'Het is allemaal wel heel snel gegaan', grijnst Snelle in het begin van de Netflixdocu Zonder jas naar buiten.
...

'Het is allemaal wel heel snel gegaan', grijnst Snelle in het begin van de Netflixdocu Zonder jas naar buiten. Niet Boef, Lil Kleine of Marco Borsato maar Lars Bos, alias Snelle, was in 2020 bij onze noorderburen de populairste artiest op Spotify. Terwijl de zanger-rapper begin van datzelfde jaar nog een Edison voor beste nieuwkomer had gewonnen, de Nederlandse tegenhanger van een MIA. Het is inderdaad heel snel gegaan. In twee jaar tijd scoorde Snelle vier nummereenhits in eigen land, waarvan Reünie en Smoorverliefd het ook aardig deden in Vlaanderen. In minder dan 24 uur verkocht Snelle hier trouwens de Lotto Arena uit. (Dat concert moet door de bekende omstandigheden nog steeds plaatsvinden.) Intussen zetelt hij in Nederland in de jury van The Voice Kids, heeft hij voor de Nederlandse voetbalbond Limonade geschreven, een campagnelied om jongeren (weer) aan het sjotten te krijgen. Eind maart bracht hij zijn derde langspeler Lars uit, waarop volksmuziek, pop en rap in een polyamoreuze relatie belanden. *** Het was de bedoeling om Snelle te interviewen over de documentaire, tot enkele dagen voor onze afspraak zijn management liet weten dat zijn volgeboekte agenda van de laatste jaren 'tot zo'n vermoeidheid heeft geleid dat hij het op advies van de huisarts de komende periode rustig aan moet doen'. Na het zien van Zonder jas naar buiten kwam dat nieuws niet bepaald als een verrassing. Op een gegeven moment barst daarin zijn vriendin Sterre Kunzler bijna in tranen uit: 'Hij heeft onlangs een fase gehad dat hij het gewoon echt even niet wist. Het liefst wilde hij radicaal met alles stoppen, omdat hij elke dag onder zodanig veel druk staat. Je hoort natuurlijk wel vaak bij artiesten die vanaf heel jong bekend zijn dat het niet altijd goed gaat. Ik hoop dat ik hem op het rechte pad kan houden.' Zonder jas naar buiten behandelt de tol van de roem, maar focust ook en vooral op de hobbelige weg die Lars Bos heeft afgelegd om gehoord en gezien te worden nadat hij zijn hele jeugd - hij is opgegroeid in een villawijk in Gorssel, een dorpje op een boogscheut van Deventer - een buitenstaander is geweest. Als kind kan hij door zijn schisis - zijn hazenlip - moeilijk praten, getuigt zijn moeder. Dat uitgerekend hij later zal uitgroeien tot een van de grootste rappers van Nederland, is op dat moment ondenkbaar. Op de lagere en middelbare school wordt Lars voortdurend geconfronteerd met zijn uiterlijk dat afwijkt van de norm. 'Ik werd wat uitgesloten, er werd achter mijn rug gepraat. Ik ben ook een keertje fysiek toegetakeld en ik kreeg gemene woorden naar mijn hoofd geslingerd', zei hij daarover in Het Nieuwsblad. 'Als kind denk je dan: "Dat hoort erbij", of "het valt wel mee". Op latere leeftijd zie je pas dat zoiets helemaal niet oké is.' Aan zijn laatste jaren in het middelbaar heeft hij wel goede herinneringen, lacht Snelle in de documentaire. In die tijd tankt hij het zelfvertrouwen om zijn ervaringen om te zetten in flitsende woorden. Na zijn studies gaat hij voor 600 euro per maand aan de slag als nachtportier in een hotel. Overdag schrijft hij teksten, 's nachts dweilt hij vloeren en kuist hij kamers. Het geld investeert hij in de muziek die hij in een schuur bij het ouderlijke huis in Gorssel maakt. (Overigens niet meteen de meest evidente buurt voor een aspirant-muzikant: 'Je kunt er makkelijker advocaat worden dan rapper', aldus Snelle.) In die periode omringt hij zich ook met vrienden die tot op vandaag tot zijn crew behoren: zijn manager Hidde Stegink, zijn eerste beatmaker Tristan Rozendaal, zijn vaste dj Clee Ezerman en zijn tourmanager Omar Secka. Wat hen bindt, is een jeugd in de regio van Deventer en blind vertrouwen in het talent van Snelle. Ze geloven vanaf dag één in hem. Al wat hij rapt, filmen zij. Iemand van hen moet toen gedacht hebben: je weet maar nooit dat Netflix ooit komt aankloppen. Zijn zelfspot, observatievermogen en oneliners zijn scherper dan een breekmes. In 2015 brengt hij Original dorpeling uit, niet langer terug te vinden op YouTube of Spotify, maar nu wel de begintune van Zonder jas naar buiten, en met een tekst die we u niet willen onthouden: 'Straight outta Gorssel, vind me bij centraal / M'n pappie ging failliet en dat leek hem catastrofaal / Het coolste wat ik heb gedaan: m'n Zwitsers zakmes in m'n tas en ben ermee naar school gegaan / Fuck deze shit, want die barbaarse rap dat staat me niet / Wie ben ik om dit te zeggen, ik heb nog nooit straat gezien / Gelukkig, want de verhalen klinken geweldig / Ergens waar continu geweld is en ook nog heel veel geld is / Nee, een gangster ben ik niet, maar wel een wonderkind / Met schapen, paarden en koeien / Original dorpeling.' Tijdens zijn muziekopleiding aan de Herman Brood Academie, van 2015 tot 2018, bloeit Snelle verder open onder het goedkeurend oog van rappers-lesgevers als Winne, Jiggy Djé en Jebroer, op wiens label Roq 'n Rolla hij na zijn schoolcarrière tekent. Via de streamingkanalen ging de muziek van Snelle al rond als een lopend vuurtje, maar de grote doorbraak komt er pas in 2018, na een sessie op 101Barz, het hyperpopulaire hiphopplatform van BNNVara. Boef deelt vervolgens een video waarin hij Snelles oneliners meelipt, ook vlogger en jeugdidool Enzo Knol uit zich als fan. *** Het dagdagelijkse leven is het canvas van Snelle. Hij pocht niet over vrouwen en veel te dure voertuigen. Dat maakte hem alles wat de rest niet was. 'Die uitstraling van doodgewone buurjongen was zijn unique selling proposition. Lars is een mensenmens met wie anderen zich kunnen identificeren', laat Jebroer optekenen in de Volkskrant. 'Hij denkt en schrijft ook veel meer in scènes dan de meeste rappers. Volgens mij zat de Nederlandse rapscene, na alle stoere praat van de straat, echt te wachten op iemand die het over dit soort persoonlijke onderwerpen heeft.' Nog in 2018 debuteert Snelle met de ep Lieve jongens, ook de naam van het platenlabel dat hij opricht (en waarop hij jong talent tekent) en van zijn liveband. Snelle is een gewone, lieve jongen en benadrukt dat maar al te graag. Zo maakt hij een booming genre toegankelijk voor iederéén. In 2019 geeft hij de Volkskrant toegang tot zijn Instagramstatistieken. Van zijn toen 341.000 volgers zit op dat moment 13 procent in de leeftijdscategorie 13 tot 17 jaar, 54 procent is 18 à 24 jaar en 21 procent tussen de 25 en 34. Het is duidelijk dat dat plaatje ondertussen grondig gewijzigd is. 'Ik kan niet geloven dat mijn moeder nu de muziek van deze man meezingt', reageerde iemand op YouTube onlangs op die prille 101Barz van Snelle. Zijn debuutalbum Beetje bij beetje piekt in 2019 op 2 in Nederland. Opvolger Vierentwintig (2019), met hitsingle Reünie, staat vijf weken op één. Ook het recent uitgebrachte Lars voert bij onze noorderburen de albumlijst aan. In hiphopmiddens wordt Snelle vaak als te soft en te commercieel beschouwd. Voor het grote publiek is hij het ideale rolmodel - iemand die zich engageert voor de jeugd, onder meer door op scholen over pesten te praten. Niet toevallig ziet hij zichzelf vooral als een type Mac Miller - óók 'een rapper met een lievejongensimago', aldus Snelle. Sinds enkele jaren spitst Snelle zich ook meer toe op zingen, het resultaat van zijn voorliefde voor cabaretduo Acda en De Munnik. 'In de tijd dat mijn ouders gingen scheiden heb ik heel veel naar hen geluisterd. Want mijn vader hield van hun muziek, en hij was weg', vertelde hij in Trouw.*** In het nummer Veilige plek van zijn jongste album Lars heeft Snelle het over hoe zijn auto zijn safe space is geworden sinds hij beroemd is: 'Getinte ramen en m'n stoel gaat omlaag / Ik zet dat ding in sport en trap 'm op z'n staart / Want hier ben ik immuun voor commentaar / Het zijn momenten dat het even weer wat beter met me gaat'. Een paar jaar geleden klonk dat nog heel anders: 'Stiekem is het supersterrenbestaan iets wat ik heel vet vind', zei hij toen aan Vice. 'Het past niet bij me, en ik zal het ook niet snel uitstralen, maar misschien is het toch wel de droom.' Ondertussen vreet die roem ook aan hem. In de aanloop naar Lars is Snelle naar Amsterdam verhuisd, dichter bij de studio maar verder van familie en vrienden. Sinds corona staat de relatie met de mensen die hem het dierbaarst zijn sowieso onder druk. Tourmanager Omar Secka en dj Clee Ezerman getuigen in de docufilm over kleine barsten in de vriendschap nu er geen concerten meer zijn (waardoor zij weer hun oude jobs moesten oppikken). Op het einde van Zonder jas naar buiten maakt Snelle bekend dat hij in de buurt van Deventer een huis heeft gekocht. Hij keert terug naar de heimat, naar wat hem het nauwst aan het hart ligt.