranten op weg naar Europa kiekte. Behalve een naam die sowieso blijft hangen ook een actrice en theatermaakster om in de gaten te houden, zo wordt gefluisterd. Focust in het semidocumentaire Kan dus niet op jongvolwassenen in de psychiatrie. Noot: dit is een 'Voorlopige opstelling'. (zie ook onder o) Hier had ook Zingarate kunnen staan, de nieuwe theatervoorstelling van Arne Sierens en zijn Compagnie Cecilia. Of muziekclub De Zwerver, die dit jaar de jonge muziekacts programmeerde. Maar noblesse oblige: aan het eind is er altijd de zee. Achtergrond van én hoofdrolspeler op TaZ.