Er zijn twee Madonna's. Nee, er zijn véél Madonna's - de popster dus -, maar binnen die verzameling Madonna's loopt een scheidingslijn, die ruwweg op de eeuwwisseling valt: er is de Madonna tot en met Ray Of Light (1998) en de Madonna sinds Music (2000). Oké, er was een kleine opflakkering met Confessions On A Dancefloor (2005), maar algemeen beschouwd is de Madonna sinds Music muzikaal totaal irrelevant. Klachten en scheldtirades: wendt u tot de redactie.

Madonna heeft tegenwoordig een optrekje in Lissabon. David Banda, haar in Malawi geadopteerde zoon, voetbalt er bij de jeugdafdeling van Benfica. En Madge heeft het naar haar zin: 'This will be the next chapter in my book!', schreef ze in 2017 op Instagram. 'Time to conquer the world from a different vantage point!!'.

De vele Madonna's, voor en na, zijn vele dingen, maar één ding hebben ze allemaal gemeen: een gezonde dosis opportunisme, en een neus voor marketing. Of dacht u dat La Ciccone de polemiek rond haar verschijning op het Eurovisiesongfestival in Israël niet op voorhand had ingecalculeerd? Ze kent niet alleen de truken van de foor, ze heeft ze mee helpen schrijven.

Tijd om de wereld te veroveren vanuit een ander oogpunt, schreef Madonna dus. En toen maakte ze het vandaag verschenen Madame X, een opnieuw zéér middelmatige plaat, maar eentje die bruist van de Spaanse, Portugese en, vooral, Latijns-Amerikaanse invloeden. Madonna zit met haar hoofd opnieuw op la isla bonita, en daar is een goede reden voor.

Wanneer Latijns-Amerika, van Mexico tot de Caraïben, hier in het nieuws komt, klinkt altijd hetzelfde liedje: corruptie, misdaad, geweld, immigratie, revolutie. Latijns-Amerika is een werelddeel zoals die afterclub met bikers en strippers achter het station: je hebt er niks tegen, integendeel, maar je wil er 's nachts liever niet te lang alleen rondhangen. Tot als er gedronken, gedanst en gevreeën moet worden. En dat heeft Madonna - 'only when I'm dancing I feel this free', weet u wel - goed begrepen.

De eerste single uit Madame X was Medellín, één van twee songs op de plaat met Maluma, een Colombiaanse superster in het reggaeton-genre, die met z'n tweede album Pretty Boy, Dirty Boy (2015) niet alleen de top 10 van Spanje, Mexico, Argentinië, en Uruguay haalde, maar ook goud in VS. In totaal zeven tracks op Madame X - meer dan de helft - zitten Spaanse dan wel Portugese teksten, latino-invloeden of allebei. Een vrouwenkoor van Kaapverdische oorsprong in Batuka. Het Caribisch getinte Future. Bitch, I'm Loca - ja, echt -, mee in goede banen geleid door Edgar Barrera, een songschrijver en producer met de meeste Latin Grammy Award-nominaties ooit op zijn naam. De bonustrack Funana. Maar vooral Faz Gostoso, een nummer waarmee de Braziliaanse zangeres Blaya vorig jaar een nummer één-hit scoorde in Portugal. Op de versie van La Ciccone is ook een gastrol weggelegd voor Anitta, ook een Braziliaanse en door het Amerikaanse Billboard beschouwd als de 15e meest invloedrijke artiest op sociale media, boven Lady Gaga en Shakira.

In de popmuziek is het een ander liedje dan op het journaal: de latino's blinken en heersen. En dat woord, latino's, mogen we eigenlijk niet meer gebruiken. 'Latinx' - spreek uit: 'latienex' - is de meest politiek correcte term, tegenwoordig, een genderneutrale, compleet inclusieve term voor al wie zijn wortels heeft ten zuiden van Texas. Emma Gonzales, de Amerikaanse studente met Cubaanse roots en bekende anti-wapenactiviste, profileert zich als latinx - en wordt door Madonna op haar nieuwe album gesampeld in de track I Rise. Latinx. Madame X.

De machtsgreep van latino's in de popmuziek is al even aan de gang, maar nog lang niet voorbij. Spaans is de tweede meest gesproken taal ter wereld, na Chinees, maar voor het Engels. In de VS wonen bijna 59 miljoen hispanics, die zo de grootste 'minderheid' vormen. Alleen in Mexico wonen er meer.

Die percentages laten zich voelen in de luistercijfers. De vierde meest mannelijke gestreamde artiest vorig jaar - voor Ed Sheeran - was J Balvin, nog zo'n Colombiaanse reggaeton-artiest, die in maart een duet uitbracht met Rosalía, binnenkort op Werchter en nóg een 'latino'-succes. Balvin prijkt ook in de top drie van meest gestreamde clips op YouTube in 2018: in de top drie, samen met Ozuna en Bad Bunny, allebei uit Puerto Rico. In het lijstje 'meest populaire playlists' van Spotify staan Viva Latino! en Baile Reggaeton momenteel op plaats drie en vier, nét onder het immens populaire Rap Caviar.

Billboard becijferde vorig jaar zelfs dat Latijns-Amerikaanse muziek in de VS op dit moment populairder is dan EDM en country. Country, jazeker, dat leest u goed! In het land van de cowboy! Latijns-Amerikaanse artiesten verdienen in de VS nu zoveel geld dat ze gerust de Mexicaanse grensmuur van Donald Trump kunnen bekostigen. Niet dat we Trump van enige interesse in muzikale frivoliteit verdenken, maar toch: mocht hij het weten, het zou steken. Heel. Hard. Steken.

Of de Madonna na Music er muzikaal goed aan doet om haar karretje te koppelen aan de Latijns-Amerikaanse muzieksuccessen, laten we in het midden. Het riekt naar opportuniteit, een stulp in Lissabon of niet. Maar dat het alweer heel erg gewiekst en gehaaid is van de (voormalige) Queen of Pop staat vast. Een ander oogpunt, jazeker. En laat maar komen, die sueño latino!