'Feist, Grizzly Bear, Reinier Baas en Atoms for Peace', antwoordt Nina Kortekaas, zangeres en songsmid van Noa Lee, als we vragen welke muziek haar inspireert. Wie naar Surrender luistert, de nieuwe single van het Antwerpse trio, denkt daar meteen Tristan en Aurora bij. Speelse indiepop met een atmosferisch randje dus, gedragen door een sterke vrouwenstem.

Kortekaas, pas afgestuurd als jazzpianiste aan het Brusselse conservatorium, speelde als tiener piano in verschillende groepjes, telkens op de achtergrond. 'Toen ik op Theater aan Zee mijn vriendin moest vervangen als zangeres-pianiste bij de Gentse band UMM, besefte ik hoe leuk ik het vind om vooraan op het podium te staan', vertelt Kortekaas. 'Zo ben ik gaandeweg zelf aan demo's gaan knutselen.'

Die vielen vrij snel op, om het zo maar eens te zeggen. In het halfjaar dat Noa Lee bestaat, stond de groep al in het voorprogramma van Geppetto & the Whales, Tristan en de Canadese band La Force. Bovendien mogen Kortekaas en de haren deze zomer twee keer OLT Rivierenhof opwarmen voor Arsenal. 'Ik heb nog op de kinderen van Hendrik Willemyns (samen met John Roan bezieler van Arsenal, nvdr.) gebabysit', lacht Kortekaas. 'Toen ik op zoek was naar een nieuwe synthesizer, ging ik ook hem om wat uitleg vragen. Wat later polste ik meteen of hij al een voorprogramma had voor de concerten van het Rivierenhof. "Nodig mij eerst eens uit op een van je shows", was zijn antwoord. Eén optreden later was het in kannen en kruiken.'

Maar voor Kortekaas zich mag tonen in het Antwerpse groen, laat ze nog een single op de wereld los. 'Surrender gaat over hoe je volledig aan de voeten kan liggen van een persoon die je graag ziet en de macht die die persoon daardoor krijgt. De akkoorden en de melodie had ik al een tijdje liggen, de tekst is gebaseerd op wat een vriendin van mij heeft meegemaakt.'

De planning na Surrender is duidelijk. 'In september gaan we een ep opnemen, in april brengen we die uit. Hopelijk kunnen we er een fijne releaseshow aan koppelen. De AB Club zou perfect zijn. Misschien is dat wel te hoog gegrepen, maar met wat ambitie is niets mis.'