Eerlijk? Wij dachten dat St Germain definitief uitgerangeerd was. Sinds het wereldwijde succes van Tourist, dat in 2000 uitkwam, gaf Ludovic Navarre amper nog een teken van leven. Tot er vorige lente plots een nieuwe song op het internet uitlekte, Real Blues, en er prompt een gelijknamig album en een bijbehorende tournee aangekondigd werd. Op de hoes van dat album is het gezicht van Navarre gehuld in gips. Als een slapende sfinx.
...

Eerlijk? Wij dachten dat St Germain definitief uitgerangeerd was. Sinds het wereldwijde succes van Tourist, dat in 2000 uitkwam, gaf Ludovic Navarre amper nog een teken van leven. Tot er vorige lente plots een nieuwe song op het internet uitlekte, Real Blues, en er prompt een gelijknamig album en een bijbehorende tournee aangekondigd werd. Op de hoes van dat album is het gezicht van Navarre gehuld in gips. Als een slapende sfinx. Maar wie herinnert zich nog St Germains crossover tussen jazz en deep house, vijftien jaar na de feiten? Wie ligt er nog wakker van? Véél mensen, zo bleek alleen al uit de vraag naar tickets voor 's mans AB-show op 11 november, die al lang hopeloos uitverkocht is. Toch komt Ludovic Navarre van ver, bijna van een andere planeet, een wereld waarin iTunes, Facebook, Spotify of zelfs YouTube niet bestonden. Toen de titelsong op de videosite gepleurd werd, verscheen daar volgend commentaar onder: 'Ik dacht dat die man dood was!' Voorheen stond Frankrijk inderdaad ver achter op het gebied van elektronische muziek. In het begin van zijn carrière kwam Ludovic Navarre regelmatig naar België om zijn muzikale honger te stillen. 'Er was hier een zware house- en technocultuur, die uit Detroit kwam overgevlogen. Wij namen dus regelmatig de auto naar België om er uit te gaan. Je kon er ook makkelijk aan platen van Transmat geraken (het label van Derrick May, nvdr.), en van dat fameuze label met het Ferraripaard als logo...' R&S? 'Dat was het! Dat label heeft toch wel zijn stempel gedrukt op de geschiedenis van techno in Europa. En dan was er natuurlijk ook nog US Import.'US Import was een Antwerpse platenwinkel annex dance-label. Het was het eerste label dat een productie van Ludovic Navarre uitbracht, onder de naam Sub System. 'Ik was met een vriend in Antwerpen, om naar een feestje te gaan. We waren te vroeg, en zijn in de namiddag wat gaan rondhangen in de stad. We passeerden US Import, en gingen er een kijkje nemen. Net na ons kwam er een gast binnen. 'Ik heb iets gemaakt, luister eens', zei hij tegen de man achter de toonbank. Bon, dat nummer was niet zo denderend, maar die jongen probeerde zijn spullen te verkopen en sprak heel gepassioneerd over dj's - weliswaar als een verkoper van stofzuigers, ik werd er zenuwachtig van. Maar ik keek naar mijn vriend en zei: 'We gaan onze cassette hier achterlaten.' Gelukkig was José (Pascual, baas van US Import, nvdr.) er op dat moment. Hij sloeg aan het luisteren, wij gingen ondertussen een wandelingetje maken. Toen we een uur later terugkwamen, lag er een contract voor ons klaar. Echt waar, zó onnozel is het allemaal voor mij begonnen. Het was natuurlijk een rotcontract, maar dat was niet erg: José heeft ons ontvangen, ons een kans gegeven, ons ons ding laten doen.'In 1995 bracht St Germain zijn eerste plaat uit, lang voor er sprake was van de French Touch van acts als Daft Punk, Cassius of zelfs Bob Sinclar. Boulevard, waarvan meer dan één miljoen exemplaren over de toonbank gingen, is een mix van deep house en jazz. Vijf jaar later gebruikte hij dezelfde techniek voor Tourist, die bij het prestigieuze jazzlabel Blue Note uitkwam. Twee jaar lang gaf Navarre overal ter wereld concerten, oogstte hij erkenning en succes. Tot hij het kotsbeu was. Daarop ging Ludovic Navarre op zoek naar nieuwe ideeën. 'Ik luisterde redelijk obsessief naar Amerikaanse blues toen ik plots de gelijkenis met de Malinese blues van de Toearegs hoorde.' Hij begon zich in de Malinese muziek te verdiepen. 'Vier jaar geleden hebben we de eerste pogingen gedaan om de studio in te trekken met Afrikaanse muzikanten, maar alles liep mis. Iedereen vond het te abstract. Ik kwam met binaire ritmes aanzetten, maar dat zei hen niets. Het was te vroeg, het klonk ook te Westers.' Navarre wilde ter plaatse gaan, maar 'net toen we onze vliegtuigtickets gingen bestellen, escaleerde de politieke situatie in Mali: twee weken later stuurde François Hollande het Franse leger naar daar.'Laurent Hoebrechts