Debbie Van Keulen (Van Echelpoel): 'Vooral bij grote bands zie je heel eenvoudige shirts'

Van Echelpoel timmert verder aan de weg na instant feestjesklassieker Ziet em duun. Daar hoort ook merchandising bij. Daarvoor klopte Tijs Vanneste, zoals Van Echelpoel echt heet, bij de vriendin van zijn collega in de tattoshop, grafisch ontwerper Debbie Van Keulen.
...

Van Echelpoel timmert verder aan de weg na instant feestjesklassieker Ziet em duun. Daar hoort ook merchandising bij. Daarvoor klopte Tijs Vanneste, zoals Van Echelpoel echt heet, bij de vriendin van zijn collega in de tattoshop, grafisch ontwerper Debbie Van Keulen. Zij moest even zoeken naar een goed idee en vond inspiratie in het 'Ik zen ne wollef'- citaat uit Van Echelpoels hit. De paarse en groene tinten ging Van Keulen halen in de videoclip van Ziet em duun. Vrij snel volgde een tweede T-shirt, rond de Tom Boonenparodie Ziet den Tom. 'Ik wil niet in het cliché vervallen van een bandnaam op een wit of een zwart T-shirt. Qua illustratie is alles weleens gedaan, maar we doen toch ons best om origineel te zijn.' Van Keulen is vooral bekend met de punkrockscene, waar ze vaak originele merchandising ziet. 'Kleine groepjes schakelen vaak vrienden en kennissen in voor een ontwerp. De resultaten zijn vaak superorigineel. Bij grote bands zie je nog heel vaak 'droge', eenvoudige shirts. Of dat slecht is, is natuurlijk voer voor discussie, maar mij spreekt het niet zo aan.''Het is zo gemakkelijk om muziek van het internet te halen. Je merkt dat artwork daarom terug belangrijker wordt. Vinyl met een mooie hoes wordt weer vaker verkocht op festivals en ook in T-shirts wordt weer meer werk gestoken.' De Belgische postmetalband Amenra staat erom bekend om niet alleen de muzikale, maar ook de visuele touwtjes zelf strak in handen te houden. Leadzanger Colin H. Van Eeckhout ontwerpt daarom zelf veel merchandising en waakt strak over hoe alle spullen eruitzien. 'Voor ons zijn het visuele en het muzikale even belangrijk. Dat zou voor elke band zo moeten zijn, trouwens.'Van Eeckhouts visie op merchandising is opvallend. In zijn designs vind je steevast dezelfde symbolen terug, bekend voor de volgers, maar compleet vreemd voor de buitenwereld. Voor de naam Amenra is er dan weer niet altijd plaats. Gemeenschapsvorming boven reclame, zeg maar. 'Als je je eigen naam zo groot mogelijk op die dingen zet, verander je je luisteraars in reclameborden. Daar is niets aantrekkelijks aan. Wanneer onze volgers elkaar kruisen, zullen ze elkaar herkennen, even blijven hangen in elkaars ogen. Twee fans van een popgroep hebben dat waarschijnlijk veel minder.''Wij brainstormen niet over onze merchandise. We laten ons heel organisch inspireren. Door kunst, door iets wat ons op straat doet stoppen. Daarna willen we er iets van maken dat hopelijk nog mooier is dan wat ons inspireerde.''Wij merken dat in tijden van dalende platenverkoop wel meer bands op merch inzetten, maar je moet dat om de juiste redenen doen. Voor ons is dit geen kwestie van commerce, maar van verbondenheid en symboliek.'Nintendo, The Ramones en zelfs De Coninck, de brouwerij van 't Antwerps bolleke... al hun logo's werden de afgelopen jaren al door de mangel gehaald op T-shirts van het Antwerpse hiphopcollectief Halve Neuro. Het brein is Mark Vekemans, actief onder het pseudoniem Makker. Ook met de typische witte gotische letters op een zwarte achtergrond die bij de gangstarap horen, gaat hij aan de slag: 'Halve Neuro is een persiflage op de hiphopbeweging, dus ik vond dat wel leuk. De leden van de band zijn vrienden van mij, ik heb er ooit zelf nog in meegedraaid.'Zelf heeft Vekemans niet zo veel bandshirts, maar hij ziet de merchandising van grote groepen wel overal opduiken. 'Tegenwoordig zijn er T-shirts van Slayer in de H&M en zie je tienermeisjes rondlopen met het Nirvanalogo op hun buik. Iedereen mag dragen wat hij wil, maar het is toch raar om iemand te zien pronken met een band die al gestopt was voor hij of zij werd geboren.'Goede merch is weer in, ziet de ontwerper. 'Het is een logische bijindustrie nu de platenverkoop keldert. Maar merch is nooit verdwenen. In de metalscene waren en zijn er altijd originele bands die er veel tijd in steken. Zelf ben ik bijvoorbeeld fan van de shirts van Toxic Shock, een band uit het Antwerpse.'