Aka: Doris Woo
...

Is het avant-garde, comedy of postironische genialiteit? Wat DJ Bus Replacement Service precies fabriceert, is voer voor discussie, maar het is in elk geval verdomd bizar. In het dagelijkse leven is Doris Woo, zoals ze echt heet, een advocate gespecialiseerd in databescherming, 's avonds zet ze haar Kim Jong-un-masker op - om te vermijden dat ze wordt verward met Peggy Gou, 'zoals elke vrouwelijke Aziatische dj' - en draait ze plaatjes in de hipste clubs. En dat masker is niet eens het vreemdste aspect aan haar sets. Wat er door de boxen schalt, is nog veel verwarrender. Woo maakt er haar missie van u te laten dansen op muziek waarvan u niet wist dat u erop kon dansen. Passeren daarbij de revue: Sir Mix-A-Lot, tirolerdeuntjes, YouTube-filmpjes van enthousiaste treinspotters, Duitse voetbalanthems, zingende hamsters, vergeten Eurovisiesongfestivalinzendingen en Roxanne van The Police 'maar dan versneld telkens ze Roxanne zeggen'. 'Jezelf op de dansvloer onderpissen van het lachen is iets wat je niet elk weekend meemaakt, maar ik zou het ten zeerste aanbevelen', vatte een recensent de ervaring samen. De naar het Verenigd Koninkrijk uitgeweken Chinees-Amerikaanse dj vergelijkt haar opbouw niet zomaar met die van een comedyshow. Ze groeide op met Monty Python, Weird Al Yankovic en de radioprogramma's van Dr. Demento. Later kwamen daar techno, hardcore en drum-'n-bass bij, maar haar liefde voor humoristische muziek raakte ze nooit meer kwijt. Niet dat haar carrière een grap is, want ooit wil ze op Tomorrowland staan. 'Veel van die dj's zijn gewoon dumbasses en verdienen daar grof geld mee. Waarom zou ik er dan niet kunnen spelen?' Een willekeurige quote: 'Met dat masker op heb ik geen idee wat er op de dansvloer gebeurt, maar ik ben altijd blij als ik mensen hoor schreeuwen.' In concert: op 15/9 op kunstenfestival Horst in Vilvoorde en op 20/9 in de Beursschouwburg, Brussel.