Elke ochtend openen samen met Tim Showalters ogen ook de sluizen in zijn hart. Ofwel slaat hij bezeten aan het worstelen met liefde, verlies, angst, schuld of onzekerheid, ofwel stroomt hij over van dank en goede hoop. Vallen en opstaan zijn zo'n indringende ervaringen dat hij ze wel in ronkende stadionrefreinen, doorleefde gitaarsolo's en grandioze synthesizerarrangementen móét gieten.
...

Elke ochtend openen samen met Tim Showalters ogen ook de sluizen in zijn hart. Ofwel slaat hij bezeten aan het worstelen met liefde, verlies, angst, schuld of onzekerheid, ofwel stroomt hij over van dank en goede hoop. Vallen en opstaan zijn zo'n indringende ervaringen dat hij ze wel in ronkende stadionrefreinen, doorleefde gitaarsolo's en grandioze synthesizerarrangementen móét gieten. In Heaven verschilt daarin weinig van zijn voorgangers. Toch zijn de songs opvallend gestroomlijnd en wisselt de plaat hard en zacht prima af. Opener Galacticana is een solide en emotioneel geladen anthem, dat net als de afsluitende pianoverstilling Under Heaven op Love Is Hell van Ryan Adams had kunnen staan. Aan het gevleugelde Easter draagt Smashing Pumpkins-gitarist James Iha tweede zang en gitaar bij. Sunbathers kaapt de klapwiekende americanapop van U2 op The Joshua Tree, terwijl Sister Saturn de synths en groove van Don Henleys eightieshit Dirty Laundry jat. Zonder de perstekst - over hoe zijn schoonmoeder overleed en hij alcohol afzwoer - valt uit de liedjes niet af te leiden welke duivels Showalter deze keer uit te drijven had. Hij houdt het doeltreffend vaag: hij schetst de ontzaglijke maat van hemellichamen en kosmische fenomenen om er zijn trubbels zowel mee te vergelijken als mee te relativeren. Wat Showalter dan weer nooit zal afzwakken, is zijn geloof in de weldadige effecten van muziek. Typisch, hoe hij dagdroomt dat de vorig jaar overleden singer-songwriter John Prine niet echt dood is maar volgens de song met die titel Somewhere in Chicago rondkuiert. In het groteske Horses at Night fantaseert hij dan weer dat Jimi Hendrix' laatste optreden nog altijd in de kosmos resoneert, waar het buitenaards leven in extase brengt: ' They'd get stoned and he'd blow their minds. ' Alleszins, Tim. Met Jimi & Stan komen we helemáál op het domein van Spinal Tap. In een song die zelfs naar Strand of Oaks-normen de pan uit swingt, hoopt Showalter vurig dat zijn dierbare, gestorven kat en Hendrix hierboven dikke vrienden zullen worden. Troebele zelfspot of bloedernst? Hier laten we Tim los, maar verder is In Heaven een goede Strand of Oaks.