'Als anderen zo'n prijs krijgen, denk je: ach, zoveel heeft dat niet te betekenen. Maar als jou die eer de beurt valt, ben je trots natuurlijk', reageert Kenny Gates met een knipoog op het nieuws dat hij en Michel Lambot volgende maand een Lifetime Achievement Award krijgen tijdens de MIA's. De twee ontvangen de prijs voor PIAS, het platenlabel dat ze in 1982 oprichtten en vandaag met 19 kantoren, ruim 300 werknemers en een omzet rond de 100 miljoen euro een grote speler is geworden in de Belgische en Europese muzieksector.

Het verhaal begint wanneer Lambot zijn kleine platenwinkel, distributiefirma en label op de fles ziet gaan. Een van zijn vaste klanten, de drietalige Britse Brusselaar Kenny Gates, overtuigt hem om door te zetten. Samen beginnen ze door duizend stuks van een cultplaat van de Belgische new wave-band Polyphonic Size, door Gates uit eigen zak betaald, te verdelen. De eerste plaat waarvan ze effectief duizend stuks verkópen, is dan weer New Orders Blue Monday.

Van dEUS tot Bazart

Vanaf het begin zet PIAS volop in op de Belpop, om van daaruit de internationale markt te veroveren. Onder anderen Front 242 en The Neon Judgement vinden onderdak bij Gates en Lambot. Later volgen dEUS, The Scabs, Channel Zero, Bazart, Balthazar, Oscar and the Wolf en 2manydjs, dat in 2002 een van de creatieve hoogtepunten uit de PIAS-geschiedenis aflevert met As Heard On Radio Soulwax Pt. 2.

'Voor de komst van streaming dacht iedereen dat er geen geld meer te verdienen was aan muziek, dat alles kapot zou gaan aan piraterij. Nu zie je dat de muziek weer investeerders aantrekt.'

Kenny Gates

Een andere troef van het muziekbedrijf is de distributietak, al is die vandaag minder belangrijk dan vroeger. 'Om onze toekomst in eigen handen te houden, zetten we meer in op onze eigen artiesten', zegt Gates. Als muziekverdeler kan PIAS wel bogen op successen van onder anderen Faithless en The Prodigy, maar de zestien miljoen verkochte exemplaren van Adeles 21 blijven de strafste stoot. De distributie maakt van het Belgische bedrijf , samen met de andere diensten die PIAS voor verschillende onafhankelijke platenfirma's verricht, een spin in het web van muziekbedrijven dat als alternatief dient voor de majors Sony, Universal en Warner.

Vinylplaten, cassettes, cd's, downloads en streams: het Brusselse tweetal zag ze allemaal komen en kijkt vandaag met een gerust hart toe hoe de muziekindustrie heropleeft. Het duo bleef de afgelopen jaren investeren, onder meer in het klassiekemuzieklabel Harmonia Mundi en de Australische indieplatenfirma Inertia.

'Voor de komst van streaming dacht iedereen dat er geen geld meer te verdienen was aan muziek, dat alles kapot zou gaan aan piraterij. Nu zie je dat de muziek weer investeerders aantrekt', stelt Gates vast. 'Meer kapers op de kust dus, maar onze uitdaging blijft dezelfde van twee of drie decennia: doen wat we doen, maar groter, meer en beter, zowel op het muzikale als op het artistieke vlak. Voor elke Adele-plaat een As Heard On Radio Soulwax Pt. 2.' Maar eerst die MIA, op 7 februari in Paleis 12.

Lees het volledige verhaal van PIAS in onze +zone: 'De centen moeten de muziek dienen. Niet omgekeerd'