Twee vrouwenvoeten op stiletto's van een centimetertje of tien. De stellingen van het Justitiepaleis. De toestand in het Midden-Oosten. Allemaal zijn ze stabieler dan een analoge synthesizer, weet elke muzikant die eBay afschuimt op zoek naar een Moog, Prophet of een andere onhandelbare, maar warmbloedig klinkende pretbak. Zo ook Michaël 'Micky' Peeters, die u kunt kennen als ex-lid van het psychfolkcombo Birds That Change Colour, maar vandaag enkel bezig is met zijn synthproject MTTR. 'Oorspronkelijk waren die twee t's voor mij een pi-teken en betekende de groepsnaam empire. Maar zeg gerust em-tie-tie-aar, hoor.'

Peeters is een kind van de eighties, een tijdperk vol wat hij zelf 'plastieken synthesizers' noemt. 'Het is pas begin jaren negentig dat ik heb ontdekt dat die dingen ook warm en menselijk kunnen klinken. Ik ontdekte dat Herbie Hancock en Miles Davis ermee hebben geëxperimenteerd, maar werd vooral weggeblazen door Wizards of Ooze.'

Van die legendarische Belgische fusionband speelde houtblazer Hugo Bogaerts ook mee op het naamloze debuutalbum van MTTR, maar hij is niet de strafste gast. Die eer is weggelegd voor CJ Bolland. De technopionier, bekend van Magnus en van zichzelf, producet zelden andermans werk. 'Ik heb CJ aangesproken op café, na een paar pinten', vertelt Peeters. 'Bij hem stonden vier hipsters, herinner ik me nog. Heel dat gesprek viel stil. (lacht) Maar hij was wel erg vriendelijk. Ik gaf hem mijn nummer en dacht dat ik hem nooit meer zou zien. Tot hij een paar dagen later effectief in mijn studio stond.'

Spaghetti

Bolland zou uiteindelijk het hele album producen én zingt op single Beat Beat. Een primeur die kan tellen, zelfs al heeft de Britse Antwerpenaar heel weinig tekst. 'She said she wants to be all the things I need / Now she's gone and I bleed', meer is het niet. De rest is het betere bliepjeswerk uit Peeters' Prophet 5-synthesizer, digitaal opgewerkt door Bolland.

In de bijhorende clip ziet u Ruka Nakagawa. De jonge danseres, die onder meer bij Ballet Vlaanderen actief is, kreeg als opdracht om zich sensueel door de Antwerpse nacht te kronkelen en doet dat met veel flair. Zelfs de plaatselijke nachtwinkel krijgt een onwerelds aura wanneer zij erdoor beweegt. Door haar walkman - de nostalgie, mensen! - hoorde ze trouwens een edit van Beat Beat. 'Een heel spontane shoot', zegt Peeters. 'We hebben gewoon samen spaghetti gegeten en zijn de deur uitgestapt.'

En wat nu met MTTR? Peeters speelde al een paar keer met zijn synthesizers én een liveband, maar dat bleek logistiek en financieel niet houdbaar. Hij bereidt nu soloshows voor en, vooral, een nieuwe plaat. 'De belangrijkste les tot nu toe: als je synth een gek geluid maakt, neem het onmiddellijk op en wacht daar geen dag mee. De kans is groot dat je die sound nadien nooit nog kan reproduceren.'