Equal Idiots: 'Dankzij jeugdhuizen wonnen wij de Nieuwe Lichting'

Een gitaar waarvan frontman Thibault Christiaensen maar één snaar kon aanslaan, een oud drumstel dat Pieter Bruurs al lang had moeten dumpen en knullige covers van Vampire Weekend: zo zag het begin van de garagerockband Equal Idiots er zeven jaar geleden uit. Ondertussen volgden een overwinning in De Nieuwe Lichting, een finaleplaats op Humo's Rock Rally en een goed onthaalde debuutplaat, maar de weg daarnaartoe liep volgens Christiaensen wel langs de jeugdhuizen.
...

Een gitaar waarvan frontman Thibault Christiaensen maar één snaar kon aanslaan, een oud drumstel dat Pieter Bruurs al lang had moeten dumpen en knullige covers van Vampire Weekend: zo zag het begin van de garagerockband Equal Idiots er zeven jaar geleden uit. Ondertussen volgden een overwinning in De Nieuwe Lichting, een finaleplaats op Humo's Rock Rally en een goed onthaalde debuutplaat, maar de weg daarnaartoe liep volgens Christiaensen wel langs de jeugdhuizen.'Het valt me op dat beginnende artiesten steeds meer moeite hebben om gelegenheden te vinden waar ze kunnen optreden', zegt zanger en gitarist Thibault Christiaensen. 'Terwijl je vroeger geen goede band hoefde te zijn om op te treden, merk ik dat je nu al aan muziekwedstrijden moet meedoen of dat er al een bepaald niveau verwacht wordt voor je ergens kan spelen. Dat is jammer, want het is dankzij kleine podia en jeugdhuizen dat Pieter en ik genoeg ervaring hebben opgedaan om de Nieuwe Lichting te winnen.' Niet alleen zijn kleine podia onmisbaar voor beginnende bands, ze hebben ook een charmant trekje, zegt de roodharige garagerocker. 'Ik kijk nog vaak nostalgisch terug naar de periode waarin Pieter en ik regelmatig gingen spelen in jeugdhuizen en gezellige cafés. Zo traden we kort na de Nieuwe Lichting op in het Antwerpse café Cabron. Het was zo druk dat mensen zelfs aan de buitenkant door het raam gluurden. Dat het optreden in de smaak viel, maakten ze duidelijk door bloemen uit de bloempotten in het café naar ons toe te gooien.' (lacht)De leden van Stake, vroeger Steak Number Eight, waren gemiddeld 14,5 jaar oud toen ze in 2008 Humo's Rock Rally wonen. Wat je met zo'n zege aanmoet als je niet eens de puberteit hebt bereikt? Veel spelen, zegt zanger Brent Vanneste. 'Toen werd muziek ineens heel serieus voor ons', vertelt hij. Om ervaring op te doen, speelden ze steeds vaker in kleine clubs, cafés en op festivals. 'Dat vinden we nu nog belangrijk. Het draait niet alleen rond het optreden, maar ook rond de verbondenheid met onze fans. Dat gevoel is intenser op kleine podia, wanneer podiumhekken en vuureffecten niet zo'n grote rol spelen.'Sinds Portland vorig jaar De Nieuwe Lichting won, gaat het hard voor de dromerige indieband van Jente Pironet en Sarah Pepels. Deze week bracht de groep nog de grootste single Expectations uit, een voorproefje voor een nieuw album dat dit jaar nog moet verschijnen. Ook uit de festivalkalender van Portland - onder meer Rock Werchter en Pukkelpop staan op de planning - spreekt ambitie. 'Het klopt dat we met Portland snel op grote podia wilden kruipen', zegt zanger en gitarist Jente Pironet. 'Maar vóór Portland hebben ook wij de lange weg van jeugdhuizen en cafés afgelegd. Zo leerde ik om stelselmatig te groeien door vaak in het Aarschotse jeugdhuis De Klinker op te treden. Een noodzaak, want als beginnende band moet je oppassen voor de onnatuurlijke sprong van slaapkamer naar groot podium.' Toch leek Portland even die onnatuurlijke sprong te maken tijdens Humo's Rock Rally drie jaar geleden. 'Onze band bestond nog maar enkele weken of ik had ons al ingeschreven voor de muziekwedstrijd', lacht Pironet. 'Het was een spannend moment toen we effectief werden geselecteerd, want nog nooit hadden we samen op het podium gestaan. Gelukkig konden we ons in het Turnhoutse jeugdhuis Wollewei klaarstomen voor het grote werk.' SX bestond nog geen jaar toen de groep de publieksprijs van Westtalent won. Nog een jaar later volgde doorbraaksingle Black Video. Een droomstart, heet dat dan. 'Ja, het ging snel voor ons', lacht zangeres Stefanie Callebaut. 'Voor de finale van Westtalent schreven we zelfs nieuwe nummers bij, omdat we daarvoor geen twintig minuten konden spelen. Nadat we gewonnen hadden, kregen we ook steeds meer podiumkansen. We traden op in Antwerpse underground clubs en raakten volledig bezweet in de Gentse Kinky Star.' Dat er ook een keerzijde is aan de snelle overschakeling van kroegen en cafés naar uitverkochte zalen, beseft Callebaut heel goed. 'Als beginnende artiest is het belangrijk dat je ambitieus bent, maar je moet jezelf de tijd geven om te groeien. Kleine podia zijn daarom essentieel, want je hebt het echt nodig om te experimenteren zonder grote prestatiedruk.'