Een foto van een leeg kitscherig winkelcentrum met daarover Toto's Africa, herwerkt alsof u het hoort in een leeg kitscherig winkelcentrum. Meer had het internet niet nodig om kopje onder te gaan in een bad vol nostalgie. 'De jaren 80 waren geweldig, laat niemand je het tegendeel zeggen. We hadden voltijdse jobs', reageert iemand op de bewuste YouTube-video. Iemand anders: 'Ik mis de eighties, ook al ben ik geboren in 1998.' Niemand die echt snapt waarom, maar alleen al het idee van naar Africa te luisteren in een leeg winkelcentrum raakt blijkbaar een gevoelige snaar.
...

Een foto van een leeg kitscherig winkelcentrum met daarover Toto's Africa, herwerkt alsof u het hoort in een leeg kitscherig winkelcentrum. Meer had het internet niet nodig om kopje onder te gaan in een bad vol nostalgie. 'De jaren 80 waren geweldig, laat niemand je het tegendeel zeggen. We hadden voltijdse jobs', reageert iemand op de bewuste YouTube-video. Iemand anders: 'Ik mis de eighties, ook al ben ik geboren in 1998.' Niemand die echt snapt waarom, maar alleen al het idee van naar Africa te luisteren in een leeg winkelcentrum raakt blijkbaar een gevoelige snaar. Nu, soortgelijke edits zijn al langer een ding. Het wordt voor het eerst een bescheiden hype op Tumblr wanneer ene Largecat in november 2016 het audiofragment All I Want for Christmas Is You except it's being played in a different room post. In feite niet meer dan Mariah Careys All I Want for Christmas Is You, zodanig bewerkt dat u er amper nog iets van hoort. De blogpost raakt langzaamaan uit de donkere krochten van het internet, waarna steeds meer internetgebruikers volop variaties als playing outside the club en while driving in the rain beginnen te maken. Zie het als een soort meme in audiovorm. Een meme die bizarre proporties aanneemt. Een van de sterren binnen het genre is youtuber Cecil Robert, een prille twintiger die in het dagelijkse leven Eric Goetzman blijkt te heten. Sinds hij negen maanden geleden Toto - Africa (playing in an empty shopping centre) postte, ziet hij zijn volgersaantal flink toenemen. Intussen staat de teller van die video alleen al op meer dan 1,5 miljoen views en blijft hij dwangmatig soortgelijke edits posten. 'Moeilijk is dat niet. Gewoon een beetje met de frequenties prullen. De meeste video's zijn in tien minuutjes gefikst', vertelt hij Knack Focus. 'Al geef ik toe dat het wel een beetje uit de hand gelopen is. Ik probeer toch een paar keer per week filmpjes te posten, soms meerdere per dag. Er begint zelfs wat beroepsmisvorming in te sluipen: als de radio opstaat, hoor ik meteen hits die ik zou kunnen gebruiken.' En daar valt wel wat mee te verdienen. Intussen heeft Goetzman een Patreon-account, waar u twee dollar betaalt voor een edit naar keuze. Het internet is een rare plek, weet ook Goetzman. 'Na elf maanden zit ik aan bijna 30.000 volgers. Er is blijkbaar een markt voor: ik krijg zoveel verzoeknummers dat ik amper tijd overhoud om mijn eigen favorieten te herwerken. Wist ik veel dat er überhaupt volk naar zou kijken.' Hoe onnozel zulke edits ook klinken, ze boren wel de meest existentiële menselijke emoties aan. Het valt moeilijk te omschrijven, maar het is nog het best te vergelijken met het gevoel dat je krijgt wanneer je even naar het toilet glipt tijdens een hip feestje waar je niet helemaal thuishoort. Die combinatie van eenzaamheid, ongemak, melancholie en rust komt plots weer helemaal bovendrijven bij het horen van David Bowies Heroes ( playing from another room, vanzelfsprekend). Dat het meestal om nummers uit de jaren 70, 80 en 90 gaat, is geen toeval. Nostalgie is een belangrijke factor. 'Iedereen deelt spontaan verhalen uit hun jeugd', knikt Goetzman. 'Het rare is: zelfs jonge mensen blikken vol nostalgie terug op de eighties. Ook ik: mijn favoriete edit is Irgendwie, Irgendwo, Irgendwann (playing from another room) van Nena. Als kind had ik een gigantische crush op de zangeres, ook al was ze toen waarschijnlijk al ouder dan ik nu ben.'