Luk Bral werd geboren in het Oost-Vlaamse Drongen op 1 februari 1949. Hij groeide op in een gezin van twee gehoorgestoorde ouders, waar hij al snel leerde dat men met klanken tot een perfecte communicatie kan komen. Hij studeerde plastische kunsten aan Sint-Lucas in Gent en studeerde ook af aan de befaamde Antwerpse kleinkunstacademie Herman Teirlinck. Bij de Vlaamse openbare omroep BRT werd Bral assistent-producer van het populaire zondagmiddagvullende televisieprogramma 'Binnen en Buiten' en dj bij Omroep Antwerpen op het tweede radionet.

Bral versierde een platencontract, wat leidde tot drie albums in het kleinkunstgenre dat in zijn slotfase was gekomen: 'Vrije vogel' (1974), 'Het tedere geweld' (1977) en 'Beminnen' (1979). De single 'Hallo, hier ik dan' uit 1974 was in die tijd van de radio bijna niet weg te denken.

In 1975 deed Bral een gooi naar het Eurovisiesongfestival, maar dat bleek voor hemzelf een stap te ver te zijn geweest. Hij trok zich terug, en opteerde voor de vrijheid in plaats van glitter en glamour. In zoverre dat de kleinkunstenaar later de kost verdiende als straatzanger in steden als Londen en Parijs.

In 1981 probeerde Bral het in het Engels. Misschien met een knipoog naar de Plastic Ono Band van John Lennon en Yoko Ono en/of de Franstalige punker Plastic Bertrand bracht hij in 1981 onder de naam Luk Bral's Plastic Dreamband drie rocksingles uit, zonder succes. Nadien en na zijn omzwervingen in het buitenland trok hij zich nagenoeg geheel op zichzelf terug. Naast zijn omroepwerk in Vlaanderen en Nederland heeft Bral naar eigen zeggen vier theaterproducties op zijn naam en stortte hij zich op de schilderkunst. Er staan zeker drie exposities op zijn naam, waaronder twee in Nederland.

Luk Bral werd geboren in het Oost-Vlaamse Drongen op 1 februari 1949. Hij groeide op in een gezin van twee gehoorgestoorde ouders, waar hij al snel leerde dat men met klanken tot een perfecte communicatie kan komen. Hij studeerde plastische kunsten aan Sint-Lucas in Gent en studeerde ook af aan de befaamde Antwerpse kleinkunstacademie Herman Teirlinck. Bij de Vlaamse openbare omroep BRT werd Bral assistent-producer van het populaire zondagmiddagvullende televisieprogramma 'Binnen en Buiten' en dj bij Omroep Antwerpen op het tweede radionet. Bral versierde een platencontract, wat leidde tot drie albums in het kleinkunstgenre dat in zijn slotfase was gekomen: 'Vrije vogel' (1974), 'Het tedere geweld' (1977) en 'Beminnen' (1979). De single 'Hallo, hier ik dan' uit 1974 was in die tijd van de radio bijna niet weg te denken. In 1975 deed Bral een gooi naar het Eurovisiesongfestival, maar dat bleek voor hemzelf een stap te ver te zijn geweest. Hij trok zich terug, en opteerde voor de vrijheid in plaats van glitter en glamour. In zoverre dat de kleinkunstenaar later de kost verdiende als straatzanger in steden als Londen en Parijs. In 1981 probeerde Bral het in het Engels. Misschien met een knipoog naar de Plastic Ono Band van John Lennon en Yoko Ono en/of de Franstalige punker Plastic Bertrand bracht hij in 1981 onder de naam Luk Bral's Plastic Dreamband drie rocksingles uit, zonder succes. Nadien en na zijn omzwervingen in het buitenland trok hij zich nagenoeg geheel op zichzelf terug. Naast zijn omroepwerk in Vlaanderen en Nederland heeft Bral naar eigen zeggen vier theaterproducties op zijn naam en stortte hij zich op de schilderkunst. Er staan zeker drie exposities op zijn naam, waaronder twee in Nederland.