Vraag het maar aan Billie Eilish: popmuziek wordt steeds triester. Wij worden dan misschien wel gelukkig door naar sad bangers te luisteren, maar wat met de Billie Eilish's, Adèle's en Yung Leans van deze wereld? Zij keren telkens terug naar het (liefdes)verdriet tijdens het schrijven en optreden. Dat is precies waarom Pauwel iets meer dan een jaar geleden stopte met muziek maken. Het in zichzelf wroeten werd te pijnlijk.

Toch nam Pauwel na een goed half jaar de draad weer op. Hij verloor een job en tijdens de identiteitcrisis die daarmee gepaard ging, besloot hij opnieuw muzikant te worden. Pauwel De Meyer werd Pauwel, de full band een trio met Koen De Gendt (Jan Verstraeten) en Sander Smeets (The Calicos). En de muziek? Die blijft klinken zoals ervoor. Noem het lofi folkpop, een genre waarin Cate le Bon en Angel Olsen vorig jaar prima platen afleverden.

Zandstorm

In oktober kwam Pauwel terug met single 'Waves', waarvoor niemand minder dan Aaron Embry, de toetsenist van Amerikaanse folkzanger Elliott Smith, achter de piano dook. En dat voor een paar weken: Embry woont in de woestijn in Californië en moest de opnames noodgedwongen staken toen er een zandstorm rond zijn huis raasde. Pauwels weemoedige folk wordt vaak vergeleken met Elliott 'Mr. Misery' Smith. Een mooie vergelijking: Smith sleurde ondanks een depressie en heroïneverslaving toch maar mooi een Oscarnominatie in de wacht.

Ook voor Pauwel is muziek een uitlaatklep voor depressieve gedachten. Na 'Waves' komt vandaag 'OMG' uit, een nummer over de grens tussen in de put zitten en zich net terug beter voelen, over 'balanceren op de berg en hopen dat je niet terug naar beneden valt', volgens Pauwel. Soms zit je zo diep dat je je eigen naam vergeet en je alleen maar blind naar de muur kan staren. Of naar je telefoon.

Daar komt de titel kijken: 'OMG' verwijst volgens De Gendt, contrabassist van de band, naar 'vluchtige verontwaardiging'. Wat je voelt tijdens het scrollen op je smartphone, bijvoorbeeld. 'Omg' is wat je naar je vrienden stuurt bij de zoveelste quarantainememe. Of wat je denkt als je boomer-nonkel het over zwarte piet heeft in de WhatsAppgroep van de familie.

Verontwaardiging vind je niet alleen op je smartphone. 'Ik ben constant verontwaardigd door de wereld rond mij. Dat maakt het moeilijker om uit de put te geraken', zegt Pauwel. Je zou voor minder, nu we ziektecijfers even gemakkelijk slikken als de vitaminetabletten die oma meegaf.

Rock-'n-roll

Maar het is niet allemaal zo donker bij Pauwel. Later dit jaar brengt hij een ep uit waarmee hij een moeilijke periode achter zich wilt laten. Pauwel zoekt vaak de blijdschap van zijn kindertijd op: 'Ik wil de kinderlijke verwondering niet verliezen'. In '99', een nummer uit Pauwels goed ontvangen derde langspeler 'Having Fun' (2016), heeft hij het over het jaar waarin hij tijdens het spelen uit een boom viel.

De Meyer was dan ook nog een kind toen hij met muziek begon. Op zijn 23e had hij al een ep, twee albums en een tour met Devendra Banhart achter zich. 'Banhart was mijn idool toen ik veertien was, en is dat nog steeds eigenlijk. Hij leerde me hoe fragiel en persoonlijk muziek kan zijn.' Dat zorgde er in 2007 voor dat Pauwel met een 'heel heel lieve' Banhart op het podium van Pukkelpop mocht en na wat heen-en-weer-ge-email zelfs meekon naar Wenen en Oslo.

'Het was minder rock-'n-roll dat het klinkt. We hadden geen geld voor een overnachting, dus reden helemaal naar Wenen en terug voor die paar uur show.' Niet veel later kon de band uit Sint-Niklaas opnieuw internationaal touren, zonder de steun van Banhart. En mét overnachting.

Beluister de studioversie van 'OMG' hier.

Vraag het maar aan Billie Eilish: popmuziek wordt steeds triester. Wij worden dan misschien wel gelukkig door naar sad bangers te luisteren, maar wat met de Billie Eilish's, Adèle's en Yung Leans van deze wereld? Zij keren telkens terug naar het (liefdes)verdriet tijdens het schrijven en optreden. Dat is precies waarom Pauwel iets meer dan een jaar geleden stopte met muziek maken. Het in zichzelf wroeten werd te pijnlijk.Toch nam Pauwel na een goed half jaar de draad weer op. Hij verloor een job en tijdens de identiteitcrisis die daarmee gepaard ging, besloot hij opnieuw muzikant te worden. Pauwel De Meyer werd Pauwel, de full band een trio met Koen De Gendt (Jan Verstraeten) en Sander Smeets (The Calicos). En de muziek? Die blijft klinken zoals ervoor. Noem het lofi folkpop, een genre waarin Cate le Bon en Angel Olsen vorig jaar prima platen afleverden.ZandstormIn oktober kwam Pauwel terug met single 'Waves', waarvoor niemand minder dan Aaron Embry, de toetsenist van Amerikaanse folkzanger Elliott Smith, achter de piano dook. En dat voor een paar weken: Embry woont in de woestijn in Californië en moest de opnames noodgedwongen staken toen er een zandstorm rond zijn huis raasde. Pauwels weemoedige folk wordt vaak vergeleken met Elliott 'Mr. Misery' Smith. Een mooie vergelijking: Smith sleurde ondanks een depressie en heroïneverslaving toch maar mooi een Oscarnominatie in de wacht.Ook voor Pauwel is muziek een uitlaatklep voor depressieve gedachten. Na 'Waves' komt vandaag 'OMG' uit, een nummer over de grens tussen in de put zitten en zich net terug beter voelen, over 'balanceren op de berg en hopen dat je niet terug naar beneden valt', volgens Pauwel. Soms zit je zo diep dat je je eigen naam vergeet en je alleen maar blind naar de muur kan staren. Of naar je telefoon.Daar komt de titel kijken: 'OMG' verwijst volgens De Gendt, contrabassist van de band, naar 'vluchtige verontwaardiging'. Wat je voelt tijdens het scrollen op je smartphone, bijvoorbeeld. 'Omg' is wat je naar je vrienden stuurt bij de zoveelste quarantainememe. Of wat je denkt als je boomer-nonkel het over zwarte piet heeft in de WhatsAppgroep van de familie. Verontwaardiging vind je niet alleen op je smartphone. 'Ik ben constant verontwaardigd door de wereld rond mij. Dat maakt het moeilijker om uit de put te geraken', zegt Pauwel. Je zou voor minder, nu we ziektecijfers even gemakkelijk slikken als de vitaminetabletten die oma meegaf.Rock-'n-rollMaar het is niet allemaal zo donker bij Pauwel. Later dit jaar brengt hij een ep uit waarmee hij een moeilijke periode achter zich wilt laten. Pauwel zoekt vaak de blijdschap van zijn kindertijd op: 'Ik wil de kinderlijke verwondering niet verliezen'. In '99', een nummer uit Pauwels goed ontvangen derde langspeler 'Having Fun' (2016), heeft hij het over het jaar waarin hij tijdens het spelen uit een boom viel.De Meyer was dan ook nog een kind toen hij met muziek begon. Op zijn 23e had hij al een ep, twee albums en een tour met Devendra Banhart achter zich. 'Banhart was mijn idool toen ik veertien was, en is dat nog steeds eigenlijk. Hij leerde me hoe fragiel en persoonlijk muziek kan zijn.' Dat zorgde er in 2007 voor dat Pauwel met een 'heel heel lieve' Banhart op het podium van Pukkelpop mocht en na wat heen-en-weer-ge-email zelfs meekon naar Wenen en Oslo. 'Het was minder rock-'n-roll dat het klinkt. We hadden geen geld voor een overnachting, dus reden helemaal naar Wenen en terug voor die paar uur show.' Niet veel later kon de band uit Sint-Niklaas opnieuw internationaal touren, zonder de steun van Banhart. En mét overnachting.