Frontvrouw: Lindsey Jordan
...

In het lang: Lindsey Jordan was vijf jaar toen ze ' really intense' klassieke gitaarlessen begon te volgen omdat ze een punkrockster wilde worden - idool Avril Lavigne achterna. Nadien schakelde ze over op jazzgitaar, speelde ze in de lokale church band, verzeilde ze in Baltimores punkscene, kreeg ze les van Mary Timony (Wild Flag, Helium, Ex Hex) en begon ze nummers te schrijven. Zo richtte ze uiteindelijk Snail Mail op. (Oh, en tussendoor speelde ze ook nog hockey.) In 2016 bracht de toen vijftienjarige oude ziel met Habit ook een eerste ep uit. Met haar soms pathetische, maar altijd eerlijke coming-of-agelyrics, rauwe stem en lofi gitaarspel werd Snail Mail meteen opgepikt door de blogosfeer en dus stonden verschillende muzieklabels met contracten te zwaaien. Nu, twee jaar later, heeft ze een middelbaar diploma op zak, heeft ze niet langer toestemming van de schooldirecteur nodig om te gaan toeren en gaat ze fulltime voor de muziek. Op 8 juni verschijnt haar langverwachte debuutalbum Lush op Matador Records. Eerste singles Pristine - volgens The Fader een 'indie rock masterpiece' - en Heat Wave beloven alvast meer gebroken tienerharten, rammelende gitaren en voorstedelijke verveling. Tegelijk is Jordan hoorbaar volwassen geworden. Lush zal naar eigen zeggen dan ook een pak doordachter en strakker klinken dan voorganger Habit. Maar maak u geen zorgen: de charismatische frontvrouw is nog steeds de eerlijkheid zelve. 'Ik heb heel hard gewerkt om iets te maken dat zo oprecht mogelijk is, en waar ik persoonlijk elke avond naar zou kunnen luisteren zonder te willen kotsen', aldus Jordan in Interview. Een willekeurige quote: 'Ik zou het fantastisch vinden als mensen gewoon zouden luisteren en er niet zo obsessief mee bezig zouden zijn dat ik een meisje ben, of gay, of achttien.'