'Het oorspronkelijke plan was effectief om een album met uitsluitend duetten te maken, maar de kans bestaat dat er ook een paar trio's en quatro's op zullen belanden', geeft Yorgos Tsakiridis toe. Had u iets anders verwacht van een groep uit de Noorderkempen die haar bandnaam aan goedkope Colruyt-wodka dankt, een bijzondere kruising tussen kleinkunst en boenkmuziek maakt en titels als Heeft iemand de kinderen gezien bedenkt? Als Boroko...

'Het oorspronkelijke plan was effectief om een album met uitsluitend duetten te maken, maar de kans bestaat dat er ook een paar trio's en quatro's op zullen belanden', geeft Yorgos Tsakiridis toe. Had u iets anders verwacht van een groep uit de Noorderkempen die haar bandnaam aan goedkope Colruyt-wodka dankt, een bijzondere kruising tussen kleinkunst en boenkmuziek maakt en titels als Heeft iemand de kinderen gezien bedenkt? Als Borokov Borokov een album Enkel duetten doopt, dient u dat met een korrel zout te nemen. Nog lang niet alle samenwerkingen voor die duetten liggen vast, maar zeker zijn alvast Martha Maieu van Penus (te horen op Half vier), Fenne Kuppens van Whispering Sons en 'een zekere Mathieu van een of andere popgroep genaamd Bazart' (De doordeweekse man). Voor de single Godverdomme dook de groep de studio in met Liv, de dochter van groepslid Arne Omloop. 'Wat zij precies heeft gedaan? Niets. Arne schreeuwt gewoon alles bij elkaar terwijl Liv zwijgt. Ze heeft misschien nog niet zo veel muzikale capaciteiten, maar dat maakt haar niet minder welkom. In feite is iedereen een potentieel slachtoffer. The Germans zijn bijvoorbeeld speciaal voor ons backing vocals gaan opnemen in een Nederlands café. En momenteel probeer ik een oude Poolse vriend, een voormalig volleybalkampioen, op te trommelen.' Het viertal heeft een pittig concertjaar achter de rug, en dus moest Enkel duetten voor en na opgenomen worden. 'Zoals op deze foto, toen we na een concert in Amsterdam nog een paar uur wilden doorwerken.' Gelukkig zijn de jeugdvrienden intussen prima op elkaar ingespeeld. 'We hebben weleens heftige discussies en paniekaanvallen, maar die compenseren we met knuffelsessies. En - ook niet onbelangrijk - iedereen zet koffie. Intussen hebben we onze manier van werken wel gevonden. Doordat we geen klassieke rockformatie vormen, mag iedereen zich op eender welk instrument uitleven. Vooral live is dat fijn, omdat we elkaars klank kunnen overnemen. Het allerbelangrijkste blijft dat onze set in een Citroën Berlingo past, zodat we niet continu moeten carpoolen.'