Als je het aan Monomono vraagt, is sociale media iets bijzonders. Neem nu de emoji's: 'Ik denk dat ik tien emoticons begrijp. Aardbeien, hartjes, wat betekent het allemaal?'. Of likes - 'Kattenfilmpjes krijgen er heel veel, een schilderij van Jan van Eyck niet. Waarom?'. Vanuit die verwondering maakten Hester Bolle en Anne van de Star Phone Songs, een drieluik over sociale media en wat in digitale communicatie zoal kan mislopen.

Nummers uitwisselen

Je kent Anne van de Star misschien als performancekunstenaar, en Hester Bolle als violiste in Oaktree en Hester Min Eén. Samen vormen ze Monomono, een progressief duo dat ambient soundscapes afwisselt met improvisatie en clubgerichte elektronica à la Coucou Chloe en Kelly Lee Owens. Ze maakten al muziek met exoticus Dijf Sanders en doken voor de clip van Georgia's Paradise in het fotoarchief van Nasa. Voor Message Party halen ze de mosterd dichter bij huis. Dat mag je heel letterlijk nemen: bij het object dat uren per dag op zo'n dertig centimeter voor ons gezicht zweeft.

Message Party is deel één van de reeks Phone Songs. In het nummer worden nog netjes nummers uitgewisseld, wat in het digitaal tijdperk niet vaak meer gebeurt: 'Tegenwoordig vragen we elkaars nummer niet meer, maar krijgen we een naam. Zo'n naam kan je ook makkelijk blokkeren', zegt van de Star. Dat gebeurt op deel twee, Ghosting. Voor wie een gezond aantal uren voor een scherm hangt en niet mee is met het vakjargon: als je iemand 'ghost', antwoord je niet meer op berichten en doe je alsof de ander niet bestaat. Alsof die een geest is, dus. Op het laatste nummer van het drieluik, Create Growth, geeft Monomono zich over en dompelt het duo zich gewillig onder in de onaflatende informatie- en bliepjesstroom. 'Wat kan je er tenslotte tegen beginnen?', zegt Bolle.

GIF-party

Met die gedachte in het achterhoofd, begon Monomono te experimenteren met de bliepjes die een gsm of laptop maakt als je berichten krijgt. 'Die geluiden blijven in je hoofd zitten. Van zodra je nog maar iets hoort dat erop lijkt, verandert iets in je lichaam', vertelt Bolle. Zoals een nummer je uit bed kan doen springen, lang nadat je het instelde als wekker. Monomono samplede geluiden van MSN en Windows 98 en nam vocals op met een oude IPhone. De clip van Message Party werd gemaakt door Antwerpse videokunstenaar Natché, die al even veel van effecten en glitches houdt als Monomono.

Op de Phone Songs bekijken Bolle en van de Star de sociale digitale wereld met afstand. Ze noemen Facebook een 'archief van opgeborgen vriendschappen', een Facebookgebruiker een 'detective' en emoticons 'opgedrongen emoties': 'Zogezegd universele emoties die we allemaal moeten begrijpen en waarmee we al onze gevoelens moeten uitdrukken'. Ze zijn dan ook nog net geen digital natives, maar waren tieners in de jaren '90: 'Ik heb als kind nooit een telefoon gehad, ik vond het heel gek dat je zomaar kon worden opgebeld', zegt Bolle. Al toont ze even later wel trots zelfgemaakte Instagramfilters op haar smartphone en vertelt ze over de GIF-party's - volwaardige gesprekken in GIF's - die ze met vrienden had. Er valt weinig tegen te beginnen.

Als je het aan Monomono vraagt, is sociale media iets bijzonders. Neem nu de emoji's: 'Ik denk dat ik tien emoticons begrijp. Aardbeien, hartjes, wat betekent het allemaal?'. Of likes - 'Kattenfilmpjes krijgen er heel veel, een schilderij van Jan van Eyck niet. Waarom?'. Vanuit die verwondering maakten Hester Bolle en Anne van de Star Phone Songs, een drieluik over sociale media en wat in digitale communicatie zoal kan mislopen. Je kent Anne van de Star misschien als performancekunstenaar, en Hester Bolle als violiste in Oaktree en Hester Min Eén. Samen vormen ze Monomono, een progressief duo dat ambient soundscapes afwisselt met improvisatie en clubgerichte elektronica à la Coucou Chloe en Kelly Lee Owens. Ze maakten al muziek met exoticus Dijf Sanders en doken voor de clip van Georgia's Paradise in het fotoarchief van Nasa. Voor Message Party halen ze de mosterd dichter bij huis. Dat mag je heel letterlijk nemen: bij het object dat uren per dag op zo'n dertig centimeter voor ons gezicht zweeft.Message Party is deel één van de reeks Phone Songs. In het nummer worden nog netjes nummers uitgewisseld, wat in het digitaal tijdperk niet vaak meer gebeurt: 'Tegenwoordig vragen we elkaars nummer niet meer, maar krijgen we een naam. Zo'n naam kan je ook makkelijk blokkeren', zegt van de Star. Dat gebeurt op deel twee, Ghosting. Voor wie een gezond aantal uren voor een scherm hangt en niet mee is met het vakjargon: als je iemand 'ghost', antwoord je niet meer op berichten en doe je alsof de ander niet bestaat. Alsof die een geest is, dus. Op het laatste nummer van het drieluik, Create Growth, geeft Monomono zich over en dompelt het duo zich gewillig onder in de onaflatende informatie- en bliepjesstroom. 'Wat kan je er tenslotte tegen beginnen?', zegt Bolle.Met die gedachte in het achterhoofd, begon Monomono te experimenteren met de bliepjes die een gsm of laptop maakt als je berichten krijgt. 'Die geluiden blijven in je hoofd zitten. Van zodra je nog maar iets hoort dat erop lijkt, verandert iets in je lichaam', vertelt Bolle. Zoals een nummer je uit bed kan doen springen, lang nadat je het instelde als wekker. Monomono samplede geluiden van MSN en Windows 98 en nam vocals op met een oude IPhone. De clip van Message Party werd gemaakt door Antwerpse videokunstenaar Natché, die al even veel van effecten en glitches houdt als Monomono.Op de Phone Songs bekijken Bolle en van de Star de sociale digitale wereld met afstand. Ze noemen Facebook een 'archief van opgeborgen vriendschappen', een Facebookgebruiker een 'detective' en emoticons 'opgedrongen emoties': 'Zogezegd universele emoties die we allemaal moeten begrijpen en waarmee we al onze gevoelens moeten uitdrukken'. Ze zijn dan ook nog net geen digital natives, maar waren tieners in de jaren '90: 'Ik heb als kind nooit een telefoon gehad, ik vond het heel gek dat je zomaar kon worden opgebeld', zegt Bolle. Al toont ze even later wel trots zelfgemaakte Instagramfilters op haar smartphone en vertelt ze over de GIF-party's - volwaardige gesprekken in GIF's - die ze met vrienden had. Er valt weinig tegen te beginnen.