Je komt wat tegen, wanneer nieuwe muziek de wereld is waarin je professioneel vertoeft. Veel mooie, uitzonderlijk creatieve, ontroerende of inspirerende dingen. Maar vooral onnoemelijk veel bagger. En soms is de bagger van zulks uitmuntend niveau, wordt de rotzooi zo succulent geserveerd, dat we bijna geneigd zijn duimen en vingers af te likken. Het pièce de résistance dat Kid Rock vorige week op tafel toverde willen we u dan ook niet onthouden.
...

Je komt wat tegen, wanneer nieuwe muziek de wereld is waarin je professioneel vertoeft. Veel mooie, uitzonderlijk creatieve, ontroerende of inspirerende dingen. Maar vooral onnoemelijk veel bagger. En soms is de bagger van zulks uitmuntend niveau, wordt de rotzooi zo succulent geserveerd, dat we bijna geneigd zijn duimen en vingers af te likken. Het pièce de résistance dat Kid Rock vorige week op tafel toverde willen we u dan ook niet onthouden.Don't Tell Me How To Live heet de nieuwe single van Robert James Ritchie, zoals het geboorteregister van Romeo, Michigan, hem kent. Een rechts-conservatieve protestsong, lang geleden dat we ons daar nog eens vrolijk over mochten maken! Want voor wie meneer Rock niet kent: hij is behalve een ex-echtgenoot van Pamela Anderson eerst en vooral een wapengekke provocateur, een niet op een seksistische of homofobe opmerking verlegen zittende, zelfverklaarde redneck, en uitgesproken Donald Trump-supporter. En niemand die hem zal zeggen hoe hij moet leven, verdikke! Voor Kid Rock is vrijheid het allerhoogste goed, zoals hij duidelijk laat verstaan in de tekst van Don't Tell Me How To Live. En het zijn vooral de fragiele, al te politiek correcte sneeuwvlokjes en progressievelingen die er moeten aan geloven: Vrij vertaald: die millenials toch, we mogen niks meer van ze doen of zeggen! Allemaal janetten, moet je dáármee later naar de oorlog? Gelukkig is er nog het recht van vrije meningsuiting, en als het je niet aanstaat, dan is er het recht op wapenbezit, bitch! En dan volgt het refrein: Favoriete commentaar bij de videoclip - de parodie mijlenver voorbij - op YouTube: 'Als Monster Energy een song kon schrijven en een clip kon regisseren, dit zou het resultaat zijn'. U vindt de link onderaan dit artikel.Ook de bijna 51-jarige Kid Rock beleeft dus zijn eigen 'fuck you, I won't do what you tell me'-momentje. Want het is een sentiment dat overal in de lucht hangt, tegenwoordig. Of je nu tegen woke fulmineert, of tegen vaccins en de coronapas, de idee is hetzelfde: niemand die me zegt wat IK wel of niet mag doen! En al wie wel zegt wat ik mag of moet doen, is een vieze, vuile dictator! Rechtse vrijheidsstrijders als Kid Rock en de organisatoren achter de Mars Voor Vrijheid hebben minstens één ding gemeen: ze geven enkel om 'vrijheid' wanneer het die van hen zelf aanbelangt. Pas op, ZE gaan uw vrijheid af pakken! Pas op, ZE gaan u de mond snoeren! ZE hebben het op u gemunt! En mijn favoriet: ZE willen verdeeldheid zaaien! Het is allemaal een verlengde van het klassieke 'pas op, ZE komen uw vrouw en uw werk af nemen!'. Voor extreemrechts is 'de vreemdeling' dan ook al lang meer dan alleen maar de migrant of de moslim. Nee, is ook 'de elite' en 'de media', of eender wat waar ze het adjectief 'wereldvreemd' voor kunnen zetten. Niks zo handig voor populistisch rechts als een onzichtbare vijand. Kid Rock en Dries Van Langenhove, allebei verheffen ze de mythe van het slachtofferschap tot ideologie. De eerste was lang één van de beste verkopende, mannelijke artiesten in de VS, de ander strijkt in het parlement een loon van 7000 euro op. Bleiters. Hoe schaamteloos populisten begrippen als 'waarheid', 'vrijheid', en sinds de Mars Voor Vrijheid nu ook 'verbondenheid' claimen, illustreerde Van Langenhove trouwens nog eens zelf op die bewuste betoging in Brussel. Hij liep er rond met de pancarte 'one has a moral responsibility to disobey unjust laws'. Een citaat van Martin Luther King. Dus: een Kamerlid van het Vlaams Belang, de partij waarvan één van de kopstukken dakloze asielzoekers aan het Noordstation ooit 'schurft-, malaria- en tbc-migranten' noemde, de partij voor wie vrijheid begint waar pakweg de vrije keuze voor een hoofddoek stopt, en die transgenders als 'abnormaal' bestempeld. Díe man bedient zich van een citaat van één van de grootste mensenrechtenactivisten in de geschiedenis. Wat schaamteloos hypocriete bagger betreft heeft DVL dan toch een streepje voor op Kid Rock.