'Hoe maakt deze jongen hiphop, hoe maakt deze jongen rap? Wat is deze man z'n story, wat is deze man z'n trap?' Zo opent Gijs zijn debuutsingle Ton Waes. Vragen die weleens kunnen bovendrijven wanneer u luistert naar de Nederlandse rapper die al sinds zijn dertiende in Antwerpen woont en er momenteel zijn master kleinkunst behaalt aan het Conservatorium.

Hij refereert aan Spinvis, Raymond van het Groenewoud, Jay Z en Famke Louise. Hij laat 'één pond jute, twee pond kaas' rijmen op 'ik ga naar dezelfde cokedealer als Ton Waes'. En in de bijbehorende videoclip ramt hij een ontspoorde hiphopprofessor in elkaar. Om maar te zeggen: Gijs is geen doorsnee kleinkunstenaar.

'Ik riep als kind al dat ik cabaretier wilde worden, en na twee horrorstudies ben ik op de kleinkunstacademie beland', aldus Gijs. 'Ik ben de enige rapper in de richting en soms voelt het wat vreemd om voor een tienkoppige jury van vijftigplussers te rappen. Maar tegelijk daagt het me uit om bijvoorbeeld wat theater in mijn shows te steken. Als ik was opgegroeid tussen rappers, zou ik waarschijnlijk meer als een rapper klinken. Nu laat ik me onbewust beïnvloeden door andere kunstvormen die misschien niet zo vaak hun weg naar een raptekst vinden.'

Adel Setta
© Adel Setta

Zo'n jaar geleden kwam Gijs via een DM op Facebook terecht bij Fake Records, dat ook Ikraaan en Brihang huisvest en hem vrijwel meteen in de armen sloot. Het resultaat is zijn debuut-ep Eitje, die nog voor de zomer zal verschijnen.

Maar eerst is er dus Ton Waes en de bijbehorende videoclip, die alleen maar bijdraagt tot de sympathieke krankzinnigheid van het nummer. Daarvoor schakelde Gijs de hulp in van de jonge regisseur Thomas Albers en Wouter De Bruycker, de vader van zijn manager die ooit twee weken toneelschool volgde en voor de gelegenheid een gekke hiphopprofessor mag vertolken. 'De professor heeft een soort ultieme hiphopformule ontwikkeld, maar mijn muziek blijkt daar niet aan te voldoen en dat maakt hem helemaal gek. En dus kidnapt hij me en voert hij allerlei experimenten op me uit in de hoop mijn muziek te ontcijferen.'

Op de vraag of hij écht naar dezelfde cokedealer als Tom Waes gaat, geeft Gijs trouwens liever geen antwoord. 'Dat is aan de luisteraar om te interpreteren.'

'Hoe maakt deze jongen hiphop, hoe maakt deze jongen rap? Wat is deze man z'n story, wat is deze man z'n trap?' Zo opent Gijs zijn debuutsingle Ton Waes. Vragen die weleens kunnen bovendrijven wanneer u luistert naar de Nederlandse rapper die al sinds zijn dertiende in Antwerpen woont en er momenteel zijn master kleinkunst behaalt aan het Conservatorium.Hij refereert aan Spinvis, Raymond van het Groenewoud, Jay Z en Famke Louise. Hij laat 'één pond jute, twee pond kaas' rijmen op 'ik ga naar dezelfde cokedealer als Ton Waes'. En in de bijbehorende videoclip ramt hij een ontspoorde hiphopprofessor in elkaar. Om maar te zeggen: Gijs is geen doorsnee kleinkunstenaar. 'Ik riep als kind al dat ik cabaretier wilde worden, en na twee horrorstudies ben ik op de kleinkunstacademie beland', aldus Gijs. 'Ik ben de enige rapper in de richting en soms voelt het wat vreemd om voor een tienkoppige jury van vijftigplussers te rappen. Maar tegelijk daagt het me uit om bijvoorbeeld wat theater in mijn shows te steken. Als ik was opgegroeid tussen rappers, zou ik waarschijnlijk meer als een rapper klinken. Nu laat ik me onbewust beïnvloeden door andere kunstvormen die misschien niet zo vaak hun weg naar een raptekst vinden.'Zo'n jaar geleden kwam Gijs via een DM op Facebook terecht bij Fake Records, dat ook Ikraaan en Brihang huisvest en hem vrijwel meteen in de armen sloot. Het resultaat is zijn debuut-ep Eitje, die nog voor de zomer zal verschijnen. Maar eerst is er dus Ton Waes en de bijbehorende videoclip, die alleen maar bijdraagt tot de sympathieke krankzinnigheid van het nummer. Daarvoor schakelde Gijs de hulp in van de jonge regisseur Thomas Albers en Wouter De Bruycker, de vader van zijn manager die ooit twee weken toneelschool volgde en voor de gelegenheid een gekke hiphopprofessor mag vertolken. 'De professor heeft een soort ultieme hiphopformule ontwikkeld, maar mijn muziek blijkt daar niet aan te voldoen en dat maakt hem helemaal gek. En dus kidnapt hij me en voert hij allerlei experimenten op me uit in de hoop mijn muziek te ontcijferen.' Op de vraag of hij écht naar dezelfde cokedealer als Tom Waes gaat, geeft Gijs trouwens liever geen antwoord. 'Dat is aan de luisteraar om te interpreteren.'