Negen en elf zijn ze. Meisjes met warrig haar en rode wangen die door de tuin rennen, tegen elkaar fluisteren in een tweepersoonsbed en hun ouders verplichten om op zondagavond doodserieus naar hun zorgvuldig uitgestippelde zang- en dansshow te kijken. Bijna twintig jaar later doen Nelle en Dienne Bogaerts grosso modo nog steeds wat ze als kind in de homevideo's uit de clip voor Traveller deden. Al heeft het project ondertussen een naam gekregen, Lili Grace, komen de schouders iets hoger boven de synths uit en zijn de shows (hopelijk) iets vrijblijvender geworden.

In 2012 haalde Lili Grace de finale van Humo's Rock Rally met 'zoete meisjespop'. Je kan je afvragen waarom wat vrouwen maken überhaupt de naam van een heus nieuw genre moet krijgen. Je gaat wat Noel en Liam Gallagher uitspookten ook niet zomaar 'jongetjesrock' noemen - al heeft hun vete wel iets weg van twee kwajongens die stiekem peper in elkaars soep doen. Gelukkig komen Nelle en Dienne Bogaerts beter overeen.

'We zijn - hoe zeg je dat? - complementair', aldus Dienne Bogaerts. 'Dienne is heel gestructureerd en weet wanneer wat moet gebeuren. Ik niet (lacht)' - 'Maar ik stress ook meer, terwijl Nelle kan zeggen: doe gewoon eens rustig!' Als zussen kennen de Bogaerts elkaars sterktes en zwaktes door en door, spelen ze er handig op in én komen ze zonder kleerscheuren uit de studio. (Hoor je dat, Gallaghers?)

Na die finaleplaats op Humo's Rock Rally, volgde een ep en een rits producties voor kortfilms en theater - zo werkten ze samen met Michiel Venmans, de jonge Brusselse regisseur die ondertussen clips maakt voor Mauro Pawlowski en Eefje de Visser. Maar enkele jaren later wisten de muzikanten niet meer waar ze met Lili Grace naartoe wilden.

Mobilhome

'Na de release van Dreamlover in 2018, waren we de weg kwijt,' vertelt Dienne. 'We zijn toen met onze mobilhome naar de Ardennen gereden om te herbronnen.' Met succes. De wandelingen langs de rivier, nachtelijke gesprekken en een sporadische cava lieten hun sporen na en de zussen besloten terug te keren naar de reden waarom ze als prille twintigers muziek zijn beginnen maken. Het resultaat is een bijzonder oprecht langspeeldebuut, Silhouette. 'We besloten opnieuw te schrijven vanuit ons buikgevoel over de dingen die we samen hebben meegemaakt. Het album is een terugkeer naar piano, cello en hobo, zonder te veel extra's. We wilden ons verhaal vertellen, zonder omweg'.

Het verhaal is dat van hun broer Sil. Toen Dienne en Nelle negen en elf waren, belandde hij na een verkeersongeluk in een coma. Op Silhouette vertellen ze voor het eerst expliciet over die periode, over de ziekenhuisbezoeken en revalidatiecentra. De plaat toont hoe kinderen omgaan met een broer die er is, maar eigenlijk ook weer niet.

'We dachten dat Sil in een ander universum rondzweefde en daar misschien andere mensen ontmoette.' 'Are you warm, kid? / Will they take good care / Of men who need help / Travelling through space', klinkt het in Traveller. 'Kinderen beleven zo'n trauma op een heel andere manier dan volwassenen. Dat is confronterend om aan terug te denken, maar ook heel mooi', zegt Nelle. 'Die schoonheid willen we in ons album steken.'

'Zou hij het koud hebben?', fluisterden ze aan elkaar in het tweepersoonsbed. 'Waar is hij, en is daar nog iemand anders?'

Silhouette

Uit op 20 november.

Negen en elf zijn ze. Meisjes met warrig haar en rode wangen die door de tuin rennen, tegen elkaar fluisteren in een tweepersoonsbed en hun ouders verplichten om op zondagavond doodserieus naar hun zorgvuldig uitgestippelde zang- en dansshow te kijken. Bijna twintig jaar later doen Nelle en Dienne Bogaerts grosso modo nog steeds wat ze als kind in de homevideo's uit de clip voor Traveller deden. Al heeft het project ondertussen een naam gekregen, Lili Grace, komen de schouders iets hoger boven de synths uit en zijn de shows (hopelijk) iets vrijblijvender geworden.In 2012 haalde Lili Grace de finale van Humo's Rock Rally met 'zoete meisjespop'. Je kan je afvragen waarom wat vrouwen maken überhaupt de naam van een heus nieuw genre moet krijgen. Je gaat wat Noel en Liam Gallagher uitspookten ook niet zomaar 'jongetjesrock' noemen - al heeft hun vete wel iets weg van twee kwajongens die stiekem peper in elkaars soep doen. Gelukkig komen Nelle en Dienne Bogaerts beter overeen.'We zijn - hoe zeg je dat? - complementair', aldus Dienne Bogaerts. 'Dienne is heel gestructureerd en weet wanneer wat moet gebeuren. Ik niet (lacht)' - 'Maar ik stress ook meer, terwijl Nelle kan zeggen: doe gewoon eens rustig!' Als zussen kennen de Bogaerts elkaars sterktes en zwaktes door en door, spelen ze er handig op in én komen ze zonder kleerscheuren uit de studio. (Hoor je dat, Gallaghers?)Na die finaleplaats op Humo's Rock Rally, volgde een ep en een rits producties voor kortfilms en theater - zo werkten ze samen met Michiel Venmans, de jonge Brusselse regisseur die ondertussen clips maakt voor Mauro Pawlowski en Eefje de Visser. Maar enkele jaren later wisten de muzikanten niet meer waar ze met Lili Grace naartoe wilden.Mobilhome'Na de release van Dreamlover in 2018, waren we de weg kwijt,' vertelt Dienne. 'We zijn toen met onze mobilhome naar de Ardennen gereden om te herbronnen.' Met succes. De wandelingen langs de rivier, nachtelijke gesprekken en een sporadische cava lieten hun sporen na en de zussen besloten terug te keren naar de reden waarom ze als prille twintigers muziek zijn beginnen maken. Het resultaat is een bijzonder oprecht langspeeldebuut, Silhouette. 'We besloten opnieuw te schrijven vanuit ons buikgevoel over de dingen die we samen hebben meegemaakt. Het album is een terugkeer naar piano, cello en hobo, zonder te veel extra's. We wilden ons verhaal vertellen, zonder omweg'.Het verhaal is dat van hun broer Sil. Toen Dienne en Nelle negen en elf waren, belandde hij na een verkeersongeluk in een coma. Op Silhouette vertellen ze voor het eerst expliciet over die periode, over de ziekenhuisbezoeken en revalidatiecentra. De plaat toont hoe kinderen omgaan met een broer die er is, maar eigenlijk ook weer niet. 'We dachten dat Sil in een ander universum rondzweefde en daar misschien andere mensen ontmoette.' 'Are you warm, kid? / Will they take good care / Of men who need help / Travelling through space', klinkt het in Traveller. 'Kinderen beleven zo'n trauma op een heel andere manier dan volwassenen. Dat is confronterend om aan terug te denken, maar ook heel mooi', zegt Nelle. 'Die schoonheid willen we in ons album steken.''Zou hij het koud hebben?', fluisterden ze aan elkaar in het tweepersoonsbed. 'Waar is hij, en is daar nog iemand anders?'