DA GIG: Anderson .Paak & The Free Nationals in de AB, 8/5.
...

Alles kan tijdens een show van Anderson .Paak. Funky popsongs met aanstekelijke refreinen waar Bruno Mars jaloers op zou zijn (Put Me Thru en Silicon Valley). Dansnummers geschikt om een volle club te doen zweten (Am I Wrong en I Luh You). Hiphop zo 'smooth as a motherfucker' (Suede), of zo explosief als dynamiet (Milk N' Honey). Sexy ballads (I Miss That Whip). Gitaarsolo's. Een contemplatief pianostuk als intermezzo. Ja, er was zelfs autotune. .Paak switchte naadloos tussen al deze verschillende stijlen, net zoals hij kan zingen én croonen én rappen én entertainen én drummen én een band leiden.Het hoogtepunt van zijn kunnen zagen we misschien wel tijdens single The Season / Carry Me: op plaat al tweedelig, live nóg dynamischer. Deel één en .Paak banjerde rappend over het podium, terwijl bassen stompten en een synth voor de nodige sensualiteit zorgde. Een onverwachte stilte gaf Anderson de kans om achter zijn drums te kruipen, waarna een ronkende elektrische gitaar het tweede deel inzette. Na enkele onverwachte bochten bereikte het lied een swingende finale. De song klonk helemaal anders dan op plaat, maar .Paak en band verloren de essentie nooit uit het oog.Misschien nog het opmerkelijkste aan deze uiterst gevarieerde set? Dat zowat elk lied nauwelijks een jaar oud was. Anderson .Paaks geprezen derde langspeler Malibu verscheen begin 2016. Daarop volgden opwindende features op singles van onder meer Mac Miller en Kaytranada - beide songs kregen een extreme makeover in de AB. Een 5-sterrenset op Pukkelpop, waarna onze reporter terecht de vraag stelde: 'Is er iets dat Anderson .Paak niet kan?' Nóg een plaat, ditmaal als NxWorries in samenwerking met beatbakker Knxwledge. En wie mocht het voorprogramma verzorgen toen Bruno Mars tijdens zijn wereldtour tweemaal in het Sportpaleis halt hield? Juist, ja, Anderson 'Andy' .Paak.Brandon Paal Anderson (31) heeft nochtans andere tijden gekend. Hij was zeven toen hij zijn vader zijn moeder in elkaar zag slaan. Zijn pa stierf achter de tralies. Zeven jaar later moest ook zijn ma naar de gevangenis wegens fraude. Anderson begon te werken in een marihuanafabriek - legaal in Californië - en zag zijn eerste huwelijk op de klippen lopen. Zijn geluk keerde pas met de geboorte van zijn zoon met zijn tweede vrouw, waarna hij besliste zijn dromen na te jagen. De naam van zijn zoontje? Soul. Geen vreemde naamkeuze, zo bleek in de AB. Want soul, dat had .Paak in overvloed. Het zat in de rasp van zijn stem. In die hartelijke lach. In zijn heupen, zijn flow, zijn drumspel, zijn liveband The Free Nationals en zijn favoriete uitroep: 'Yes Lawd!' Andy liet de zon schijnen. Zelfs als hij zong over zijn moeilijke jeugd, deed hij dat hoopgevend. 'I'm a product of the tube and the free lunch', zong hij in afsluiter The Dreamer. Het publiek brulde gewillig mee, terwijl een koortje op tape weerklonk: 'Don't stop now, keep dreaming.' Wie niet buitenkwam met nieuwe dromen, had alvast een grote glimlach op het gezicht.Anderson .Paak keert op 20 juni terug naar de AB. Ook dat concert is hopeloos uitverkocht.