De wereld kleiner maken. Dat doet zowel Spinvis, de populairste dichter van Vlaanderen en Nederland, als Donald Trump, de minst populaire president van de Verenigde Staten. Vandaar mijn idee om hen hier met elkaar te vergelijken. Trump beloofde de Amerikanen een terugkeer naar het verleden. Zijn nieuwe wereld is veel kleiner dan die van de hysterische nieuwszenders. Ook de problemen waartegen veel Amerikanen de voorbije decennia moesten opboksen zijn er veel minder groot. Geen last meer van China, geen ...

De wereld kleiner maken. Dat doet zowel Spinvis, de populairste dichter van Vlaanderen en Nederland, als Donald Trump, de minst populaire president van de Verenigde Staten. Vandaar mijn idee om hen hier met elkaar te vergelijken. Trump beloofde de Amerikanen een terugkeer naar het verleden. Zijn nieuwe wereld is veel kleiner dan die van de hysterische nieuwszenders. Ook de problemen waartegen veel Amerikanen de voorbije decennia moesten opboksen zijn er veel minder groot. Geen last meer van China, geen problemen meer met vreemdelingen in eigen land. En de veel succesvollere en knappere elite in New York? Die moet zijn mond maar houden. Wat doen mensen bij ons die ook verlangen naar zo'n wereld binnen handbereik maar er het racisme, seksisme en de dommigheden niet bij willen? Die luisteren naar de muziek van Erik de Jong. Op zijn nieuwe plaat Trein Vuur Dageraad maakt Spinvis de wereld nog veel kleiner dan Trump. Hij trekt een cocon over het hoofd van zijn luisteraars. Dageraadplein - helaas niet Dageraadplaats - is daar het aardigste voorbeeld van. Net zoals op de vorige platen klinken alle nummers als herinneringen aan een voorbije kindertijd. Als er toch eens pijn of verdriet is, verzoent de wondermooie stem van Erik de Jong zijn luisteraars ermee. Toegegeven: op dat punt loopt de vergelijking met het gebral van Donald Trump wat mank. Maar net zoals de kiezers van Trump niet altijd goed bevatten wat de man werkelijk zegt, hebben de fans van Spinvis vast niet altijd door waar De Jongs poëzie echt over gaat. Vorige donderdag in de Ancienne Belgique voelde die vergelijking toch wat ordinair. Het enthousiasme van het publiek tijdens concerten toont hoezeer Spinvis hen weet mee te voeren. In zijn wereld druipt de melancholie van de muren. Maar het is er heerlijk, want ik ben natuurlijk zelf ook een fan van die plaatsen waar Erik De Jong de filter van Spinvis overheen legt. Met Trump heeft dat niets te maken. Alleen breekt me het angstzweet uit als ik denk aan het moment waarop iemand zal opstaan en roepen dat De Jong een oplichter is die zomaar wat willekeurige frasen aan elkaar rijgt. Ik vrees dan met lege handen te staan. Maar goed, als het evenveel effect heeft als op de fans van Donald Trump, is ook dat verwijt niets om me zorgen over te maken.