Wanneer binnenkort de anekdotes aangaande het muzikale jaar 2017 worden samengeharkt, verdient deze bende Australiërs hoe dan ook een kolommetje. Nog altijd houdt het tomeloze septet vast aan zijn dreigement om dit jaar víjf elpees uit te brengen. Een spurt lijkt geboden: Polygondwanaland is 'pas' nummer vier. Van ons moeten ze niets. De uit psychedelische prog, bluesy s...

Wanneer binnenkort de anekdotes aangaande het muzikale jaar 2017 worden samengeharkt, verdient deze bende Australiërs hoe dan ook een kolommetje. Nog altijd houdt het tomeloze septet vast aan zijn dreigement om dit jaar víjf elpees uit te brengen. Een spurt lijkt geboden: Polygondwanaland is 'pas' nummer vier. Van ons moeten ze niets. De uit psychedelische prog, bluesy spacerock en hyperkinetische moleculen jazz, folk, surf en wereldmuziek gevormde platen kreunen steevast onder te veel ballast. Misschien valt het al een prestatie te noemen dat dat overtollige gewicht - ook al weerspiegeld in de groepsnaam - niet significant is toegenomen op de drie directe voorgangers: Flying Microtonal Banana (de scherpste), Murder of the Universe (een scificonceptplaat) en Sketches of Brunswick East (een samenwerking met Alex Brettin van Mild High Club). Alsof de extreme nijverheid van de Gizzards - dit is hun twáálfde lp sinds 2012 - nog niet absurd genoeg is, nodigt voorman Stu MacKenzie (zang, gitaar, fluit) u uit om Polygondwanaland zélf te verspreiden. Mastertapes downloaden, persen op een drager naar keuze, hoezen drukken en de deur uit ermee. Een geschifte gimmick, maar ook typisch voor een groep met twee drummers die bij alle beslissingen slechts één maatstaf hanteert: will it be fun? Mja, luidt het antwoord met betrekking tot Polygondwanaland. De groep laat wat Turkse psychedelica, hypnotiserende desert blues en kosmische krautrock door de plaat waaien, maar gaat zich andermaal te buiten aan jams zonder pointe. Zulke bonte avonturen vertelt James Holden (afspraak in uw top tien van 2017) veel spannender, maar het weloverwogen titelnummer, het doortastende Deserted Dunes Welcome Weary Feet en het zwierige The Fourth Colour zijn beslist uitnodigend. Zeg 'mja'. Downloadtip: Polygondwanaland