Het was een van de opvallendste releases van de voorbije weken: Lullaby Renditions of Shakira, een collectie slaapliedjes gebaseerd op de nummers van de Colombiaanse popprinses, inclusief xylofoons en belletjes. De plaat blijkt bovendien deel uit te maken van een heuse industrie. Het Amerikaanse label Rockabye Baby! vierde onlangs zijn honderdste release en heeft de kaap van een miljard streams gerond. In amper veertien jaar tijd wist oprichter Lisa Roth, de zus van Van Halens David Lee Roth, een gat in de markt te vullen waarvan u niet eens wist dat het bestond.
...

Het was een van de opvallendste releases van de voorbije weken: Lullaby Renditions of Shakira, een collectie slaapliedjes gebaseerd op de nummers van de Colombiaanse popprinses, inclusief xylofoons en belletjes. De plaat blijkt bovendien deel uit te maken van een heuse industrie. Het Amerikaanse label Rockabye Baby! vierde onlangs zijn honderdste release en heeft de kaap van een miljard streams gerond. In amper veertien jaar tijd wist oprichter Lisa Roth, de zus van Van Halens David Lee Roth, een gat in de markt te vullen waarvan u niet eens wist dat het bestond. Rockabye Baby! heeft de slaapliedjesindustrie een pak spannender gemaakt. Hoe ben je destijds op het idee gekomen?Lisa Roth: Vijftien jaar geleden zocht ik een cadeau voor de babyborrel van een vriendin. Ik wilde haar iets geven dat ze in de eerste plaats zélf leuk zou vinden, maar ook kon delen met haar baby. Makkie, dacht ik. Dat viel tegen. (lacht) En dus stapte ik met mijn idee naar CMH Records, het label waarvoor ik toen net begon te werken. Een jaar en vele meetings later lagen de eerste drie cd's klaar: Lullaby Renditions van Coldplay, Metallica en Radiohead. Intussen is Rockabye Baby! een apart sublabel van CMH geworden. Geloof me: ik had in geen honderd jaar verwacht dat ik in de babybusiness zou belanden, maar het bleek een gat in de markt. Intussen hebben jullie op die manier meer dan honderd artiesten gecoverd. Hoe verloopt de selectieprocedure?Roth: Rockabye Baby! was aanvankelijk een rocklabel, maar intussen staan we open voor alle genres. Shakira, onze recentste release, was bijvoorbeeld een no-brainer: een fantastische artiest met wereldwijd succes. Het was slechts een kwestie van tijd vooraleer we haar muziek onder handen zouden nemen. Ons team bestaat uit muziekfreaks, en onze catalogus reflecteert onze persoonlijke smaak. Daarnaast proberen we natuurlijk te zorgen voor voldoende diversiteit. Tool, Nine Inch Nails, Eminem: dat zijn niet bepaald artiesten waarbij je aan vredige slaapliedjes denkt.Roth: Voor alle duidelijkheid: wij beseffen ook wel dat Lullaby Renditions of Black Sabbath grappig klinkt. Er zit een zekere ironie in wat we doen. Sterker nog, we gaan daar doelbewust naar op zoek. We proberen een brug te bouwen tussen de volwassene voor en na het ouderschap. Het is niet omdat je kinderen hebt dat je thuis niet meer naar Black Sabbath kunt luisteren. Maar dankzij onze versie kan je baby er óók van genieten. Dat is een groot deel van ons succes. Wacht, bedoel je nu dat jullie eigenlijk slaapliedjes voor volwassenen maken?Roth: (lacht) Stiekem wel, ja. Toen we met Rockabye Baby! begonnen, had niemand van het team kinderen. Ik durf te stellen dat dat een impact heeft gehad. Als we zélf ouders waren geweest, zouden we dan ook Lullaby Renditions of Nine Inch Nails hebben gemaakt? Ik betwijfel het. Er zijn trouwens heel wat volwassenen zonder kinderen die onze platen beluisteren. Tijdens het studeren, yogasessies of etentjes met vrienden, bijvoorbeeld. Een tachtigjarige vrouw vertelde me zelfs dat ze naar onze muziek luistert om tot rust te komen in de auto. Is het moeilijk om artiesten te overtuigen?Roth: Valt best mee. Er is één iemand die ik maar niet te pakken krijg: Jimi Hendrix. Zijn erfgenamen zijn nogal streng, maar ik geef de hoop niet op. Meestal verloopt alles via agents en weten de artiesten zelf van niets tot de plaat verschijnt. We hebben alleszins nog geen klachten gehad. Steven Tyler van Aerosmith en Joe Elliott van Def Leppard hebben de liner notes van hun Rockabye Baby!-versies geschreven. Elton John, Kate Hudson en Kirk Hammett van Metallica zijn fan. En onze versie van All Apologies werd zelfs gebruikt in de trailer van de Kurt Cobain-documentaire Montage of Heck. Er zit humor in ons werk, maar we nemen onze job heel serieus. Ieder album is een hommage aan de artiest. Het klinkt misschien belachelijk, maar ik zie slaapliedjes maken als een kunstvorm. We doen het met veel trots. Zijn er genres die moeilijker te reconstrueren zijn?Roth: Heavy metal bevat veel mineurakkoorden, waardoor het moeilijker te transformeren is tot een lullaby. Hiphop is lastig omdat de focus vaak op de vocals ligt. Al onze songs zijn immers instrumentaal, wat dan weer wel in ons voordeel speelt bij rappers als Eminem: onze versie is net iets minder controversieel. (lacht) Ieder genre heeft zo zijn moeilijkheden, maar na al die jaren weten we wel hoe het moet. Vaak groeien de moeilijkere albums zelfs uit tot favorieten. Ondanks het feit dat David Lee Roth je broer is, heeft het je zes jaar gekost om Van Halen onder handen te nemen. Roth: Ik houd werk en privé nu eenmaal gescheiden. (lacht) Maar goed, na zes jaar was het duidelijk dat we het gewoon moesten doen. Mijn broer heeft onrechtstreeks trouwens een grote invloed op mijn werk bij Rockabye Baby! Ik heb met eigen ogen gezien hoe hij vanaf zijn zestiende in iedere bar in Los Angeles ging spelen met zijn band en jarenlang moest zwoegen voor hij uiteindelijk doorbrak. I know what it takes. Daardoor heb ik een immens respect gekregen voor artiesten, en het is mijn missie om met Rockabye Baby! een hommage aan hen te brengen. Stel je voor dat onze albums een eerste kennismaking met een artiest kunnen zijn. Dat is toch prachtig?