Een glas ijskoude melk. Zo bereidt Dikke zich voor op een interview. 'Ik heb het nodig, man. Het zijn hectische dagen met weinig slaap. Ik heb last van maagzuur, maar met een glas melk is dat snel geregeld.'
...

Een glas ijskoude melk. Zo bereidt Dikke zich voor op een interview. 'Ik heb het nodig, man. Het zijn hectische dagen met weinig slaap. Ik heb last van maagzuur, maar met een glas melk is dat snel geregeld.' We zijn in Giuliano, een Italiaans restaurant aan de rand van Hasselt, gevestigd in een complex dat ook Kinepolis huisvest op een boogscheut van de befaamde danstempel Versuz. Op het menu prijkt onder meer scampi all'aglio en ravioli al tartufo, maar wij schuiven hier op een maandagmiddag aan voor een echt Limburgs streekgerecht: Dikke, de mijnwerkerszoon en rapper die eind januari iets deed wat niemand hem in Vlaanderen voordeed: op de eerste plaats van de Ultratop debuteren met een hiphopalbum. Dikke komt hier als pastaliefhebber wel vaker over de vloer, maar heeft deze keer een speciaal verzoek voor de ober. 'De witte motor', grappen we over het glas melk, wat ons op een meewarige blik komt te staan. We zijn nog maar net begonnen en daar gaapt de generatiekloof al. 'Televisiereclame van vroeger? Wist ik niet. Ach, ik heb sowieso geen tijd om tv te kijken', zegt de 24-jarige Mohamed Eddahbi Agounad, bijgenaamd 'Biggie van de wijk'. Dat kunnen we geloven. Tien maanden na de release van 130 Kilo ligt het vervolg al klaar. Op Nooduitgang brengt Dikke andermaal verslag uit van zijn tijd tussen de dealers en druggebruikers aan de rand van de Limburgse onderwereld, en hoe muziek en hard werk hem uiteindelijk op het rechte pad deden belanden. Dikke: Dat is waar Nooduitgang symbool voor staat. Het album is het einde van iets moois, en het begin van iets mooiers. Ik heb een deur achter me dichtgetrokken. Op deze plaat denk ik na over hoe mijn leven de voorbije jaren is veranderd. Een jaar of twee geleden was ik niemand, hè. Biggie van de wijk, op straat en op de pleintjes, maar dat was toch van een andere grootteorde. (glimlacht) Ik heb de voorbije jaren veel belangrijke keuzes moeten maken. Zakelijk én in mijn privéleven, maar dat ga ik niet aan je neus hangen. Ik ga voor elke keuze die ik maak. Goed of slecht. De dingen een plek geven, loslaten en niet omkijken. Doorjassen. Dát is Nooduitgang. Heeft het succes van 130 Kilo je leren berusten in bepaalde dingen? Dikke: Rust? Dat ervaar ik steeds minder. Wat is er dan veranderd? Dikke: Ik ben minder impulsief geworden. Maar het succes is nog niet zo groot dat het mijn hele leven verandert. Ik ben dikker geworden, dat wel. (lacht)Woon je nog steeds bij je ouders in Lummen? Dikke:(twijfelt) Ja. Thuis is het nest het warmst, je kent het wel. Heb je nog geen 'huis aan de kust gespot', zoals je in de track XXL op de nieuwe plaat rapt? Dikke: Het blijft voorlopig bij spotten. (grinnikt)Eind 2019, op het einde van zijn boerenjaar, bekende Zwangere Guy in Knack Focus dat zelfs de flikken hem herkenden in Brussel, en dat hij moest beginnen oppassen. Hoe zit het met jouw bekendheid? Dikke: Dat maak ik ook mee. Ik ben dit jaar een paar keer door de politie tegengehouden. 'Vanwaar komt u, meneer?' vragen ze dan. Als ik 'van de studio' zeg en uitleg dat ik artiest ben, herkennen ze me. Maar zelfs dan moet alsnog die kofferbak open, hoor. En zelfs dan word ik gefouilleerd. Hoe spijtig ik dat ook vind. Tja, iedereen doet zijn werk, zeker? Ik ben niet de persoon die dan lastig begint te doen. Jullie worden vaak vergeleken en hebben al samengewerkt, maar er is een groot verschil tussen Zwangere Guy en jij: hij gaat fel tekeer tegen politiek en maatschappij, zaken die in jouw teksten niet aan bod komen. Dikke: Ik snap dat mensen gelijkenissen zien, aangezien we allebei via muziek een moeilijk verleden achter ons hebben gelaten. We maken inderdaad dezelfde soort muziek, maar verder gaat de vergelijking niet op. Guy staat zoveel verder en heeft een veel grotere community opgebouwd. Ik ben trots om hem een collega te kunnen noemen, maar qua succes kom ik nog niet in de buurt. Over politiek kan ik kort zijn: ik houd me daar niet mee bezig. Ik weet er niks van en heb er niks mee te maken. Laat die politici maar met elkaar vechten en laat mij lekker met rust. Ik kan andere dingen kwijt in mijn nummers. Word je dan nooit eens kwaad op de wereld? Dikke: Onrecht raakt me wel, maar gaat mijn frustratie het verschil maken? Gaat het de wereldproblemen oplossen? (zwijgt) Sorry, ik praat gewoon niet graag over politiek. Maar áls ik iets kan oplossen, dan doe ik het gewoon. Ik help graag mensen, maar dan achter de schermen. Een betere wereld begint bij jezelf? Dikke: Je kunt de wereld proberen draaien en keren zoveel je wil, maar als een probleem je wil hebben, dan zal het je vinden. Rijk of arm, goed opgevoed of niet: die keuze ligt niet in onze handen. Je kunt alleen maar je best doen voor jezelf en je naasten, de rest wordt hogerop bepaald. Je ouders zijn zestigplussers en je hebt nog vier oudere broers en zussen. Zijn zij het voorbije jaar naar je shows komen kijken? Dikke: Nee, maar ik houd die boot ook bewust een beetje af. Mijn broers en zussen zijn veertigplussers en hebben kleine kinderen. Ze steunen me wel hoor, maar ze mogen pas komen kijken wanneer ik een meer volmaakte artiest ben, wanneer ik meer volwassen muziek maak. Maar daar ben ik nog niet klaar voor. Net zoals de buitenwereld, trouwens. (lacht)Wat is volwassen muziek? Dikke: Dat zal je wel zien. (grijnst) Ik moet eerst mentaal verder staan. Maar de ooit zo controversiële Nederlandse rapper Lil' Kleine maakt tegenwoordig ook geen Drank & drugs-liedjes meer, hè? Je krijgt na het succes in de Belgische hitlijsten ook voet aan grond in Nederland. Doet dat deugd? Dikke: Natuurlijk. De hiphopwereld in Nederland staat veel verder dan bij ons: ze is veel lucratiever en de legacy is er groter. Muzikaal is het niveau in België ook hoog, maar het bereik is hier veel kleiner. Je gebruikt in je teksten veel Nederlandse straattaal, waardoor ze je raps in Utrecht en Maastricht waarschijnlijk beter verstaan dan in Gent of Kortrijk. Zet je bewust in op een doorbraak in Nederland? Dikke: Absoluut niet. Ik ben een Marokkaanse Belg en ik zie mezelf liever groot worden in België dan in Nederland. Denk je echt dat ze me hier minder goed verstaan? Zonder Google weet ik niet wat daggoes (honden) , libie (leven) of doezoe (duizend euro) betekenen. Dikke: Dat zal dan wel aan het leeftijdsverschil liggen. (grijnst) Vergis je niet: die van oorsprong Nederlandse straattaal is in onze wijken behoorlijk goed geïntegreerd. Er staan twee nummers met de Antwerpse rapper Freddie Konings op Nooduitgang. Zijn jullie vrienden of concurrenten? Dikke: Ik heb geen concurrenten. Ik zou mezelf ziek maken als ik met iedereen zou moeten concurreren. Ik kijk enkel naar mezelf. Als iemand betere muziek maakt, is dat prima. Ik ben geen competitief mannetje. Nochtans zit competitiedrang stevig in het hiphopwereldje ingebakken. Dikke: Natuurlijk is het leuk om de grootste te zijn. Dan heb je de mooiste vrouwen en de best betaalde shows. Maar wat voor een clichés zijn dat? Hoe voel je je als je 's avonds thuiskomt? Dát is belangrijk. Ik ga alleen in competitie met mezelf. Alleen zo word je de beste versie van jezelf. Met jaloezie of haat kom je nergens. En Freddie is vooral een goede vriend, voor de duidelijkheid. Waar praten jullie over wanneer je niet aan muziek werkt? Dikke: Vrouwen. Sport. Eten. Of pasta carbonara of pasta met scampi's het lekkerste is, dat soort onzin. (lacht)Mentale gezondheid is al lang geen taboe meer in de hiphop. Wie bel je als je in een dipje zit? Dikke: Mijn manager of mijn broer, naargelang het probleem. Mijn band met Freddie is niet van die aard dat we elke scheet aan elkaar vertellen, nee. (lacht)Zou je je persoonlijke demonen ooit ventileren in je muziek, zoals pakweg Kanye West doet? Dikke: Dat heb ik al gedaan. Maar zo'n tracks uitbrengen duurt minstens tien keer langer. De kans dat zoiets ooit verschijnt, is zelfs miniem. Ik geef mezelf niet graag bloot. Ik kan wel emotioneel zijn in mijn muziek, maar ik heb toch nog altijd een muur om me heen. Er blijft tegenwoordig al weinig over van mijn privéleven. Ik kan toch niet iedereen een inkijk geven? Nee, dat klein beetje privacy bescherm ik met mijn leven. Zullen we Dikke dan nooit in een realityshow zien? De Nederlandse rapper Josylvio, die meedoet op je nieuwe plaat, nam deel aan Expeditie Robinson. Dikke: Ach, Expeditie Robinson. (zucht) Wie weet, als ik ooit in een betere conditie ben. Een kilo of veertig lichter. Maar zelfs dan blijf ik gewoon Dikke hoor, maak jullie geen zorgen. (lacht) Eerlijk: ik zal heel goed nadenken voor ik ooit op televisie kom. Dat publiek is nog veel groter en kritischer dan in de muziekwereld. En ik kan me niet voordoen als iemand die ik niet ben. Voor ik überhaupt met mijn smoel op tv kom, moet het programma interessant genoeg zijn en moet ik gewoon Dikke kunnen zijn. Ik wil niet laks worden. Binnen een maand zit 2021 er al op. Hoe ga je het einde van jouw boerenjaar vieren? Dikke: Boerenjaar? Eerst afwachten hoe de nieuwe plaat onthaald wordt. 130 Kilo was een onverwacht succes, zowel voor de buitenwereld als voor mij. Nu zijn er verwachtingen. Hoe ik eindejaar ga vieren... al werkend, zeker? Werken, optreden, knallen. Knallen met champagnekurken? Dikke: Nee, jong. De flessen champagne in mijn backstage blijven onaangeroerd. Kom maar kijken, man.